فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٥٢
بنياد
كه متصل بشاخه است و پس از سقوط برگهاى آن مبدل بميوه مىگردد .
بنگلك
بنگلك
(
bongolak
) و (
bongalak
) ا . پ . نام يك قسم ميوه‌اى .
بنگلور
بنگلور
(
bangalur
) ا خ . پ . شهرى در ميسور هندوستان معروف به بنگالور .
بنگله
بنگله
(
bangale
) ص . پ . منسوب به بنگاله .
بنگله
بنگله
(
bangale
) ا . پ . زبان مردم بنگاله . و خانهءنئين . و خانهء ييلاقى .
بنگو
بنگو
(
bangu
) ا . پ . اسپغول و بزرقطونا .
بنگه
بنگه
(
bonge
) ا . پ . بانگه و كشيدن آواز .
بنگه
بنگه
(
bon - gah
) ا . پ . مر . بنگاه .
بنگى
بنگى
(
bangi
) ص . پ . كسى كه مبتلا باستعمال بنگ باشد . و آدم مبهوت و متردد در امور .
بنلاد
بنلاد
(
bonl d
) ا . پ . بناى عمارت .
و اصل آن . و اصل ديوار . و ديوار . و پشتيبان . و در اصطلاح زبان‌آموز حروف بنلادى حروفى را گوئيم كه در همهء صيغه‌ها و اشتقاقات باقى و برقرار باشند مانند ك و ر و د در فعل كردن . و د و ى و د در فعل ديدن . و ك و ن در فعل كنش . و ب و ى و ن در فعل بينش .
بنمين
بنمين
(
banmin
) ا . پ . بلغت زند پسر .
بن‌ناپديد
بن‌ناپديد
(
bon - n - padid
) ص . پ .
نامحدود . و بىانتها .
بنند
بنند
(
banand
) ا . پ . عدد نامعين .
بنو
بنو
(
banu
) ا . پ . خرمن و غلهء درو كردهء توده نموده .
بنو
بنو
(
banu
) ع . ج - ابن - پسران . و اخلاف . و بنو الصليب : نصارى . و بنو الجان : ملائكه . و بنو الاصفر : مردمان يونان . و همهء فرنگيان .
بنواز
بنواز
(
benv z
) پ . كلمهء امر از نواختن و يا نوازيدن .
بنوان
بنوان
(
banv n
) و (
bonv n
) ا . پ .
سر كار كشت و زراعت .
بنوبت
بنوبت
(
be - novbat
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور نوبت و بدور .
بنوة
بنوة
(
bonovvat
) ا . ع . پسرى . و پسرخواندگى .
بنود
بنود
(
bonud
) ع . ج بند (
band
) .
بنودة
بنودة
(
bannudat
) ا . ع . دبر و كون .
بنوردن
بنوردن
(
banvardan
) ا . پ . هر دانه و حبهء جنگلى و وحشى .
بنوره
بنوره
(
banure
) ا . پ . بنياد و بناى عمارت . و ديوار .
بنوسرخ
بنوسرخ
(
bonu - sorx
) ا . پ . عدس .
بنوسياه
بنوسياه
(
bonu - si h
) ا . پ . ماش .
بنوعى
بنوعى
(
be - novi
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطريقى و به نحوى .
بنوك
بنوك
(
banovk
) ا . پ . گرمى از شعف و خوشحالى . و حركت و گردش بطور چالاكى .
بنوك
بنوك (
banovk
) و بنوك كرم
(
banovk - kerm
) ا . پ . چلپاسه .
بنوماش
بنوماش
(
bonu - m c
) ا . پ . ماش . و يا نوعى از ماش . و ماش سياه .
بنوميد
بنوميد
(
benovmid
) ص . پ . مأيوس و نااميد . و بنوميد گشتن ف ل . :
مأيوس شدن .
بنون
بنون
(
banuna
) ع . ج ابن .
بنون
بنون
(
banvan
) و (
bonvan
) ا . پ . مر .
بنوان (
banv n
) و بنوان (
bonv n
) .
بنونخله
بنونخله
(
bonu - naxle
) ا . پ . نوعى از عدس صحرائى .
بنوند
بنوند
(
benavand
) ص . پ . نگاهداشته و محفوظ مانند آب در كوزه .
بنوه
بنوه
(
banve
) و (
banuh
) ا . پ . خرمن و تودهء غلهء نكوفته .
بنوى
بنوى
(
banaviy
) ص . پ . منسوب بابن يعنى پسرى و به بنت يعنى دخترى . و نيز منسوب به ابناء سعد كه قومى بودند از عجم و در يمن سكنا داشتند . و نيز منسوب به بنيات الطريق .
بنه
بنه
(
bane
) ا . پ . مزبله . و طناب باريك .
و ميوهء درخت بن كه چاتلانفوش نيز گويند .
و بنهء بنائى : ريسمان بنايان .
بنه
بنه
(
bone
) و (
bonne
) ا . پ . رخت و متاع و اسباب خانه و بهير و اموال . و املاك و سامان و دكان و خانه . و مكان و منزل و مسكن و جا و بودباش . و ته و بيخ و بنياد و درخت . و بيخ درخت . و بنه بستن ف ل . : كوچ كردن و سفر كردن .
بنى
بنى
(
bany
) م . ع . بنى بناء و بنيا . مر .
بناء .
بنى
بنى
(
bani
) ع . ج - ابن - پسران و اولاد .
و بنى آدم : اولاد آدم كه مردمان باشند .
بنى
بنى
(
bena
) و (
bon
) ع . ج بنية (
benyat
) و (
bonyat
) .
بنى
بنى
(
bonni
) ا . ع . طبق .
بنى
بنى
(
bonayye
) و (
bonayya
) ا . ع .
در منادى مىگويند يا بنى يعنى اى پسر عزيز من .
بنى
بنى
(
bonniy
) ا . ع . نوعى از ماهى . و ا خ . لقب چند نفر محدث .
بنيا
بنيا
(
bany
) ا . پ . آذوقه و مأكولاتى كه از خارج در شهرى حمل مىكنند .
بنيات
بنيات
(
bonnay t
) ج ا . ع . كاسه‌هاى خرد . و بنيات الطريق : راههاى خرد كه از راه بزرگ جدا گردد .
بنياد
بنياد
(
bony d
) ا . پ . بنلاد و بنيان و بناى عمارت . و اصل و ريشهء آن . و بناى ديوار . و اصل آن . و بنياد كردن ف م . :
بنا كردن . و بنياد بريخ نهادن ف ل . :