فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠

آويزگن

تلاقى كوههاى ارزروم سرچشمه گرفته از دياربكر و موصل و بغداد مىگذرد و پس از آنكه 1300 كيلومتر طى مسافت نمود در كورناه با فرات تلاقى كرده و شط العرب تشكيل مىيابد . و در ساحل يسار شط العرب داخل مىگردد زهاب بزرگ و زهاب كوچك و شيروان و كورخه و كارون . و چون آب رودخانه آورند بشدت سريع الجريان است تازيان آن را دجله كه بمعنى تيز باشد گفته‌اند .

و نيز رود نيل را آورند گويند .

آورند

(

vrand

) ا . پ . مكر و فريب و حيله و خدعه .

آورنده

(

varande

) افا . پ . رساننده و حاضركننده . و حامل .

آوره

(

v - rah

) ا . پ . رهگذر آب .

آورى

(

vari

) ص . پ . منسوب به آور يعنى صاحب يقين و تحقيق .

آوريدن

(

varidan

) ف م . پ . آوردن .

و حمله كردن و هجوم آوردن .

آوريدن

(

varidan

) ف م . پ . فرو بردن و بلعيدن . و ف ل . مجلس نمودن و مشورت كردن .

آوريز

(

v - reyz

) ا . پ . مستراح و بيت الخلاء و آبشتنگاه و آبريز .

آوريل

(

vril

) ا . پ . نام ماه چهارم از سال مردمان فرنگ .

آورين

(

vrin

) ا . پ . درخت عرعر .

آوزيدن

(

vezidan

) ف م . پ . آويختن و آويزان كردن .

آوزين

(

vzin

) ا . پ . آورين و درخت عرعر .

آوژه

(

veje

) ا . پ . نرمهء گوش .

آوشن

(

vcan

) و آوشين (

vcin

) ا .

پ . مر آويشن .

آوغون

(

v - qun

) ا . پ . نهر و آب گذر . و قنات .

آوگان

(

vg n

) ا خ . پ . نام پهلوانى در لشكر فريدون .

آوله

(

vle

) و (

vele

) ا . پ . آبله و چيچك و جدرى و بثره و نفاطه و داخس . و طاول خرد . و هرچه شبيه و مانند آن باشد .

آون

(

ven

) ص . ع . آسان و سهل .

و آهسته . و نرم .

آون

(

van

) ص . پ . هر چيز آويزان و آونگ .

آونة

(

venat

) ع . ج اوان و فلان يصنعه آونة يعنى مىكند آن را گاه‌گاه .

آونة

(

venat

) ج ا . ع . سنگ‌پشتها - جمعى است كه واحد ندارد .

آوند

(

vand

) ا . پ . ريسمانى كه خوشه هاى انگور را بدان آويزند و جامه و غيره بر زبر آن اندازند . و حجت و دليل و برهان . و كاسه .

و دورى و بشقاب . و ديگ . و ديگر ظرفهائى كه در آشپزى لازم است . و كوزه . و ظرف .

و بساط شطرنج . و تخت و اورنگ . و آوند كردن ف م . : فراهم آوردن و جمع كردن .

آوند

(

vand

) و (

vend

) ا . پ . نخست .

آوندى

(

vandi

) ص . پ . منسوب به آوند . وا . ظرفى كه در آن شراب ريزند يا شراب سازند .

آونگ

(

vang

) ا . پ . ريسمانى كه رخت بر آن اندازند و خوشه‌هاى انگور در آن آويزند . و هر چيز آويخته و آويزان . و هاون و افرازى كه در آن چيزها را بكوبند .

آونگان

(

vang n

) ص . پ . آويزان و معلق .

آونوس

(

vnus

) ا . پ . مر .

آبنوس .

آوو

(

vav

) ا خ . پ . نام شهرى .

آووه !

(

vuh

) ع ، كلمه‌اى كه در وقت درد و شكايت مىگويند .

آوه !

(

vah

) پ . كلمهء افسوس يعنى آه و واى .

آوه

(

) ا . پ . كوره و داش خشت پزى . و ريشه و طرازه و زنجيره . و ص . هر چيز كه صدا كند .

آوه

(

) ا خ . پ . شهرى قديم ما بين ساوه و قم و اكنون دهى است . و نيز دهى در خرقان .

آوه !

(

vvah

) ع . كلمه‌اى كه در وقت درد و شكايت گويند .

آوها

(

v - h

) پ . ج آب يعنى آبها .

آوى

(

) ا . ع . شخصى كه تعمير كند جاده را جهت گذشتن در شب . و ص . كسى كه رحم كند و مهربانى كند نسبت به ديگرى .

آويخ

(

veyx

) ص . پ . آويز .

آويختگى

(

veyxtegi

) ا . پ . آويزانى و تعليق .

آويختن

(

veyxtan

) ف م . پ . آويزان كردن و معلق نمودن .

آويخته

(

veyxte

) ص . پ . آويزان و آونگان و معلق .

آويدن

(

vidan

) ف م . پ . پيچيدن .

و ف ل . خسته شدن و مانده شدن .

آويز

(

veyz

) ا . پ . هر چيز آويخته شده .

و جائى كه بر آن چيزها را معلق مىكنند . و قلابى كه براى چيزى آونگان مىنمايند . و قنارهء قصابى .

و يا چوب قصابى . و كناره و دوره و حاشيه .

آويزان

(

veyz n

) ص . پ . آويخته شده .

آويزان

(

veyz n

) پ . ج آويز .

آويزانيدن

(

veyz nidan

) ف م . پ آويختن كنانيدن . و آويزان نمودن .

آويزش

(

veyzec

) م ح . پ . آويختن .

وا . تعليق و آويختگى . و نبرد و جنگ . و تصديع و ايذا .

آويزگن

(

veyzgen

) ص . پ . كسى كه بطور عجز و التماس دادخواهى مىكند و عارض .