فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٥١
بنگل
آرايش شدهء با بنفشه .
بنفشه‌خط
بنفشه‌خط
(
bonafce - xat
) ص . پ .
آنكه داراى بروت كبود سياه رنگ باشد .
بنفشه‌كرده
بنفشه‌كرده
(
bonafce - karde
) ص .
پ . برنگ كبود رنگ شده .
بنفشه‌گون طارم
بنفشه‌گون طارم
(
bonafce - gun -
) (
t ram
) ا . پ . آسمان ارغوانى .
بنفشه‌گون مهد
بنفشه‌گون مهد
(
bonafce - gun
) (
mahd
) ا . پ . زمين و آسمان .
بنفشه‌موى
بنفشه‌موى
(
bonafce - muy
) ص . پ .
آنكه داراى موهاى كبود سياه باشد .
بنق
بنق
(
banq
) م . ع . بنق الودى : پيوند كرد نهال را ( و الفعل من نصر ) .
بنقة
بنقة
(
benaqat
) ا . ع . خشتك پيراهن يا گريبان آن .
بنقد
بنقد
(
be - naqd
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - با پول حاضر آماده . و حاضر و موجود و فورا و فى الفور و همين لحظه .
بنقوس
بنقوس
(
bonqus
) ا . ع . گل خربزه .
ج : بناقيس .
بنقه
بنقه
(
banqe
) ا . پ . يك نوع غله‌اى مانند عدس .
بنك
بنك
(
bonk
) ا . پ . پوست بيخ مغيلان .
بنك
بنك
(
bonak
) ا . پ . - مصغر بنه يعنى درخت كوچك . و نشان و اثر چيزى . و نشان و نقش پا .
بنك
بنك
(
banak
) ا . پ . - مصغر بنه كه حبة - الخضراء باشد . و نوعى از قماش زمينه اطلس كه بر آن گلهاى زربفت بود . و گلى كه بر روى مهوشان از آشاميدن شراب بهم رسد . و خوئى كه بر پيشانى ايشان نشيند .
بنك
بنك
(
bonk
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - بن چيزى . و خالص آن يق هؤلاء من بنك الارض اى من اصلها . و نوعى از بوى خوش . و بهره‌اى از شب .
بنك‌دار
بنك‌دار
(
bonak - d r
) ا . پ . كسى كه مأكولات از قبيل پنير و كشك و روغن و برنج و حبوبات و جز آنها را جهت فروش ذخيره كرده احتكار مىنمايد .
بنكران
بنكران
(
bonkar n
) ا . پ . بكران . و هر چيز برشته شده و چسبيدهء به ته ديگ .
بنكشيدن
بنكشيدن
(
bonkocidan
) ف م . پ .
بلع كردن و ناجاويده از حلق فروبردن .
بنكلك
بنكلك
(
bonkolak
) ا . پ . بوتهء گل .
و يك نوع ميوه‌اى كه آن را بنگلك نيز گويند .
بنكن
بنكن
(
bankan
) ا . پ . آهنى پهن و دسته‌دار كه در دو كنار آن ريسمان بندند و يك نفر دسته و ديگرى ريسمانها را بگيرد و زمين را بدان هموار كنند .
بنكن
بنكن
(
bon - kan
) ا . پ . كج بيل باغبانى .
و قلابى كه بدان علف هرزه را از كشت‌زار برميكنند .
بنكو
بنكو
(
banku
) ا . پ . پنبه دانه .
بنكول
بنكول
(
bankul
) ا خ . پ . نام شهرى در جزيرهء سوماترا .
بنگ
بنگ
(
bang
) ا . پ . مادهء سبزى كه از برگ كنب گيرند و از آن بنگ آب ساخته دراويش مانند مخدر مسكر بنوشند و از اين مادهء سبز مادهء سقزى و سمى گيرند كه چرس گويند و آن را در سر غليان با تنباكو مخلوط كرده بكشند و كيف كنند . و بنگ ساختن ف م . : فريب دادن . و دل ربودن .
بنگاله
بنگاله
(
bang le
) ا . پ . بزرگترين ايالتهاى هندوستان كه متعلق بدولت انگليس است . و متجاوز از 50 مليون نفر جمعيت دارد و پايتختش شهر كلكته . و خليج بنگاله :
حاصل شده است از درياى هند كه در ما بين هندوستان و ماچين واقع شده .
بنگالى
بنگالى
(
bang li
) ص . پ . منسوب به بنگاله .
بنگان
بنگان
(
beng n
) ا . پ . طاسى باشد مر دهقانان را كه در ته آن سوراخ كوچكى است و جهت بخش كردن آب رودخانه و يا قناة و يا چشمه ظرفى را پر از آب كرده و آن طاس را به روى آب گذارند تا از آن سوراخ كوچك آب در طاس داخل شود به اين طريق هر كسى بخش خود را به برد و تعدى بر ديگرى نكند .
و مطلق پياله را نيز گويند . و بمعنى طشت و آسمان نيز آمده . و نيلى بنگان ا .
آسمان .
بنگاه
بنگاه
(
bang h
) ا . پ . خرگاه تركمانى .
و خيمه . و اسباب وزرا و اركان دولت .
بنگاه
بنگاه
(
bon - g h
) ا . پ . مكان و جائى كه نقد و جنس در آنجا نهند . و خانه و منزل و مسكن . و چند اول لشكر . و انبار و مخزن و صندوق آهنين . و بار و بنگاه ا ج . :
چيزهاى قابل حمل مانند چادر و خيمه و ديگر اسباب و لوازم سفر .
بنگر
بنگر
(
bangar
) ا . پ . عهد و پيمان در حاصل آوردن زمين .
بنگر !
بنگر !
(
bengar
) پ . كلمهء امر از نگريستن .
بنگ‌رنگ
بنگ‌رنگ
(
bang - rang
) ا . پ .
ضيق النفس . و ص . گرفتار ضيق النفس .
بنگره
بنگره
(
bangare
) ا . پ . آوازى كه زنان در هنگام خواب كردن طفل مىخوانند .
بنگره
بنگره
(
bengare
) ا . پ . ريسمانى كه در محل رشتن پنبه بر دوك پيچيده گردد .
بنگش
بنگش
(
bangec
) ا خ . پ . ولايتى از تركستان .
بنگش
بنگش
(
bongoc
) ا . پ . بلع .
بنگشتن
بنگشتن (
bongoctan
) و بنگشيدن
(
bongocidan
) ف م . پ . بلعيدن و ناجائيده فروبردن .
بنگل
بنگل
(
bongol
) ا . پ . درخت گل . و ميوهء درخت گل . و آن جزء از گل و يا شكوفه