فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٤٥

بن

نمناك - واحد و جمع در آن يكسان است . و قليل بليل از اتباع است .

بليل

بليل

(

bolayl

) ا . ع . راه روشن . و آبشخور صفين . وا . خ . از اعلام است .

بليلا

بليلا

(

balil

) ا خ . پ . نام حضرت ابو الحسن على بن ابى طالب عليه السلام در انجيل .

بليلانه

بليلانه

(

baleyl ne

) ص . پ . سزاوار پوشيده شدن بلال كه مؤذن آن حضرت صلى اللّه عليه و آله باشد .

بليلة

بليلة

(

balilat

) ا . ع . باد سرد نمناك .

بليلج

بليلج

(

balilaj

) ا . ع . - مأخوذ از بليلهء فارسى و به معناى آن .

بليله

بليله

(

balile

) ا . پ . داروئى از جنس هليله .

بليه

بليه

(

baliyye

) ا . ع . - مأخوذ از تازى - رنج و آزار و سختى و مشقت و زحمت .

بليناس

بليناس (

balin s

) و بلينوس

(

balinus

) ا خ . پ . نام حكيمى در دربار اسكندر فيلفوس .

بم

بم

(

bam

) ا . پ . با دست زدن بر سر كسى به قوت . و صداى پر و بانگ بلند كه از تار و رود و جز آن برآيد مقابل زير كه آواز باريك باشد .

بم

بم

(

bam

) ا خ . پ . نام شهرى در جنوب كرمان و نزديك بمپور و گرمسير و داراى نخيلات و مركبات و انار آنجا به خوبى موصوف .

بم

بم

(

bamm

) ا . ع . تار ستبر بلند آواز از تارهاى رود . ج : بموم . و ا خ . شهرى بكرمان .

بم

بم

(

bomm

) ا . ع . بوم كه جغد باشد .

بم

بم

(

bema

) ع . به طريقى كه . و چگونه و بچه وضع .

بما

بما

(

bem

) ع . به طريقى كه . و چگونه و با وجود اينكه .

بماذا

بماذا

(

bem z

) ع . چرا . و كه در آن و بكدام .

بمپور

بمپور

(

bampur

) ا خ . پ . شهرى ما بين بم و بلوچستان كه هواى آنجا گرمتر از هواى بم و داراى محصولات گرمسيرى .

بمان !

بمان !

(

bem n

) پ . كلمهء امر از ماندن يعنى بايست و توقف كن . و ساكن باش .

بمانده

بمانده

(

bem nde

) ص . پ . ثابت و برقرار . و خسته و درمانده و عاجز . و تلف شده .

بمثابه

بمثابه

(

be - mas beh

) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بدرجه و بمرتبه .

به مثل

به مثل

(

be - mesl

) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - مانند و شبيه .

به مثل

به مثل

(

be - masal

) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور مثل و بطور نمونه .

به مجرد

به مجرد

(

be - mojarrad

) م ف . پ .

مأخوذ از تازى - فى الفور و در حال . و بلافاصله و در همان آن .

بمحض

بمحض

(

be - mahz

) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - به مجرد و در همان آن و در همان وقت . و بمحض گفتن : در همان آن گفتن .

بمدد

بمدد

(

be - madad

) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - به يارى و باعانت و بكمك .

به مد نظر

به مد نظر

(

be - madde - nazar

) م ف .

پ . - مأخوذ از تازى - بقدرى كه مىتواند چشم ببيند .

بمرتبه

بمرتبه

(

be - martabe

) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بدرجه و به اندازه .

بمرور

بمرور

(

be - morur

) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بتدريج و كم‌كم . و بمرور ايام :

گذشتن روزگار .

بمعنى آنكه

بمعنى آنكه

(

be - ma'niye - n - ke

) پ .

كلمهء موصول - مأخوذ از تازى - كه در تفسير و بيان مقصود استعمال مىگردد .

بمقتضا

بمقتضا

(

be - moqtaz

) م ف . پ .

- مأخوذ از تازى - موافق تقاضا . و موافق خواهش و ميل و اراده .

بمنك

بمنك (

bamank

) و بمنگ

(

bamang

) ا . پ . اندوه . و رنج و آزار .

بمنكيدن

بمنكيدن (

bamankidan

) و بمنگيدن

(

bamangidan

) ف ل . پ . ناليدن . و رنجور شدن . و اندوهناك شدن . و فانى شدن و معدوم شدن . و مدفون شدن . و غروب كردن آفتاب و جز آن .

بمواجهه

بمواجهه

(

be - mov jahe

) م ف . پ .

- مأخوذ از تازى - حضورا و روبرو .

بموجب

بموجب

(

be - movjeb

) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - مطابق و موافق . و بنابراين . و برحسب .

بموم

بموم

(

bomum

) ع . ج بم (

bamm

) .

بمه

بمه

(

bemah

) ع . يعنى بچه واسطه .

به مهر

به مهر

(

be - mohr

) ص . پ . بسته و مهر كرده و كيسهء سر به مهر : كيسهء مهر كرده شده .

بن

بن

(

ban

) ا . پ . خرمن . و باغ . و زراعت و ميوهء درخت بنه كه ميوه‌ايست هسته مانند و بزرگتر از هستهء گيلاس و مغزش سبز شبيه بمغز پسته و آن را ون نيز گويند و بتازى حبة الخضراء و بتركى چتلانقوش . و بن كوهى : يك قسم علفى كه در طباخى به كار مىبرند .

بن

بن

(

bon

) ا . پ . بنياد . و پايان هر چيز و انتهاى هر چيز . و درخت . و تنهء درخت .

و بيخ درخت . و سوراخ مقعده . و ته و تحت و دنبالهء كشتى . و آبكامه . و نتيجه و سرانجام و خوشهء خرما . و عموما چون اين كلمه را ملحق باسم ميوه كنند بمعنى درخت آن مىگردد مانند آلوبن يعنى درخت آلو و سيب بن :

درخت سيب . و خرمابن : درخت خرما .

و اناربن : درخت انار . و بن بغل : زير بغل و يا ريشهء آن . و بركندن بن : از ريشه درآوردن و ريشه كن نمودن . و از بن بركندگى : ريشه‌كنى و از بيخ‌افگنى .