فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٦٠
بوقلمون
بوص
بوص
(
bavs
) و (
bus
) ا . ع . عجز و سرين . و نرمى پيه عجز .
بوص
بوص
(
bus
) ا . ع . بار نباتى . و نوع گوسپند و ستور . ج : ابواص .
بوصاء
بوصاء
(
bavs '
) ص . ع . زن كلان سرين .
و يك قسم بازى - و آن چنان بود كه چوبى را كه يك طرفش آتش گرفته است بدور سر بگردانند .
بوصى
بوصى
(
busiy
) ا . ع . نوعى از زورق - معرب بوزى .
بوصير
بوصير
(
busir
) ا . ع . نباتى . و قسمى از شوكران . و ا خ . : نام دهى در مصر .
بوض
بوض
(
bavz
) م . ع . مقيم شدن به جائى و لازم گرفتن آن را . و به شدن روى كسى از كلف ( و الفعل من نصر ) .
بوط
بوط
(
bavt
) م . ع . باط بوطا ( از باب نصر ) : محتاج شد بعد از توانگرى .
و خوار گرديد پس از ارجمندى .
بوطانية
بوطانية
(
but niyat
) ا . ع . پوست درخت كرمة السوداء .
بوطة
بوطة
(
butat
) ا . ع . - مأخوذ از پارسى - بوتهء زرگرى .
بوظ
بوظ
(
bavz
) م . ع . باظ فلان بوظا ( از باب نصر ) : انداخت فلان منى را در رحم . و باظ الرجل : فربه شد آن مرد پس از لاغرى .
بوع
بوع
(
bav '
) م . ع . باع بوعا ( از باب نصر ) : قولاج كرد به چيزى . و فراخ دست شد بمال . و باع الفرس : گام فراخ نهاد اسب در رفتار .
بوع
بوع
(
bav '
) و (
bu '
) ا . ع . ارش .
ج . ابواع . و جاى ناهموار در درهء تنگ كوه .
بوع
بوع
(
bu '
) ع . ج بائع و بايع .
بوغ
بوغ
(
bavq
) م . ع . باغ الدم به بوغا ( از باب نصر ) : غلبه كرد خون بر وى . و يق انك لعالم لا تباغ ( مجهولا ) يعنى تو عالم هستى كه از كسى مغلوب نمىشوى . و الكما نعالمان لا تباغان و انكم لعالمون لا تباغون .
بوغ
بوغ
(
buq
) ا خ . پ . دهى بترمد .
بوغ
بوغ
(
buq
) و (
bovq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - روپوش و لفافه ويژه لفافهء چرمى و چنته .
بوغاء
بوغاء
(
bavq '
) ا . ع . خاك بسيار نرم .
و مردم سبك مايه و گول . و اختلاط و شوريدگى كار . و بوغاء الطيب : رايحهء بوى خوش .
بوغاز
بوغاز
(
bovq z
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - باصطلاح جغرافى بازوئى از دريا را گويند كه واقع شده است ما بين دو زمين و مرتبط مىكند دو دريا را بهم .
بوغبند
بوغبند
(
bovqband
) ا . پ . پارچه‌اى كه در او چيزى پيچند .
بوغجه
بوغجه (
bovqje
) و بوغچه
(
bovqce
) ا . پ . بغچه و لفافه و بستا .
بوغدان
بوغدان
(
bovq - d n
) ا . پ . چيزى كه قلندران اسباب گدائى خود را در آن مىگذارند .
بوغرا
بوغرا (
buqr
) و بوغراق
(
buqr q
) ا . پ . يك نوع نان خورشى .
بوغلصن
بوغلصن
(
buqolson
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - گاو زبان .
بوغما
بوغما
(
bovqm
) ا . پ . چيز بىبها و بىفايده . و هرزه . و ناچيز . و تريشه و خرده پاره . و كهنه و لته . و ريزه‌هاى طعام . و زن زشت فربه .
بوغنج
بوغنج
(
buqanj
) ا . پ . تخم كشنيز .
و ا خ . نام موضعى .
بوغند
بوغند
(
buqand
) ا . پ . عشقه و پيچك و لبلاب .
بوف
بوف
(
buf
) ا . پ . پرنده‌اى به نحوست مشهور و بوم نيز گويند .
بوفروش
بوفروش
(
bov - ferovc
) ا . پ . عطار و مشك‌فروش .
بوق
بوق
(
bavq
) م . ع . باق بوقا ( از باب نصر ) : بدى و خصومت آورد . و باقتهم البلاء : رسيد قوم را داهيه و سختى . و باق بك : پيدا شد بر تو از غيب . و باق به :
فراز كرد وى را . و باق القوم عليه :
يورش كردند آن قوم و بستم كشتند او را . و باق المال : تباه و هلاك شد مال . و باق فلان : ستم كرد فلان بر كسى . يا درآمد بر قومى بدون اجازت ايشان . و باق القوم :
دزديد مال قوم را .
بوق
بوق
(
buq
) ا . ع . ناى بزرگ كه نوازند ج : ابواق و بيقان و بوقات .
بوق
بوق
(
buq
) و (
bavq
) ا . ع . باطل و دروغ . و كسى كه پوشيدن راز نتواند . و ناى مانندى كه در آن آسيابانان دمند .
بوق
بوق
(
buq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ناى بزرگ .
بوق
بوق
(
bovq
) ا . پ . چادر بزرگى كه رختخواب در آن پيچند .
بوق
بوق
(
bovaq
) ع . ج بوقة .
بوقات
بوقات
(
buq t
) ع . ج بوق .
بوقال
بوقال
(
buq l
) ا . ع . كوزهء بىدسته .
بوقان
بوقان
(
buq n
) ا . پ . حشرات سرخى كه در هوا مدت فصل باران پيدا مىگردند .
بوقة
بوقة
(
buqat
) ا . ع . باران سخت و زشت كه دفعة بارد يق اصابتنا بوقة . ج :
بوق (
bovaq
) .
بوقت
بوقت
(
be - vaqt
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بهنگام و بموقع . و در هنگام . و صبح بوقت : بامداد پگاه .
بوقچه
بوقچه
(
bovqce
) ا . پ . مر . بوغچه .
بوقلمون
بوقلمون
(
buqalamun
) ا . پ . نوعى از حيوانات زاحف شبيه بچلپاسه و داراى قوهء مخصوصى است كه بدان خود را متنفخ كرده