فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٢٩
بكى
و ص . بسيار شرابخوار .
بكره
بكره
(
bokre
) ا . پ . ميكده و مىخانه .
بكره
بكره
(
bokre
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چرخ چاه .
بكرى
بكرى
(
bakriy
) ص . ع . منسوب به ابو بكر و به بنى بكر بن عبد مناف و به بكر بن وائل .
بكرى
بكرى
(
bekriy
) ص . ع . منسوب به بكر (
bekr
) .
بكس
بكس
(
baks
) م . ع . بكس الخصم بكسا ( از باب نصر ) . غلبه كرد دشمن را .
بكسة
بكسة
(
boksat
) ا . ع . گوئى كه كودكان از پارچه درست مىكنند و بدان بازى مىنمايند و آن را كجة نيز گويند . و پاره‌اى از سفال .
بكسر
بكسر
(
bakser
) ا خ . پ . شهر بوكسار كه در بهار هندوستان است .
بكسستن
بكسستن
(
boksestan
) ف ل . پ . شكستن و كسستن . و شكسته شدن .
بكسمات
بكسمات
(
baksam t
) ا . پ . يك نوع نان روغنى كه خمير آن را چهار گوش بريده بپزند و جهت توشهء راه مسافران با خود بردارند .
بكسه
بكسه
(
bokse
) ا . پ . قطعه‌اى از گوشت .
بكش
بكش
(
bakc
) م . ع . بكش عقال بعيره بكشا ( از باب نصر ) : بگشود زانوبند شتر خود را .
بكشه
بكشه
(
bakce
) ا . پ . ريشى كه بر شكم و گردن مردم برآيد .
بكع
بكع
(
bak '
) م . ع . بكعه بكعا ( از باب فتح ) : پيش آمد او را بمكروه . و بريد آن را . و غلبه كرد او را بحجت . و پياپى سخت زد او را بر هر جاى از اندام . و ما ادرى اين بكع : نمىدانم كجا رفت . و بكع الشيئ : بخشيد تمام آن چيز را .
به كف
به كف
(
be - kaf
) م ف . پ . در كف و در دست . و به كف آوردن ف م . : بدست آوردن . و تصرف نمودن . و ظاهر كردن .
و به كف داشتن : در دست داشتن . و در تصرف خويش داشتن .
بكك
بكك
(
bokok
) ج ا . ع . نوجوانان سخت بدن . و خران بانشاط .
بكل
بكل
(
bakl
) ا . ع . غنيمت .
بكل
بكل
(
bakl
) م . ع . بكل السويق بالدقيق بكلا ( از باب نصر ) : آميخت پست را با آرد . و بكل البكيلة : گرفت بكيلة را . و بكل فلان علينا حديثه : آميخت فلان سخن خود را .
بكلة
بكلة
(
beklat
) ا . ع . سرشت و طبيعت و خلقت . و هيئت و صورت . و حال .
بكم
بكم
(
bokm
) ع . ج ابكم (
abkam
) .
بكم
بكم
(
bakam
) م . ع . بكم بكما و بكامة مر . بكامة .
بكم
بكم
(
bakam
) ا . ع . گنگى . و بلاهت .
و عجز از بيان . و گنگى و كرى و كورى مادرزاد .
بكم
بكم
(
bakam
) ا . پ . بقم و چوبى سرخ كه در رنگرزى به كار برند .
بكماء
بكماء
(
bakm '
) ص . ع . مؤنث ابكم يعنى زن گنگ و كر و كور مادرزاد . ج : بكم (
bokm
) و بكمان (
bokm n
) .
بكمار
بكمار
(
bokm r
) ا . پ . فاتح . و رئيس و بزرگ .
بكمان
بكمان
(
bokm n
) ع . ج بكيم (
bakim
) .
و ابكم (
abkam
) و بكماء (
bakm
) .
بكن !
بكن !
(
bekan
) پ . كلمهء امراز كندن .
بكن
بكن
(
bekon
) و (
bokon
) پ . كلمهء امر از كردن .
بكن كردن
بكن كردن
(
bakan - kardan
) ف م .
پ . بريان كردن آرد نخود . و نهادن گرد خشك در دهان .
بكنگ
بكنگ
(
bekang
) و (
bakang
) ا . پ .
حيوان دم بريده .
بكوء
بكوء
(
boku '
) م . ع . بكأبكء (
bak'on
) و
بكء
بكء
(
bok'on
) و بكوء . مر . بكء (
bak '
) و بكء (
bok '
) .
بكور
بكور
(
bakur
) ا . ع . باران اول . و خرمابن زودرس . ج : بكر (
bokor
) .
بكور
بكور
(
bokur
) م . ع . پگاه برخاستن .
و بامداد كردن و بامداد رفتن ( و الفعل من نصر ) . يق بكر عليه و اليه و فيه يعنى آمد او را بامداد . و بكرت على الحاجة :
بامداد رفتم براى حاجت .
بكورية
بكورية
(
bokuriyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اكبريت اولاد .
بكوك
بكوك
(
bakuk
) ا . پ . هدف نشانهء تير .
بكوك
بكوك (
bakuk
) و بكول
(
bakul
) ا . پ . جام شرابخورى كه به صورت حيوانى ساخته باشند .
بك‌ولك
بك‌ولك
(
boko - lok
) ا . پ . ناهموار و درشت . و بىعقلى . و بىهنرى - و لك در اينجا از اتباع است مانند خان و مان و تار و مار .
بكونك
بكونك (
bakunak
) و بكونه
(
bakune
) ا . پ . شمشير چوبين .
بكهان
بكهان (
bakh n
) و بكهاين
(
bakh yn
) ا . پ . يك نوع غله‌اى كه سنگ اشكن و سنگ اشكنك نيز گويند .
بكهوجتان
بكهوجتان
(
bakhujt n
) ا . پ . هر چيز درازى كه ميانش برآمده و بلند و دو طرفش ماليده و پست بود و خرپشته نيز گويند . و بالش كوچكى كه در زير بار قرار مىدهند .
بكهور
بكهور
(
bakahavr
) ا خ . ع . نام پادشاهى .
بكى
بكى
(
bak
) ا . ع . يك قسم گياهى كه بكاء نيز گويند .
بكى
بكى
(
bok
) م . ع . بكى بكاء و بكى مر . بكاء .
بكى
بكى
(
bakiy
) ص . ع . بسيار گريه‌كننده .
بكى
بكى
(
bokiy
) ع . ج باك (
baken
) و باكى .
بكى
بكى
(
bakkiy
) ص . ع . منسوب به بعلبك چه منسوب به اين شهر را بعلى و بكى هر دو گويند .