فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٦٤
بهاره
و بتازى سفرجل گويند .
به
به
(
beh
) ص . پ . خوب و نيك و پسنديده و خوش . و به شدن ف ل . : خوب شدن و پسنديده شدن . و از بيمارى خلاصى يافتن .
و به بودن : خوب بودن . و شايسته و پسنديده بودن . و به كردن ف م . : خوب كردن .
و از بيمارى كسى را خلاص كردن .
به !
به !
(
bah
) پ . كلمهء تحسين كه در تعريف و تحسين استعمال مىكنند .
به
به
(
boh
) ا . پ . بوم و جغد .
به
به
(
bahh
) م . ع . به بها ( از باب ضرب و سمع ) : خداوند جاه و مرتبه شد نزد سلطان .
بها
بها
(
bah
) ا . پ . قيمت و ارزش چيزى و چيزى كه در ازاى چيزى به كسى دهند . و پربها ص . : پرقيمت . و گران‌بها :
گران‌قيمت . و خون‌بها ا . : مبلغ و وجهى كه در ازاى خون مقتول مىدهند . و خلعت بها : وجهى كه بحامل خلعت مىدهند . و بها كردن .
قيمت كردن . و قطع بها كردن : قطع ارزش و قيمت كردن .
بها
بها
(
beh
) ا . پ . خوبى . و زيبائى . و زينت و آرايش .
بهأ
بهأ (
bah '
) و بهاء
(
bah '
) م . ع .
بها به بها و بهاء و بهوء ( از باب فتح و سمع و كرم ) : انس گرفت بوى . و ما بهأت له ( از باب فتح ) : نفهميدم آن را . و بها البيت : خالى ساخت خانه را از متاع و معطل ساخت .
بهاء
بهاء
(
bah '
) ا . ع . خوبى و حسن . و درخشندگى كفك شير . و ا خ . نام زنى . و ص . ناقة بهاء : ماده شترى كه دوشنده را رام باشد .
بهاء
بهاء
(
bah '
) م . ع . بها الغلام بهاء ( از باب نصر ) : نيكو شد و جميل گرديد آن كودك و كذلك بهو ( از باب كرم ) و بهى ( از باب سمع ) و بها ( از باب فتح ) . و بهاه بهاء ( از باب نصر ) : غالب آمد او را در حسن و خوبى .
بهاء الدوله
بهاء الدوله
(
bah oddovle
) ا خ .
پ . نام ابو نصر بن عضد الدوله پادشاه دهم از سلسلهء ديلمى كه از سال 379 تا 403 هجرى پادشاهى كرد .
بهاپيشى
بهاپيشى
(
bah - peyci
) ا . پ . پول پيشكى يعنى پولى كه قبل از انجام كار به مزدور مىدهند .
بهات
بهات
(
bahh t
) ا . ع . دروغ‌باف .
بهاتر
بهاتر
(
bah ter
) ع . ج بهتر (
bohtor
) .
بهاجة
بهاجة
(
bah jat
) م . ع . بهج بهاجة و بهجة . مر . بهجة (
bahjat
) .
بهادر
بهادر
(
bah dor
) ص . پ . شجاع و دلير بكمال و آزمودهء در جنگ و متهور . و قوى و پهلوان . و سرباز . و سوار .
بهادران
بهادران
(
bah dor n
) پ . ج . بهادر .
بهادرانه
بهادرانه
(
bah dor ne
) م ف . پ .
متهورانه و دليرانه .
بهادرخان
بهادرخان
(
bah dor - x n
) ا خ . پ .
ابو سعيد نهمين پادشاه از هلاكوئيان كه از 716 تا 736 سلطنت نمود .
بهادرى
بهادرى
(
bah dori
) ا . پ . شجاعت و دليرى .
بهار
بهار
(
bah r
) ا . پ . فصل اول از چهار فصل سال شمسى يعنى هنگامى كه آفتاب در برج حمل و ثور و جوزا باشد . و گل و شكوفهء هر درخت عموما . و شكوفهء درخت نارنج و ساير مركبات خصوصا . و گلى زرد كه گل گاوچشم خوانند . و بت و صنم . و خانهء منقش و طلاكارى . و ا خ . بتخانهء چين . و آتشكدهء تركستان . و نام جزيره‌اى كه آب و هواى خوش دارد . و حرم پادشاهان و سلاطين . و بهار دانش : نام كتابى در علم اخلاق .
و بهار عنبر ا . : عطر عنبر گداخته شده .
و بهار كردن ف ل . : شكفته شدن گل و شكوفه .
بهار
بهار
(
beh r
) ا خ . پ . ولايتى در هندوستان و قلعه‌اى در تركستان . و تركهاى بهارلو منسوب به آن قلعه باشند . وا . تنگ باركه عبارت از يكتاى بار باشد .
بهار
بهار
(
bah r
) ا . ع . گلى زرد خوش‌بو كه گاوچشم خوانند . و هر چيز خوب و خوشنما .
و سر سينهء اسب . و سپيدى در آن . و ا خ .
دهى بمرو كه بهارين نيز گويند .
بهار
بهار
(
beh r
) م . ع . باهر مباهرة و بهارا . مر . مباهرة .
بهار
بهار
(
boh r
) ا . ع . بت . و پرستوك .
و ماهى سپيد . و پنبهء واخيده . و چيزى كه بدان وزن مىكنند و آن سيصد و يا چهارصد و يا ششصد و يا هزار رطل است . و متاع دريا . و تنگ بار چهارصد رطل . و آوندى شبيه بابريق .
بهارآرا
بهارآرا
(
bah r - r
) ا . پ . باران بهارى . و گل و شكوفه و مانند آن .
بهارافشان
بهارافشان
(
bah r - afc n
) ص . پ .
شكوفه پاشان . و گل افشان .
بهاران
بهاران
(
bah r n
) ا . پ . هنگام بهار .
و گل نارنج .
بهاربانو
بهاربانو
(
bah r - b nu
) ا . خ . پ . لقبى است مر زنان خوشگل را .
بهاربشكنه
بهاربشكنه
(
bah r - bockane
) ا خ .
پ . نوائى از موسيقى .
بهارپيرا
بهارپيرا
(
bah r - peyr
) ا . پ .
بهارآرا و باران بهارى . و گل . و شكوفه .
بهارخانه
بهارخانه
(
bah r - x ne
) ا . پ . بت‌خانه و بناى رفيع .
بهارخوش
بهارخوش
(
bah r - xoc
) ا . پ . گوشت قديد و گوشت نمك سود خشك كرده .
بهارستان
بهارستان
(
bah rest n
) ا . پ . جائى كه انبوه از شكوفه و گلهاى گوناگون باشد .
بهاره
بهاره
(
bah re
) ا ج . پ . گروه زنبوران