فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٤١
بلوا
و جاه‌طلب .
بلندپايه
بلندپايه
(
baland - p ye
) ص . پ .
صاحب شأن و شوكت . و برتر از ساير مردم .
بلندپر
بلندپر
(
baland - par
) ص . پ . داراى پرش بلند و مرتفع .
بلندپرواز
بلندپرواز
(
baland - parv z
) ص .
پ . مايل برفعت و عظمت . و داراى پرش بلند و مرتفع . و لاف‌زن .
بلندپروازى
بلندپروازى (
baland - parv zi
) و بلندپرى
(
baland - pari
) ا . پ . حرص .
و هوى و هوس . و لاف‌زنى . و خودستائى .
بلندتر
بلندتر
(
baland - tar
) ص . پ . مرتفعتر و درازتر .
بلندترين
بلندترين
(
baland - tarin
) ص . پ .
مرتفعترين و درازترين .
بلندتلاش
بلندتلاش
(
baland - tal c
) ص . پ .
آنكه پيروى مىكند مقاصد عالى را . و جاه‌طلب .
بلندجاه
بلندجاه
(
baland - j h
) ص . پ .
عالى مقام . و برداشته شدهء بر سرافرازى .
بلندح
بلندح
(
balandah
) ص . ع . كوتاه و فربه يق ناقة بلندح .
بلندحوصله
بلندحوصله
(
baland - havsale
) ص . پ . حريص و آزمند .
بلنددوش
بلنددوش
(
baland - dovc
) ص . پ .
آنكه داراى دوش بلند باشد .
بلندر
بلندر
(
balandar
) ص . پ . بلندتر .
بلندرين
بلندرين
(
balandarin
) ص . پ . بلندترين .
بلندسايه
بلندسايه
(
baland - s ye
) ا . پ .
حمايت شخص مقتدر و مهربان و مشفق .
بلندصفير
بلندصفير
(
baland - safir
) ا . پ . صفير يا صوت بلند .
بلندقامت
بلندقامت (
baland - q mat
) و بلند قد
(
baland - qad
) ص . پ . داراى قد و بالاى بلند و دراز .
بلندكوكب
بلندكوكب
(
baland - kovkab
) ص پ . خوشبخت و خوش ستاره .
بلندگراى
بلندگراى
(
baland - ger y
) ص . پ .
كسى كه كه ميل بعظمت و رفعت مىكند .
بلندم
بلندم
(
balandam
) ا . ع . بالاى سينه .
و يا حلقوم . و آنچه متصل باشد بحلقوم از مرى . و يا آنچه جنبان باشد از حلقوم اسب . و مرد كندخاطر . و شمشير كند .
بلندمحل
بلندمحل (
baland - mahal
) و بلند مرتبه (
baland - martabe
) و بلندمكان
(
baland - mak n
) ص . پ . داراى جا و مقام و درجه و وضع بلند .
بلندنام
بلندنام
(
baland - n m
) ص . پ .
نيكنام و مشهور .
بلندنظر
بلندنظر (
baland - nazar
) و بلندنگاه
(
baland - neg h
) ص . پ . جاه‌طلب و شهرت‌طلب .
بلندنوا
بلندنوا
(
baland - nav
) ص . پ .
بلندآواز .
بلندوپست
بلندوپست
(
balando - past
) ا . پ .
بالا و پائين . و آسمان و زمين . و بالاى كوه و پائين دره .
بلندوپست‌ديده
بلندوپست‌ديده
(
balando - past - dide
) ص . پ . كارآزموده . و كسى كه روز نيك و روز بد هر دو را ديده .
بلندهمت
بلندهمت
(
baland - hemmat
) ص .
پ . كسى كه قصد و نيت وى احسان و نيكوئى و خوبى بدرجهء اعلا باشد . و نيك نهاد .
بلندى
بلندى
(
baland
) ا . ع . پهنا .
بلندى
بلندى
(
balandi
) ا . پ . - نقيض پستى - برآمدگى . - و نقيض كوتاهى - درازى . و بزرگى و افراختگى . و ارتفاع . و قله .
بلنديدن
بلنديدن
(
balandidan
) ف ل . پ .
افراخته شدن . و ف م . افراختن .
بلندگراى
بلندگراى
(
balandi - ger y
) ا .
پ . كجى چيزهاى بلند و مرتفع .
بلندين
بلندين
(
balandin
) ا . پ . چوب بالائين در خانه . و چهارچوب در خانه .
بلنزى
بلنزى
(
balanz
) ا . ع . اشتر ستبر استوار اندام .
بلنسم
بلنسم
(
balansam
) ا . ع . قطران .
بلنسية
بلنسية
(
balansiat
) ا خ . ع . شهرى در جانب شرقى اندلس .
بلنصاة
بلنصاة
(
balans t
) ا . ع . يك نوع تره ج : بلنصى (
balans
) . و مرغى كه بيضهء سبز مىدهد . ج : بلاصى .
بلنصى
بلنصى
(
balans
) ع . ج بلنصاة (
balans t
) و بلصوص (
balsus
) و يا بلنصى واحد است و بلصوص جمع . و يا بلنصى مادهء آن مرغ و بلصوص نر آن . و يا برعكس است .
بلنط
بلنط
(
balnat
) ا . ع . يك قسم سنگى مانند رخام و از آن نرم‌تر .
بلنقع
بلنقع
(
balanqa '
) ص . ع . طريق صلنقع بلنقع : راه پيدا و روشن .
بلنگمشت
بلنگمشت (
balangmoct
) و بلنگمشك
(
balangmock
) ا . پ . فرنجشمك و بالنگوى خودرو .
بلنگيدن
بلنگيدن
(
bolangidan
) ف ل . پ .
توقف كردن و لنگيدن .
بلنياس
بلنياس
(
belni s
) ا خ . پ . - مأخوذ از لاتينى - شهرى بر سواحل حمص .
بلو
بلو
(
balv
) م . ع . بلا بلوا و بلاء . مر . بلاء .
بلو
بلو
(
belv
) ص . ع . فلان بلو اسفار :
فلان سفر آزموده و كهن و لاغر گشته است در به آن . و بلو شر يعنى غالب بر بدى و آزموده كار است در آن . و بلو مال : دانندهء مصالح مال و سياست آن است . ج : ابلاء (
abl '
) مر . بلى .
بلوا
بلوا
(
balv
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شورش و غوغا و هنگامه و ازدحام . و عدم