فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٣٢
بلاطنس
( از باب كرم ) : بسيار خاموش و عاقل گرديد .
بلاتگين
بلاتگين
(
bal tegin
) ا . پ . گرز آهنين و يا چوبين .
بلاثق
بلاثق (
bal seq
) و بلاثيق
(
bal siq
) ع . ج بلثوق (
bolsuq
) .
بلاج
بلاج
(
bal j
) ا . پ . بوريا و حصير .
و گياهى كه از آن بوريا بافند .
بلاجور
بلاجور
(
bal jur
) ا . پ . گاو جوان سياه .
بلاخ
بلاخ
(
bel x
) ص . ع . نسوة بلاخ :
زنان كلان سرين .
بلاخ
بلاخ
(
bol x
) ا . ع . درخت هنديان .
بلاخية
بلاخية
(
bol xiyat
) ا . ع . زن بزرگ شريف النسب .
بلاد
بلاد
(
bel d
) ع . ج بلدة (
baldat
) .
بلاد
بلاد
(
bel d
) م . ع . مبالدة و با چوب و يا شمشير يكديگر را زدن .
بلاد
بلاد
(
bel d
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شهرها . و تخطيط بلاد : علم جغرافى .
بلادة
بلادة
(
bal dat
) ا . ع . مستى . و كندى خاطر .
بلادة
بلادة
(
bal dat
) م . ع . بلد بلادة ( از باب كرم ) : مست و كند خاطر گرديد .
بلادت
بلادت
(
bal dat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كندى هوش و كودنى و تيماو .
بلادر
بلادر
(
bal dar
) ا . پ . زرينه و پيرايهء زنان عموما و زرينه‌اى كه بر سر بندند خصوصا .
بلادر
بلادر
(
bal dor
) ا . پ . درختى هندى كه بيونانى انقرديا گويند .
بلادرى
بلادرى
(
bal dori
) ا . پ . معجونى كه از بلا در ترتيب دهند .
بلادن
بلادن
(
bell don
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - گياهى سمى از طايفهء سلانه و شبيه بتاتوره و بزر البنج . و از آن جوهر سمى گيرند موسوم به اتروپين .
بلادور
بلادور
(
bal dur
) ا . پ . بلادر . و در فارسى هندى تصدقات .
بلاده
بلاده
(
bal de
) و (
bel de
) ص . پ .
بلابه و بدكار . و فاسق و نابكار . و مفسد و گمراه .
بلار
بلار
(
bal r
) ا . پ . آذربويه و اشنان .
بلار
بلار
(
ball r
) ا . پ . مر . بلور .
بلارج
بلارج
(
bal raj
) ا . پ . پرنده‌اى كه لك‌لك نيز گويند .
بلارك
بلارك
(
bal rak
) ا . پ . پولاد جوهردار .
و شمشير جوهردار . و جوهر شمشير .
بلارى
بلارى
(
ball ri
) ص . پ . مر . بلورى .
بلاز
بلاز
(
bol ' z
) ا خ . ع . شيطان . و ا .
مرد كوتاه . و كودك ستبر سخت .
بلاز
بلاز
(
bel ' z
) ا . ع . كودك ستبر سخت .
بلازة
بلازة
(
bal ' zat
) م . ع . گريختن . و دويدن . و سير خوردن .
بلازده
بلازده
(
bal - zade
) ص . پ . بدبخت .
بلاژ
بلاژ
(
bel j
) م ف . پ . بىسبب و بىجهت و بدون دليل .
بلاس
بلاس
(
bal s
) ا . ع . گليم - معرب پلاس فارسى ج : بلس (
bolos
) .
بلاس
بلاس
(
ball s
) ا . ع . پلاس‌فروش .
بلاس‌آباد
بلاس‌آباد
(
bal s - b d
) ا خ . پ .
نام موضعى در مداين كه تازيان آن را ساباط گفتندى .
بلاساغون
بلاساغون
(
bal s qun
) ا خ . پ . شهرى از تركستان نزديك كاشغر - گويند پايتخت افراسياب بود و تا زمان گور خان در تصرف اولاد او بوده .
بلاسيدن
بلاسيدن
(
bal sidan
) ف ل . پ . پلاسيدن و داراى سطح چين خورده و ناهموار شدن چيزهاى گرد و مدور مانند هندوانه . و خشك شدن و چين خوردن ميوه قبل از رسيدن .
بلاسيوس
بلاسيوس
(
bel sius
) ا . پ . چيزى است آبگينه مانند كه در كنار درياها يافت مىشود بتازى رئة البحر گويند .
بلاش
بلاش
(
bal c
) ا . پ . مرد عارف و عالم و ا خ . نام پسر فيروز شاه و نام شهرى كه اين شاهزاده در نزديكى مرو بنا نمود .
بلاش
بلاش
(
bel c
) م ف . پ . بلاژ و بىسبب و بىجهت .
بلاشجرد
بلاشجرد (
bal c - jerd
) و بلاشگرد
(
bal c - gerd
) ا خ . پ . نام شهرى كه بلاش پسر فيروز شاه در نزديكى مرو بنا نهاده .
بلاشك
بلاشك
(
bel - cakk
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بدون شك و بدون شبهه و بطور يقين و اطمينان .
بلاصة
بلاصة
(
bal sat
) م . ع . بلاص بلاصة :
گريخت و دويد
بلاصى
بلاصى
(
bal siy
) ع . ج بلنصاة (
balans t
) .
بلاط
بلاط
(
bal t
) ا . ع . زمين رست و هموار و سنگهائى كه در سرا و جز آن گسترده باشند .
و هر زمين كه بر آن سنگ يا خشت پخته گسترده باشند . و ا خ . دهى در دمشق . و قلعه‌اى در اندلس . و موضعى در مدينه ما بين مسجد آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و بازار كه در آن سنگها گسترده‌اند . و شهرى ميان مرعش و انطاكيه كه اكنون خراب است . و موضعى در قسطنطنيه كه سيف الدوله اسيران را در آنجا مقيد مىداشت . و بلاط الارض ا .
روى زمين . يا منتهاى صلب از زمين .
بلاط
بلاط
(
bel t
) م . ع . بالط مبالطة و بلاطا . مر . مبالطة .
بلاطح
بلاطح
(
bol teh
) ص . ع . سلاطح بلاطح : از اتباع است .
بلاطنس
بلاطنس
(
bal tonos
) ا خ . ع . شهر كوچكى در شام كه در آن قلعه و اشجار و چشمه‌ها مىباشد .