فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٥٠
بنفشه‌پوش
بندور
بندور
(
bandur
) ا . پ . قوهء متخيله .
ج : بندوران .
بندور
بندور
(
bondur
) ا . پ . ريسمانى كه بدان جوال و توبره و مانند آن را دوزند .
بندوران
بندوران
(
bandur n
) پ . ج . بندور .
بندوروغ
بندوروغ (
banduruq
) و بندورغ
(
bandevarq
) ا . پ . بندروغ . و سد جلو آب .
بندوق
بندوق
(
bonduq
) ا . ع . تفنگ . ج :
بناديق .
بندول
بندول
(
bandovl
) ا . پ . ريسمانى كه بدريچهء دول آسيا اتصال دارد و چون آن را بكشند غله از دول در ميان دو سنگ آسيا داخل گردد .
بنده
بنده
(
bande
) ا . پ . برده و عبد و عبيد و غلام و چاكر و لاچين و زرخريد و خانزاد .
و نوكر و خدمتگار . و خدمتگزار با صداقت و مطيع و فرمانبردار و حاضر در فرمان . و بندهء درگاه : غلام حاضر در درگاه . و بندهء فرمان : غلام حاضر در فرمان . و بندهء شكم ص . : پرخوار و شكم‌پرور .
و بندهء مخلص : مطيع و خالص در فرمانبردارى . ج : بندگان .
بنده
بنده
(
bande
) ص . پ . بسته شده و بند شده . و محكم شده . و ثابت و برقرار . و مسلسل و زنجير شده . و مندرج و مشمول و شامل شده . و مسدود .
بنده‌پرور
بنده‌پرور
(
bande - parvar
) ص . پ .
كسى كه رعايت حال زيردستان خود را مىنمايد .
بنده‌خانه
بنده‌خانه
(
bande - x ne
) ا . پ . يعنى خانهء من - و اين لفظ را كوچك در مقام شخص بزرگى ادا مىكند .
بنده‌زاده
بنده‌زاده
(
bande - z de
) ا . پ . يعنى زاده بندهء شما - و اين لفظ را نيز كوچك در مقام شخص بزرگى ادا مىنمايد .
بنده‌گرفتگى
بنده‌گرفتگى
(
bande - gereftegi
) ا . پ . غلامى و بردگى .
بنده‌گرفته
بنده‌گرفته
(
bande - gerefte
) ص . پ .
حبس شده .
بنده‌نواز
بنده‌نواز
(
bande - nav z
) ص . پ .
كسى كه بر پست‌تر از خود مهربانى كند . و مهربان نسبت به بندگان .
بندى
بندى
(
bandi
) ا . پ . اسير و گرفتار .
ج : بنديان .
بنديان
بنديان
(
bandi n
) پ . ج . - بندى - اسيران و محبوسين .
بنديخانه
بنديخانه
(
bandi - x ne
) ا . پ . محبس و زندان و منزل اسيران .
بنديدن
بنديدن
(
bandidan
) ف م . پ . بستن .
و قيد كردن و حبس كردن .
بنديشه
بنديشه
(
bandice
) ا . پ . انديشه و فكر . و خيال .
بنديمه
بنديمه (
bandime
) و بندينه
(
bandine
) ا . پ . بندمه و تكمه . و گوى گريبان .
بنديوان
بنديوان
(
bandiv n
) ا . پ . زندان‌بان و نگاهبان بنديان .
بنران
بنران
(
bon - r n
) ا . پ . ريشهء ران يعنى ما بين شكم و ران .
بنزوات
بنزوات
(
banzov t
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - ملحى كه از اسيد بنزوئيك حاصل گردد .
بنس
بنس
(
banas
) م . ع . گريختن از شر ( و الفعل من سمع ) يق بنس الرجل بنسا .
بنساله
بنساله
(
bons le
) ص . پ . كهن و سالخورده .
به نسبت
به نسبت
(
be - nesbat
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - برحسب . و بعلاقه . و بمناسبت .
و بمقابله . و بمشابهت .
بنش
بنش
(
banc
) م . ع . بنش فى الامر بنشا ( از باب نصر ) : سست شد در آن كار .
بنشاختن
بنشاختن
(
benc xtan
) ف م . ع . نشانيدن و جاى دادن . و افراختن .
بنشاستن
بنشاستن
(
benc stan
) ف ل . پ . نشسته شدن . و ف م . نشانيدن .
بنشاندن
بنشاندن
(
benc nd n
) ف م . پ . نشانيدن .
و نشاندن فرمودن . و برپاداشتن . و افراختن .
و ف ل . نشستن .
بنشين !
بنشين !
(
bencin
) و (
benecin
) پ . كلمهء امر از نشستن .
بنصر
بنصر
(
benser
) ا . ع . انگشت ميانهء انگشت كوچك و وسطى - مؤنث آيد و به فارسى دوم و بنيام گويند - ج : بناصر .
بنطاسيا
بنطاسيا (
bent si
) و بنطاسيه
(
bent sie
) ا ج . پ . - مأخوذ از يونانى - حواس باطنى . و يا همهء حواس .
بنظام
بنظام
(
be - nez m
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بنظم و ترتيب .
به نظر
به نظر
(
bonzar
) ا . ع . تلاق و تندى ميان دو لب فرج زن .
بنظيان
بنظيان
(
benzi n
) ا . ع . زن بدخوى بىشرم زبان دراز .
بنغار
بنغار
(
bonq r
) ا . پ . بلغار .
بنفحة
بنفحة
(
benfahat
) ا . ع . پنيرمايه .
بنفسج
بنفسج
(
banafsaj
) ا . ع . - مأخوذ از بنفشهء فارسى و بمعنى آن .
بنفسه
بنفسه
(
be - nafseh
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - به خودى خود .
بنفش
بنفش
(
bonafc
) و (
benafc
) ص . پ .
رنگ كبود مانند رنگ گل بنفشه . و بنفش كردن ف م . : كبود كردن .
بنفشه
بنفشه
(
bonafce
) و (
benafce
) و (
banafce
) ا . پ . گياهى بهارى كه داراى گلهاى كبود معطر است . و گياهى را نيز گويند كه در آب رويد .
بنفشه‌پوش
بنفشه‌پوش
(
bonafce - povc
) ص . پ .