فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٢٦
به كار
بقول
بقول
(
boqul
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تره و سبزى . و هر سبزى مأكول . ج :
بقولات .
بقول
بقول
(
be - qavl
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - مطابق قول و موافق گفتار .
بقولات
بقولات
(
boqul t
) پ . ج . بقول (
boqul
) .
بقوى
بقوى
(
baqv
) و (
boqv
) ا . ع .
زيست و زندگانى . و رعايت و رحمت .
بقى
بقى
(
baqy
) م . ع . بقاه بقيا ( از باب ضرب ) : انتظار كشيد ويرا و نگريست بسوى وى - واوى و يائى است - الحديث : بقينا رسول الله صلى الله عليه و آله اى انتظرناه .
بقى
بقى
(
baq
) و (
baqy
) م . ع . بقى بقاء و بقى و بقيا ( از باب سمع ) : زيست و ماند در جهان - ضد فنى .
بقى
بقى
(
baqiy
) ا خ . ع . بقى بن مخلد :
حافظ اندلسى .
بقيا
بقيا
(
boqy
) ا ع . زيست و زندگانى .
و رعايت و رحمت .
بقية
بقية
(
baqiyat
) ا . ع . مانده يق بقى من الشئئ بقية . و زيست و زندگانى . و رعايت و رحمت . و اصلاح ميان قومى . و فهم و درايت يق اولوا بقية ينهون عن الفساد . و بقية الله خيرا اى طاعة اللّه و انتظار ثوابه او الحالة الباقية لكم من الخير او ما ابقى لكم من الحلال .
بقير
بقير
(
baqir
) ص . ع . شكافته شده . و چادرى كه آن را شكافته بپوشند بىآستين . و اسب كرهء متولد شده در ماسكه يا در سلى . و ناقة بعير : التى شق بطنها عن ولدها . و نيز بقير ا ج . : گلهء گاوان .
بقير
بقير
(
baqir
) ا ج . ع . اسم جمع بقرة .
مر . بقرة (
baqarat
) .
بقير
بقير
(
boqayr
) ا خ . ع . نام محدثى .
بقيرة
بقيرة
(
baqirat
) ا . ع . چادرى كه شكافته بىآستين پوشند . و ا خ . قلعه‌اى در اندلس .
و شهرى در جانب شرقى آن .
بقيرة
بقيرة
(
boqayrat
) ا خ . ع . نام اسبى .
بقيرى
بقيرى
(
boqqayr
) ا . ع . يك نوع بازى كه بپارسى كوها موى گويند .
بقيع
بقيع
(
baqi '
) ا . ع . موضعى كه در آن بيخ هر درخت باشد . و بقيع الغرفد ا خ . : گورستان مدينه كان به شجر الغرفد . و بقيع الزبير و بقيع الخيل و بقيع الخبجبة :
نام سه موضع در مدينه .
بقيع
بقيع
(
boqay '
) ا خ . ع . موضعى مر بنى عقيل . و آبى مر بنى عجل را . و ابن بقيع ا . : سگ يق تقاذفا بما ابقى ابن بقيع اى بالجيفة لان الكلب يبقيها يريد حطام الدنيا .
بقيل
بقيل
(
baqil
) ا . ع . زمين تره‌بارآور .
بقيلة
بقيلة
(
baqilat
) ص . ع . تره‌زار و زمين سبزه‌ناك يق ارض بقيلة .
بقيلة
بقيلة
(
boqaylat
) ا . ع . مصغر بقلة .
و بنو بقيلة ج ا خ . : بطنى از عرب .
بقيه
بقيه
(
baqiye
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - باقى و باقىماندهء از چيزى . و بازمانده و بجامانده . و بقيهء سپاه : بازماندهء سپاه و بجاماندهء آنها .
بك
بك
(
bak
) ا . پ وزغ و غوك و قرباغه .
و گريزگاه . و جنگل و بيشه . و خيار دشتى .
و دشت غير مزروع . و ا خ . نام شهرى در ماوراء النهر .
بك
بك
(
bek
) ا . پ . انگشت و زغال .
بك
بك
(
bok
) ا . پ . رخساره و رو . و تنگ كه نوعى از كوزهء دهن تنگ بود كه گردنش كوتاه و شكمش پهن و گرد است . و يك نوع غليان سفالينى كه غليان بك نيز گويند . و يك نوع بازى در ميان كودكان : آنكه به پشت خوابد و پاها را بلند كند جيك و آنكه دست و پاها را بر زمين گذاشته سرين را بالا نمايد بك نامند . و نيز بك : جهل و نادانى . و ناهنرمندى .
بكء
بكء
(
bak '
) و (
bok '
) م . ع . بكئت الناقة بكء (
bak'an
) و (
bok'an
) و بكاءة و بكوء ( از باب فتح و كرم ) : كم شير شد آن ماده‌شتر .
بكا
بكا (
bak
) و بكاء
(
bak '
) ا . ع . نام يك قسم گياهى .
بكا
بكا
(
bok
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گريه . و زار و بكا كردن ف ل . : زارى و گريه كردن .
بكاء
بكاء
(
bak '
) ا . ع . قلت كلام الحديث :
نحن معاشر الانبياء فينا بكاء اى قلة الكلام الا فيما يحتاج اليه .
بكاء
بكاء
(
bek '
) ع . ج بكية (
bakiyat
) .
بكاء
بكاء
(
bok '
) م . ع . بكى بكاء و بكى ( از باب ضرب ) : بگريست بآواز . و سرائيد ( از اضداد است ) و بكاه و عليه :
ستايش‌گويان بگريست بر وى . و بكت السحابة بكاء : باريد ابر .
بكاء
بكاء
(
bakk '
) ص . ع . بسيار گريه‌كننده .
و ا خ . كوهى به مكه .
بكاءة
بكاءة
(
bak at
) م . ع . بكاء بكء و بكء و بكاءة . مر . بكء (
bak '
) و و بكء (
bok '
) .
بكابك
بكابك
(
bok bek
) ص . ع . شادان و متبختر .
بكاة
بكاة (
bak t
) و بكاءة
(
bak at
) ا . ع . يك گياه بكاء .
به كار
به كار
(
be - k r
) م ف . پ . در كار . و مشغول . و مشغول به كار . و بافايده . و مستعمل . و به كار آب بودن ف ل . :
آشاميدن پىدرپى . و به كار آمدن : مفيد بودن . و مناسب بودن . و لايق و سزاوار بودن . و فايده داشتن . و به كار نيامدن :