فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٥٥
بوته
پاره .
بوالگنجك
بوالگنجك
(
bol - ganjak
) ا . پ .
هر چيز عجيب و غريب و طرفه كه ديدنش خنده آورد . و طناز و عشوه‌گر .
بوالهوس
بوالهوس
(
bol - havas
) ص . پ .
- مأخوذ از تازى - مر . بلهوس .
بوالهوسى
بوالهوسى
(
bol - havasi
) ا . پ .
- مأخوذ از تازى - مر . بلهوسى .
بواليع
بواليع
(
bav li
) ع . ج بالوعة .
بوان
بوان
(
bav n
) ا . پ . ولايتى كه مويز و ناردان در آنجا فراوان باشد . و معبر تنگ ميان كوهها .
بوان
بوان
(
bov n
) و (
bev n
) ا . ع . ستون پيش خيمه . ج : ابونة (
abvenat
) و بون (
bun
) و بون (
bovan
) .
بوان
بوان
(
bavv n
) ع . ( شعب ) ا خ . يكى از چهار بهشت دنيا كه در فارس است .
بوانة
بوانة
(
bov nat
) ا خ . ع . پشته‌اى بلند پس ينبع .
بوانى
بوانى
(
bav ni
) ج ا . ع . استخوانهاى جناغ سينه و ساق پاهاى شتر . و القى بوانيه يعنى ثابت ايستاد .
بواهد
بواهد
(
bav hed
) ج ا . ع . بلاها و سختيها .
بواهمه
بواهمه
(
be - v heme
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - از ترس . و به گمان .
بوايج
بوايج (
bav yej
) و بوائج
(
bav ej
) ع . ج بايجة و بائجة .
بوايع
بوايع (
bav ye '
) و بوائع
(
bav e '
) ع . ج بايع و بائع .
بوايق
بوايق (
bav yeq
) و بوائق
(
bav eq
) ع . ج بايقة و بائقة .
بوايك
بوايك (
bav yek
) و بوائك
(
bav ek
) ع . ج بايكة . و بائكة .
بوب
بوب
(
bub
) ا . پ . يوب و فرش و بساط خانه .
بوب
بوب
(
bub
) ا خ . ع . دهى در مصر و آن را بلقينة نيز گويند .
بوءب
بوءب
(
boab
) ا . ع . اسب نجيب كوتاه قد درشت گوشت گشاده گام .
بوبا
بوبا
(
bovb
) ا . پ . آشى كه از گوشت بز كوهى پزند .
بوباة
بوباة
(
bavb t
) ا خ . ع . بيابان و عقبه‌اى دشوار گذار در راه يمن .
بوباش
بوباش
(
bub c
) ص . پ . قديم و جاويد و هميشه و سرمد .
بوب‌اندين
بوب‌اندين
(
bubandin
) ا . پ . عمارت قصر . و خيمه .
بوبراقش
بوبراقش
(
bu - bar qec
) ا . پ .
بوقلمون .
بوبر
بوبر (
bovbar
) و (
bubar
) و بوبرد
(
bubard
) ا . پ . بلبل .
بوبردك
بوبردك
(
bubardak
) ا . پ . مصغر بوبرد يعنى بلبل خرد .
بوبش
بوبش
(
bubac
) ا . پ . ميل و خواهش .
و شانه و مشط . و مرغى كه داراى پاهاى دراز است .
بوبك
بوبك
(
bovbak
) ا . پ . دختر بكر و دوشيزه . و هدهد و مرغ سليمان .
بوبكر
بوبكر
(
bu - bakr
) ا خ . ع . ابو بكر عبد الله بن ابى قحافه خليفهء اول رضى اللّه عنه .
بوءبوء
بوءبوء
(
bo ' - bo '
) ا . ع . اصل يقال هو فى بوء بوء الكرم : او اصل كرم است .
و كذلك هو فى بوء بوء المجد : او اصل مجد است . و مهتر زيرك . و سر سرمه‌دان .
و مردم چشم . و ميانهء چيزى .
بؤبؤ
بؤبؤ
(
bo ' - bo '
) ا . ع . دانشمند .
بوبو
بوبو
(
bu - bu
) ا . پ . هدهد . و آواز هدهد . و در بعضى جاها زنان خواهر خود را بوبو خوانند .
بوبويه
بوبويه
(
bubuye
) ا . پ . هدهد .
بوبه
بوبه
(
bube
) ا . پ . آرزو . و آرزومندى و تمنى . و هدهد .
بوپرست
بوپرست
(
bov - parast
) ا . پ . مر .
بوىپرست .
بوت
بوت
(
but
) ا . ع . درختى شبيه بز عرور .
بوتا
بوتا
(
bovt
) ا . پ . شتر جوان و شتر بچه .
بوتات
بوتات
(
but t
) ا . پ . حساب مخارج اهل خانه . و نيز مخارج بازار - و گفته‌اند اين لفظ مأخوذ از بيوتات تازى مىباشد .
بوتاتى
بوتاتى
(
but ti
) ص . پ . منسوب به بوتات كه مخارج اهل خانه باشد .
بوتراب
بوتراب
(
bu - tor b
) ا خ . پ . كنيهء حضرت امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام . و در سبب تسميه به اين كنيت گفته‌اند روزى آن جناب به حالت غم و غصه بر زمين مسجد استراحت فرموده در اين بين حضرت پيغمبر صلى اللّه عليه و آله آمده رخسار و اندام او را از خاك و گردآلوده ديد از راه شفقت براى بيدار كردنش فرمود قم يا ابا تراب . و حضرت امير المؤمنين اين كنيت را بسيار دوست مىداشت و به آن تفاخر مىفرمود .
بوتقة
بوتقة
(
butaqat
) ا . ع . معرب بوتهء فارسى كه بوتهء زرگرى باشد .
بوتقى
بوتقى
(
butaqiy
) ا . ع . منسوب به بوته كه دهى است در مرو .
بوته
بوته
(
bovte
) ا . پ . خار . و هر گياه پر شاخ و برگى كه چندان بلند نشود و به زمين نزديك بود . و نوعا رستنى كوچكتر از درخت را بوته مىنامند . و بچهء آدمى و ساير حيوانات عموما و بچهء شتر خصوصا . و لكه و داغ . و گلى كه بر وى پارچه و جز آن نقش مىكنند .
و نشانهء تير . و ظرفى كه از گل حكمت سازند .
و طلا و نقره و مانند آن را در آن بگذارند و آن را بوتهء زرگرى نامند . و ا خ . دهى