فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٦٢
بوى
ناكاشته - ضد مرز . و جا و مقام و مأوا و منزل . و شهر و بلد . و قلعه و حصار . و يا بوم : زمين كاشته . و مرز : كناره‌هاى آن .
كه قدرى بلند كرده باشند . و سرشت و طبيعت و خوى . و جائى كه در آن كسى بسلامتى زندگى مىكند . و زمينهء پارچهء زر دوزى شده و بوم آباد : جاى معمور . و بوم ويران :
جاى ويران و ناآبادان . و بوم طلا : زمينهء طلاكارى پارچهء زردوزى .
بوم
بوم (
bum
) و بومة
(
bumat
) ا . ع .
جغد - مذكر و مؤنث در هر دو يكسان است .
بومادران
بومادران
(
bum dar n
) ا . پ . گياهى دوائى كه برنجاسف نيز گويند .
بوماران
بوماران
(
bum r n
) ا . پ . مر .
بومادران .
بوماره
بوماره
(
bum re
) ا . پ . يك نوع مرغى .
بومب
بومب
(
bomb
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - غباره و گلولهء خمپاره و نارنجك .
بومبر
بومبر
(
bumbar
) ا . پ . سلطنت . و بزرگى و آقائى .
بومكند
بومكند
(
bum - kand
) ا . پ . جائى كه در زير زمين جهت مسافران و گوسپندان كنند .
بومه
بومه
(
bume
) ا . پ . برق و آتشى كه از سم اسب خيزد .
بومهن
بومهن
(
bumhan
) ا . پ . زمين لرزه و زلزله .
بومهن
بومهن
(
bumahan
) ا . پ . رودهء گوسپند كه از سرگين پاك نكرده باشند . و زلزله .
بومهن
بومهن
(
bumhen
) ا خ . پ . دهى از توابع دماوند .
بومهين
بومهين
(
bumahin
) ا . پ . زلزله و زمين لرزه .
بومى
بومى
(
bumi
) ص . پ . شهرى و منسوب به شهر و بلد .
بون
بون
(
bavn
) ا . پ . حصه و بهره .
بون
بون
(
bun
) ا . پ . زهدان و رحم . و آسمان . و بن و نهايت و پايان هر چيز . و رودهء گوسپند و گاو و جز آن كه پاك نكرده باشند .
بون
بون
(
bavn
) ا . ع . فضل و فزونى . و ا خ . نام دوده در يمن اعلا و اسفل - و در ميان آن دوده بئر معطلة و قصر مشيد كه در قرآن آمده مىباشد .
بون
بون
(
bavn
) م . ع . بانه بونا ( از باب نصر ) : فزون آمد او را در فضل .
بون
بون
(
bavn
) و (
bun
) ا . ع . مسافت ما بين دو چيز يق بينهما بون بعيد اى تفاوت بالزيادة و التفاضل . و كذلك بون بعيد .
بون
بون
(
bun
) ا خ . ع . موضعى ببلاد مزينة .
و شهرى بيمن . و دهى بهرات .
بون
بون
(
bun
) و (
bovan
) ع . ج بوان (
bev n
) .
بونافع
بونافع
(
bu - n fe '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مى و شراب .
بونة
بونة
(
bavnat
) ا . ع . دختر خردسال .
بونة
بونة
(
bunat
) ا خ . ع . وادى و شهرى در افريقا .
بوند
بوند
(
bovand
) و (
bovend
) ا . پ .
مردم صاحب نخوت و تكبر و مردم مغرور و خودبين .
بوند
بوند
(
bovond
) ا . پ . نرمى و ملايمت و مسالمت و حلم .
بونده
بونده
(
bovande
) و (
bovende
) ص . پ .
مرد با هستى و هيبت . و صاحب نخوت و تكبر .
بونده
بونده
(
bovonde
) ص . پ . مرد باحيا و باشرم . و سليم و ملايم . و باوقار و با تمكين .
بونفاع
بونفاع
(
bu - nef '
) ا . ع . بلغت اهالى الجزيرهء افريقا گياهى دوائى كه بلاتينى تاپسياگارگانيكا نامند .
بونيز
بونيز
(
buniz
) ا . پ . نيزهء كوتاه و ژوبين .
بوه
بوه
(
bavh
) م . ع . باه المراة بوها ( از باب نصر ) : مجامعت كرد با آن زن . و نيز بوه : لعنت كردن . و باه للشيئ بوها ( از باب نصر و سمع ) : آگاه شد بر آن چيز .
و ما بهت له اى ما فطنت .
بوه
بوه
(
bavh
) ا . ع . لعنت و نفرين .
بوه
بوه
(
buh
) ا . ع . چرغ افتاده پر . و جغد نر . و يا جغد بزرگ . و مرغى كه به جغد ماند .
بوه
بوه
(
buh
) ا . پ . درختى كه هرگز بار و ثمر نياورد . و مردم باوقار و با تمكين و باشرم .
بوهة
بوهة
(
buhat
) ا . ع . چرغ افتاده پر و مرد لاغر و سبك و گول بىخير . و جغد . و پشم . واخيدهء دوات كه هنوز تر نكرده باشند . و هرچه باد در هوا از خاك و پر و جز آن بپراند . و قولهم صوفة فى بوهة يراد بها الهباء المنثور الذى يرى فى الكوة .
بوهم
بوهم
(
bohem
) ا خ . پ . يكى از ممالك اروپا كه سابق دولت مستقلى بود و سپس قبل از جنگ 1918 جزو امپراطورى اطريش هنگرى بوده و پس از آن با اسلواكى و بعضى نقاط ديگر دولت چك‌اسلواكى را تشكيل داد و در سال 1939 مسيحى جزء آلمان گرديد پايتخت آن شهر پراگ است .
بوهمان
بوهمان
(
buhm n
) ا . پ . زهدان و بچه‌دان و بون و بوگان و رحم . و فلان و به همان .
بوهه
بوهه
(
buhe
) ا . پ . ميل و خواهش .
و اضطراب خيال . و پريشانى حواس . و هدهد .
بوى
بوى
(
bovy
) و (
buy
) ا . پ . بو و رايحه و عطر و شميم . و تلاش . و تفتيش . و بهره و نصيب . و خوى و طبيعت . و محبت . و آرزو و اميد و خواهش و طمع . و عطريات و چيزهاى معطر . و هر چيزى كه داراى