فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٣٩
بلل
ا . پ . جامه‌دان . و بغچه . و لنگهء بار . و پشتواره . و ص . هر چيز بسته شده و سد شده مانند گردش خون .
بلغنده
بلغنده
(
bolqonde
) ص . پ . توده و فراهم آورده و بر بالاى هم نهاده .
بلغور
بلغور
(
bolqur
) ا . پ . هر چيز درهم شكسته و درهم كوفته . و گندم نيم‌پخته و ليده كرده . و آش بلغور : آشى كه از آن پزند .
بلغونه
بلغونه
(
bolqune
) ا . پ . غازه‌اى كه زنان بر روى مالند و روى را بدان سرخ كنند .
بلغين
بلغين
(
belaqin
) و (
bolaqin
) ا . ع .
بلا و سختى . و منه قول عايشة رضى اللّه عنها لعلى عليه السلام : بلغت منا بلغين : ارادت بلغت مناكل مبلغ - و اعراب را گاهى بر نون جارى كنند و يا را به حال خود دارند و گاهى نون را مفتوح دارند و اعراب را بر ماقبلش جارى نمايند .
بلفختن
بلفختن
(
balfaxtan
) ف م . پ . جمع كردن و اندوختن .
بلفرخج
بلفرخج
(
balfaraxj
) ص . پ . بد و زشت و پليد و ناپاك .
بلق
بلق
(
balq
) م . ع . بلق بلقا و بلوقا مر . بلوق (
boluq
) .
بلق
بلق
(
bolq
) ع . ج ابلق (
ablaq
) و بلقاء (
balq
) .
بلق
بلق
(
balq
) و (
balaq
) م . ع . بلق الرجل بلقا و بلقا ( از باب سمع و كرم ) : پيسه گرديد آن مرد و سپيد دست و پا شد تاران .
بلق
بلق
(
balq
) ا . ع . پيسگى و سپيدى دست و پاى ستور تاران . و خيمه و خرگاه بزرگ و حمق اندك . و رخام . و دروازه . و سنگ يعنى شفاف مانند آبگينه .
بلق
بلق
(
balaq
) م . ع . بلق بلقا ( از باب سمع ) : متحير گرديد .
بلقاء
بلقاء
(
balq '
) ص . ع . - مؤنث ابلق - مادهء پيسه . ج : بلق (
bolq
) .
بلقاء
بلقاء
(
balqa '
) ا خ . ع . نام چند اسب .
و نام شهرى بشام . و نام آبى .
بلقار
بلقار
(
bolq r
) ا . ع . چرمى سرخ كه بلغار گويند .
بلقة
بلقة
(
bolqat
) ص . ع . مختلف اللون و رنگارنگ .
بلقدر
بلقدر
(
bolqadar
) ا . پ . ملحد بىدين و بىديانت .
بلقط
بلقط
(
bolqot
) ص . ع . كوتاه .
بلقع
بلقع (
balqa '
) و بلقعة
(
balqaat
) ا .
ع . زمين بىآب و گياه ج : بلاقع . الحديث :
اليمين الكاذبة تدع الديار بلاقع .
و بطور صفت مىگويند منزل بلقع و دار بلقع . و چون اسم بود گويند نزلت بلقعة و زن محض بىخير الحديث : شر النساء البلقعة .
بلقعة
بلقعة
(
balqaat
) م . ع . بىآب و گياه شدن يق بلقع البلد بلقعة .
بلقعى
بلقعى
(
balqaiy
) ص . ع . سهم بلقعى :
تير صاف پيكان و كذلك سنان بلقعى .
بلقندر
بلقندر
(
balqandar
) ا . پ . دشنام .
بلقندر
بلقندر
(
bolqandar
) ا . پ . ملحد بىدين .
بلقوط
بلقوط
(
bolqut
) ا . ع . مرد كوتاه و يك قسم مرغى .
بلقيس
بلقيس
(
belqis
) ا خ . ع . ملكهء شهر سبا و پدرش هدها و نام داشت .
بلك
بلك
(
balk
) م . ع . آميختن چيزى را ( و الفعل من نصر ) .
بلك
بلك
(
bolok
) ا . ع . آوازهائى كه از جنبانيدن كنج دهان بانگشتها برآيد يعنى بطريق بازى .
بلك
بلك
(
belk
) ا . پ . آتش و شرارهء آتش .
بلك
بلك
(
belek
) ا . پ . تشبث و چنگ زدن به كسى و يا به چيزى .
بلك
بلك
(
belak
) ا . پ . تحفه و ارمغان و سوغاتى كه دوستان براى هم فرستند . و ميوهء تازه . و نوباوه . و جامهء نو . و هر چيز تازه و نوبر آمده كه طبع از ديدنش محظوظ گردد . و هر چيز طرفه . و گنجشك طرفه .
بلك
بلك
(
bolok
) ا . پ . چشم بزرگ برآمده .
بلكامه
بلكامه
(
bolk me
) ص . پ . آرزومند و مشتاق و دلگرم .
بلكثة
بلكثة
(
balkasat
) ا . ع . نوعى از موش بزرگ - و قال فى المعيار القارة العظيمة بالقاف و الراء .
بلكس
بلكس
(
belkes
) و (
bolkos
) ا . پ .
سر ديوار . و كنگرهء ديوار .
بلكعة
بلكعة
(
balkaat
) م . ع . بلكعه بلكعة :
بريد آن را .
بلكفد
بلكفد
(
bolkafd
) و (
belkefd
) ص .
پ . رشوه و پاره‌اى كه بقاضى داده مىشود .
بلكفده
بلكفده
(
bolkafde
) ا . پ . رشوه و پاره .
بلكك
بلكك (
belkak
) و بلكل
(
belkal
) ا . پ . آب نيم گرم .
بلكن
بلكن (
balkan
) و بلگن
(
balgan
) ا .
پ . منجنيق . و سر ديوار .
بلكه
بلكه (
balke
) و بلكى
(
balki
) م ف .
پ . - مأخوذ از بل تازى - هرچند . و به‌هرحال و شايد . و اما . و علاوه . و ايضا . و بيشتر و نه و نى .
بلگل
بلگل
(
bolgol
) ا . پ . آب نيم گرم .
بلگنجك
بلگنجك
(
bolgonjak
) و (
bolganjak
) ا . پ . هر چيز عجيب و غريب . و طرفه . و مضحك كه ديدنش مردم را بخنده آورد .
بلل
بلل
(
balal
) ا . ع . ترى و نمناكى . و شيئ اندك . و عافيت . و طعام عروسى . و احسان و تجمل يق ما احسن بلله .
بلل
بلل
(
balal
) م . ع . بل بلا و بللا و بلولا .
مر . بل . و بللت به بللا ( از باب سمع ) :