فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٦٣

به

رايحه بود مانند خوشبوى و بدبوى و عنبر بوى . و بوى بردن ف م . : باخبر و آگاه شدن . و فهميدن . و شنيدن . و گمان بردن .

و از چيزهاى پنهان اطلاعى بهم رسانيدن .

و بوى دادن : برشته كردن تخمه و پسته و بادام و مانند آنها . و ف ل . : رايحه داشتن - و بيشتر در رايحه‌هاى بدونتن استعمال مىكنند .

و بوى شنيدن ف م . : استشمام رايحهء خوب و يا بد كردن . و بوى كردن ف ل . :

صادر شدن رايحهء بد و يا خوب از چيزى - و بيشتر در رايحه‌هاى بدونتن استعمال مىشود .

و بوى گرفتن : برشته شدن . و منتن و فاسد و ضايع شدن . و بوى يك‌رنگى :

خوى اتحاد و محبت بىريا . و علامت اتحاد .

و اثر اخلاص .

بوى

بوى

(

bav

) ا خ . ع . نام وادى .

بوى

بوى

(

bavviy

) ا . ع . مرد گول .

بوى

بوى

(

bovayy

) ا خ . ع . از اعلام است .

بويا

بويا

(

bovy

) ص . پ . چيزى كه داراى بوى خوش و يا بوى بد بود .

بويا

بويا

(

bovy

) ا . پ . تخم گشنيز .

بوياتر

بوياتر

(

bovy - tar

) ص . پ . بابوتر و بيشتر داراى بو .

بوىافزا

بوىافزا

(

bovy - afz

) ا . پ . بوزار و ادويه‌اى كه در طعامها داخل كنند .

بوىافزار

بوىافزار

(

bovy - afz r

) ا . پ .

مجمر و بخوردان . و بوزار و ادويه .

بويان

بويان

(

bovy n

) ص . پ . بوكننده . و داراى بو .

بويان

بويان

(

buy n

) ا خ . پ . نام مملكتى .

بويانك

بويانك

(

bovy nak

) ا . پ . يك قسم گياهى كه جعفرى نيز گويند . و بومادران .

بوىپرست

بوىپرست

(

bovy - parast

) ا . پ .

سگ شكارى . و كليب معلم . و پلنگ . و يوز . و جن . و ملك .

بوية

بوية

(

bovyat

) ج ا خ . ع . گروهى كه عمر بن بوية از ايشان است .

بويت

بويت

(

bovayt

) ا . ع . مصغر بيت يعنى خانهء كوچك .

بويچه

بويچه

(

bavyce

) ا . پ . عشقه و گياهى كه مانند ريسمان بر درخت مىپيچد و پيچك .

بويحيا

بويحيا

(

bu - yahy

) ا خ . پ . - مأخوذ از تازى - حضرت عزرائيل .

بويدار

بويدار

(

bovy - d r

) ص . پ . بابو و داراى رايحه . وا . بوىپرست و سگ شكارى .

بويدان

بويدان

(

bovy - d n

) ا . پ . ظرفى كه در آن چيزهاى معطر كنند .

بويرنگ

بويرنگ

(

bovy - rang

) ا . پ . گل سرخ و ورد .

بويسا

بويسا (

bovys

) و بويساى

(

bovys y

) ا . پ . سنگ صلايه .

بوىسوز

بوىسوز

(

bovy - sovz

) ا . پ . مجمر و آتشدان .

بويژه

بويژه

(

be - vije

) م ف . پ . خصوصا و مخصوصا و على الخصوص .

بويژه

بويژه

(

bevije

) ص . پ . اميدوار .

بويش

بويش

(

bovyec

) پ . م ح . بوئيدن .

وا . احساس بو .

بوىفروش

بوىفروش

(

bovy - farovc

) ا . پ .

عطرفروش .

بوىكلك

بوىكلك

(

bovy - kalak

) و (

bovy - kalek

) ا . پ . بوكلك و ميوهء درخت بنه .

بوىگرفتگى

بوىگرفتگى

(

bovy - gereftegi

) ا .

پ . گند و بدبوئى و تعفن .

بوىگرفته

بوىگرفته

(

bovy - gerefte

) ص . پ .

بدبو و گنديده و متعفن .

بوىمادران

بوىمادران

(

bovy - m daran

) ا .

پ . مر . بومادران .

بويناك

بويناك

(

bovy - n k

) ص . پ . داراى بوى بسيار .

بويناكان

بويناكان

(

bovy - n k n

) ص . پ .

آنكه بو كند و نشناسد يعنى قوهء شامه نداشته باشد .

بوينگ

بوينگ

(

bovyang

) ا . پ . بادروج و تره‌اى شبيه بريحان .

بويه

بويه

(

bovye

) ا . پ . آرزومندى . و رستنى كه شاهتره نيز گويند .

بويه

بويه

(

buye

) ا خ . پ . نام پدر پادشاهان ديلم و به اين جهت آنها را آل بويه گفته‌اند .

بويه

بويه

(

bovyah

) و (

buyah

) ا خ . ع .

پدر ملوك ديلم كه همان بويه باشد .

بوئى

بوئى

(

bui

) ص . پ . منسوب به بويه .

و شاهنشاه بوئى ا خ . : عضد الدولهء ديلمى .

و پادشاهان بوئى : پادشاهان ديلمى كه آل بويه باشند .

بوئيدن

بوئيدن

(

bov'idan

) ف م . پ . استشمام كردن . و احساس بوى خوش و يابد كردن .

و احساس رايحه كردن . و نشوق كردن و ف ل . : زندگانى در ملكى كردن .

به

به

(

be

) پ . كلمهء رابطه كه مانند حرف به تنهائى استعمال نمىشود و هميشه بر سر كلمات ديگر از قبيل اسم و فعل و غيره درمىآيد و در اين صورت غالبا هاء را حذف كرده و متصل بكلمات مىنويسند مانند بشما يا به شما و به خانه و يا به خانه و برويد و يا به رويد و جز آنها . و در اين صورت در تلفظات كنونى مكسور استعمال مىشود اگرچه صاحبان فرهنگ بيشتر مفتوح نوشته‌اند .

به

به

(

be

) پ . كلمهء قسم و سوگند و مانند به رابطه‌اى هرگز به تنهائى استعمال نمىشود و هميشه بر سر اسم درمىآيد مانند به خدا و به پيغمبر يعنى سوگند به خدا و سوگند به پيغمبر و بجان خودت يعنى سوگند بجان خودت .

به

به

(

beh

) ا . پ . ميوه‌اى معطر و زرد و گوارا كه در پائيز مىرسد و آن را آبى و بهى