فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٥٦
بودنگ
در مرو . و بوتهء خاك ا . : كنايه از بدن و قالب انسانى .
بوتيمار
بوتيمار
(
bu - tim r
) ا . پ . مرغى كه پيوسته در كنار آب نشيند و آن را غم خورك و ماهيخوار و هوقار نيز گويند .
بوث
بوث
(
bavs
) ا . ع . متفرق و پراكنده يق تركهم حوث بوث و يا حوثا بوثا يعنى گذاشت ايشان را متفرق و پراكنده مانند تركهم حاث باث .
بوث
بوث
(
bavs
) م . ع . باث عنه بوثا ( از باب نصر ) : بحث كرد از آن . و كاويد آن را . و باث المتاع : متفرق و پراكنده كرد كالا را .
بوج
بوج
(
bavj
) ا . پ . تكبر و غرور . و خودنمائى .
بوج
بوج
(
bavj
) ا . ع . بانگ و صيحه .
بوج
بوج (
bavj
) و بوجان
(
bavj n
) م . ع . باج بوجا و بوجانا ( از باب نصر ) : درمانده و رنجور شد . و باج البرق :
سخت درخشيد برق . و باج فلان : بانگ كرد فلان . و باج فلانا بشر : مغموم كرد فلان را . و باجتهم البائجة : بلا و سختى رسيد ايشان را .
بوجار
بوجار
(
bavj r
) ا . پ . كمدار و آنكه غله را از خاك و خاشاك پاك مىكند .
بوجاسب
بوجاسب
(
buj sb
) ا خ . پ . نام پهلوانى تورانى .
بوجپا
بوجپا
(
bujep
) ا . پ . بلغت زند خيار بادرنگ .
بوجه
بوجه
(
be - vajh
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطريق و بروش و بمنوال و بطور و به طرز .
بوجهل
بوجهل
(
bujahl
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - نادان و جاهل و داراى جهل .
بوجهى
بوجهى
(
be - vajhi
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بهر جهت و بهر طريق . و بهر بابت .
بوچ
بوچ
(
bavc
) ا . پ . حشمت و شوكت .
و خودآرائى . و توانائى . و وقار .
بوچ
بوچ
(
buc
) ا . پ . اندرون دهان .
بوح
بوح
(
bavh
) م . ع . باح بوحا ( از باب نصر ) : ظاهر شد . و باح بسره بوحا و بوؤحا و بوؤحة : ظاهر كرد راز خود را .
بوح
بوح
(
buh
) ا . ع . اصل . و نره . و فرج .
و نفس . و جماع . و اختلاط كارها . المثل :
ابنك ابن بوحك يشرب من صبوحك اى ابنك من ولدته لا من تبنيته . و قيل البوح اسم من باح الشيئ اى اظهره . و نيز بوح بدون الف و لام از اسماء شمس است .
و وقعوا فى دوكة و بوح اى فى اختلاط .
بؤح
بؤح
(
bauh
) ص . پ . آنكه پوشيدن راز نتواند .
بوحا
بوحا
(
buh
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - گياه ماه پروين كه بيخش را جدوار گويند .
بوحفصان
بوحفصان
(
bu - hafs n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - معلم مدرسه .
بوحك
بوحك
(
bavhaka
) ا . ع . كلمهء ترحم مانند ويسك .
بوحى
بوحى
(
bavh
) ج بويح (
bavih
) يق تركهم بوحى يعنى گذاشت آنها را افتاده بر زمين .
بوخ
بوخ
(
bavx
) م . ع . باخ الغضب بوخا ( از باب نصر ) : فرونشست خشم و غضب . و كذلك الحر و النار و الحمى .
و باخ الرجل : مانده شد يق عدا حتى باخ .
بوخ
بوخ
(
bux
) ا . ع . آميختگى و درهم‌شدگى كارها . و پريشانى حواس يق هم فى بوخ .
بوخت
بوخت
(
bovxt
) ا . پ . پسر كه برادر دختر باشد .
بوخل
بوخل (
buxal
) و بوخله
(
baxale
) ا . پ . خرفه .
بوخلاف
بوخلاف
(
bu - xel f
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - شيطان .
بوخلافى
بوخلافى
(
bu - xel fi
) ا . پ . شيطنت .
بود
بود
(
bavd
) م . ع . باد بودا و بوادا و بيدا و بيادا و بيودا و بيدودة .
مر . بواد .
بود
بود
(
bavd
) ا . ع . چاه .
بود
بود
(
bud
) ا . پ . هستى . و وجود جاىباش . و بود و باش : منزل .
بوداپست
بوداپست
(
bud pest
) ا خ . پ . شهر پايتخت مجارستان و واقع در روى رود دانوب و داراى تقريبا يك ميليون نفر جمعيت . و اين شهر مركب است از دو شهر كه ادارهء بلديهء آنها چنديست يكى شده و آن دو شهر يكى بود و ديگرى پست مىباشد . و در اين شهر پل آهنينى ساخته‌اند كه چهارصد متر طول دارد .
بودار
بودار
(
bov - d r
) ص . پ . چيزى كه داراى بو و رايحه باشد .
بودانه
بودانه
(
bov - d ne
) ا . پ . دانه و تخمى دوائى .
بودباش
بودباش
(
bud - b c
) ا . پ . مسكن و منزل . و خدمت و خوراك .
بودش
بودش
(
budec
) ا . پ . هستى و بود و وجود .
بودقة
بودقة
(
budaqat
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - بوتهء زرگرى .
بودن
بودن
(
budan
) ف ل . پ . وجود داشتن و هستى داشتن .
بودن
بودن
(
budan
) ا . پ . وجود و هستى و بود .
بودنگ
بودنگ
(
budang
) ا . پ . پودنه .