فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٢٧
بكدامين
بىفايده بودن . و به كار آوردن ف م . :
استعمال كردن . و بجاآوردن و انجام دادن و كشتن .
و قتل كردن . و به كار بردن : استعمال كردن .
به كار
به كار
(
bek r
) م . ع . باكر مباكرة و بكارا . مر . مباكرة .
به كار
به كار
(
bek r
) ع . ج بكر (
bakr
) و بكرة (
bakrat
) .
به كار
به كار
(
bakk r
) ا خ . پ . دهى نزديك شيراز . و از اعلام است .
بكارآمد
بكارآمد
(
be - k r - mad
) ص . پ .
كاردان و كاركن . و درست و سزاوار كار .
بكارة
بكارة
(
bak rat
) ا . ع . دوشيزگى .
بكارة
بكارة
(
bak rat
) م . ع . دوشيزه بودن .
بكارت
بكارت
(
bak rat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دوشيزگى . و بكارت گرفتن و يا ازالهء بكارت كردن ف م . : دوشيزگى دختر را ربودن و دخول كردن در وى .
بكارة
بكارة
(
bek rat
) و (
bak rat
) ع . ج بكر (
bakr
) .
بكاس
بكاس
(
bakk s
) ا خ . ع . قلعه‌اى استوار نزديك انطاكيه .
بكاغذ بردن
بكاغذ بردن
(
be - k qez - bordan
) ف م . پ . به بلندترين درجات بزرگوارى كسى را سرافراز كردن .
بكال
بكال
(
bek l
) ا خ . ع . بنو بكال :
نام بطنى از حمير .
بكالة
بكالة
(
bak lat
) ا . ع . يك نوع غذائى و عبارت بود از آرد كه با رب و روغن و خرما سرشته كنند . و يا پست‌تر كرده شده . و يا پست با خرما و شير . و يا آردى كه به پست مخلوط كرده و با آب و روغن و يا زيت تر كرده باشند . و يا قروت خشك مخلوط بر طب . و يا آرد و خرما مخلوط با زيت .
بكامة
بكامة
(
bak mat
) م . ع . بكم بكامة ( از باب كرم ) : بازماند از كلام عمدا . و
بكم الرجل
بكم الرجل
: بازماند از نكاح عمدا و يا جهلا . و بكم بكما و بكامة ( از باب سمع ) : گنگ گرديد .
بكامة
بكامة
(
bak mat
) ا . ع . گنگى . و بلاهت .
و عجز از بيان . و گنگى و كرى و كورى مادرزاد .
بكان
بكان
(
bokk n
) ع . ج ابك (
abakk
) .
بكاول
بكاول
(
bak val
) و (
bak vol
) ا . پ . بزرگ و ريش سفيد مطبخ و خوانسالار .
و ناظر . و آبدار و شرابدار .
بكاولى
بكاولى
(
bak vali
) ص . پ . منسوب و متعلق به بكاول . و لوازم مطبخ و آشپزخانه .
بكايا
بكايا
(
bak y
) ع . ج بكيئة .
بكاين
بكاين
(
bak yen
) ا . پ . درخت ياس .
بكباك
بكباك
(
bakb k
) ص . ع . شخص بسيار كوتاه كه هرگاه راه رود گويا غلطان غلطان مىرود .
بكبر
بكبر
(
bakbar
) ا . پ . خيار چنبر كه فلسهاى جوف آن را مانند مسهل به كار مىبرند و معروف بفلوس مىباشد .
بكبك
بكبك
(
bakbak
) ص . ع . ذكر بكبك : شمشير دفع‌كننده .
بكبكة
بكبكة
(
bakbakat
) ا . ع . ازدحام . و آمد و رفت . و انداختن چيزى را بر يكديگر .
و جنبانيدن . و برگردانيدن متاع . و بانگ كردن گوسپند ماده بچه را .
بكبكه
بكبكه
(
bakbeke
) ا . پ . نان خورشى كه از كشك با روغن آميخته سازند . و ص .
مفسد و فسادكننده .
بكة
بكة
(
bakkat
) ا خ . ع . مكهء معظمه زادها اللّه شرفا . و يا آنچه ما بين دو كوه مكه است .
و يا موضع بيت . و يا طوافگاه آن بدان جهت كه ازدحام مردم در آن مىشود و گردن جباران را مىشكند .
بكة
بكة
(
bakkat
) م . ع . بكه بكة ( از باب نصر ) : دريد آن را و پاره‌پاره كرد . و ريزه ريزه نمود . و بك فلانا : مزاحمت نمود فلان را . و رنجانيد . و نرمى كرد با وى .
و رحم نمود . و بازداشت نخوت آن را . و پست نمود . و برانداخت آن را . و بك عنقه : شكست گردن او را . و بك الرجل : حاجتمند شد مرد . و سخت بدن گرديد از دلاورى . و بك المراة : در مشقت انداخت آن زن را در جماع . و بك الحمر و غيرها : فراهم و مزدحم ساخت خران و جز آنها را .
بكت
بكت
(
bakt
) م . ع . بكته بكتا ( از باب نصر ) : زد او را بشمشير و عصا و مانند آن . و پيش‌آمد او را بمكروه .
بكتاش
بكتاش
(
bakt c
) ا خ . پ . نام پهلوانى دلير كه شيخ سعدى در گلستان از وى ذكر مىكند . و نام يكى از پادشاهان خوارزم .
بكتانوش
بكتانوش
(
bakt nuc
) ا خ . پ . نام پادشاه جنيان .
بكتر
بكتر
(
baktar
) ا . پ . زره و جوشن و بگتر
بكترپوش
بكترپوش
(
baktar - povc
) ص . پ .
سلاح‌پوش و مسلح .
بكترى
بكترى
(
baktari
) ا . پ . زره‌ساز و اسلحه‌ساز .
بكتوسان
بكتوسان
(
baktus n
) ا خ . پ . نام مردى دانا و فهميده و عاقل . و نام شاعرى .
بكتوش
بكتوش
(
baktuc
) ا . پ . از اعلام است .
بكثرت
بكثرت
(
be - kesrat
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور فراوانى و بسيارى .
بكجا
بكجا
(
be - koj
) م ف . پ . در كجا و چه جا .
بكخا
بكخا
(
bekx
) ا . پ . حرير ساده .
بكدامين
بكدامين
(
be - kod min
) م ف . پ .
چگونه . و بچه وضع . و بچه طريق و به