فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦١٩
بغثر
بغاء
بغاء
(
boq '
) ا . ع . جسته .
بغاء
بغاء
(
boq '
) م . ع . بغى بغاء و بغى و بغية و بغية و بغيا . مر . بغى (
baqy
) .
بغاة
بغاة
(
boq t
) ع . ج باغى .
بغاث
بغاث
(
baq s
) و (
beq s
) و (
boq s
) ا . ع . مرغى بطنى الطيران تيره رنگ . بغائة :
يكى . ج : بغثان (
beqs n
) ا . و منه المثل :
ان البغاث بارضنا يستنسر يعنى هر كس همسايهء ما شد معزز گرديد . و نيز بغاث :
هر مرغ اذيت رسان .
بغاثة
بغاثة
(
baq sat
) و (
beq sat
) و (
boq sat
) ا . ع . واحد بغاث - و نر و ماده هر دو را گويند .
بغاددة
بغاددة
(
baq dedat
) ع . ج بغدادى - كسانى كه از اهل بغدادند .
بغار
بغار
(
baq r
) ا . پ . ميخ و فانه و بفار و سيخ .
بغار
بغار (
baq r
) و بغاره
(
baq re
) ا . پ .
شكاف ديوار و جراحت .
بغار
بغار
(
beq r
) ا . پ . رودخانه .
بغارى
بغارى
(
baq r
) و (
boq r
) ع . ج به غير (
baqir
) و (
baqer
) .
بغاز
بغاز
(
baq z
) ا . پ . قطعهء چوبى كه كفشگران ما بين كفش و قالب گذارند و درودگران در وقت شكافتن چوب در رخنهء آن نهند .
بغاز
بغاز
(
boq z
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - باصطلاح جغرافيا قطعهء باز و مانندى از دريا كه تنگ گشته ما بين دو قطعه زمين واقع گردد و دو دريا را بهم مرتبط كند مانند بغاز دارد انل .
بغاضة
بغاضة
(
baq zat
) م . ع . بغض الرجل بغاضة ( از باب كرم و نصر و سمع ) : دشمن شد آن مرد .
بغال
بغال
(
beq l
) ع . ج بغل (
baql
) .
بغال
بغال
(
baqq l
) ا . ع . استربان و قاطرچى .
بغام
بغام
(
boq m
) ا . ع . بانگ آهو و شتر و گاو دشتى .
بغام
بغام
(
boq m
) م . ع . بغمت الظبية بغاما و بغوما ( از باب فتح و نصر و ضرب ) : بانگ كرد ماده آهو بسوى بچهء خود بنرمترين آواز . و بغمت الناقة : قطع كرد شتر حنين را و دراز ننمود آن را . و بغم فلان صاحبه :
گشاده نگفت فلان سخن را با صاحب خود .
و نيز بغام و بغوم : بانگ كردن گوزن و گاو دشتى و بز كوهى .
بغامه
بغامه
(
baq me
) ا . پ . غول بيابانى .
بغان
بغان
(
baq n
) ا . پ . فانه و بفار و ميخ چوبى .
بغانوش
بغانوش
(
baq nuc
) ا . پ . اسب تندرو .
بغاوت
بغاوت
(
baq vat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طغيان و سركشى . و بغاوت كردن ف م . : حمله كردن و يورش آوردن . و آزردن و جفا كردن .
بغايا
بغايا
(
baq y
) ع . ج بغى (
baqey
) و بغية (
baqiyat
) .
بغايت
بغايت
(
be - q yat
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بنهايت و بسيار و بىاندازه . و بشدت و به سختى . و تا انتها و تا آخر .
بغاية
بغاية
(
boq yat
) ا . ع . جسته و كسب يق انه لذو بغاية يعنى او كاسب است .
بغبغ
بغبغ
(
boqboq
) ا . ع . چاهى كه آبش نزديك باشد . و آهوى فربه .
بغبغة
بغبغة
(
baqbaqat
) ا . ع . حكايت نوعى از هدير شتر .
بغبغة
بغبغة
(
baqbaqat
) م . ع . بغبغ النائم بغبغة : خرخر كرد آن خفته . و بغبغ فلانا :
وطى كرد فلان را . و بغبغ فى السير :
تند رفت و شتابى نمود . و بغبغ فى الكلام و غيره : آميخت سخن و جز آن را .
بغبغة
بغبغة
(
boqboqat
) ا خ . ع . زمينى بمدينه .
و يا چشمه‌اى بسيار آب و داراى نخلهاى زياد كه متعلق بآل آن حضرت صلى اللّه عليه و آله مىباشد .
بغبور
بغبور
(
boqbur
) ا . ع . سنگى كه براى بت روى آن قربانى ذبح كنند . و ا خ . لقب پادشاه چين .
بغپور
بغپور
(
baqpur
) ا . پ . فغفور و لقب پادشاه چين .
بغت
بغت
(
baqt
) ا . ع . ناگاه .
بغت
بغت
(
baqt
) م . ع . بغته بغتا و بغتة ( از باب فتح ) : ناگاه آمد آن را .
بغتات
بغتات
(
baqat t
) ع . ج بغتة (
baqtat
) و (
baqatat
) .
بغتاف
بغتاف
(
baqt f
) ا . پ . شكاف .
بغتاق
بغتاق
(
baqt q
) ا . پ . كلاه . و فرجى .
بغتة
بغتة
(
baqtat
) م . ع . بغت بغتا و بغتة . مر بغة (
baqt
) .
بغتة
بغتة
(
baqtat
) و (
baqatat
) ا . ع . ناگاه .
ج : بغتات (
baqat t
) . يق جاءه بغتا (
baqtan
) و بغتة (
baqtatan
) و بغتة (
baqatatn
) .
بغتة
بغتة
(
baqtatan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - ناگاه و ناگهان .
بغث
بغث
(
boqs
) ع . ج ابغث (
abqas
) و بغثاء (
baqs '
) .
بغث
بغث
(
baqas
) م . ع . بغثت الغنم بغثا ( از باب سمع ) : پيسه گرديدند گوسپندان .
بغثاء
بغثاء
(
baqs '
) ص . ع . مؤنث ابغث .
و گوسپند پيسه . و ا ج . گروه مردم از هر جنس آميخته يق دخلنا فى البغثاء .
بغثان
بغثان
(
beqs n
) ع . ج بغاث .
بغثة
بغثة
(
baqsat
) ا . ع . باران نرم .
بغثة
بغثة
(
boqsat
) ا . ع . پيسى گوسپند و جز آن .
بغثر
بغثر
(
baqsar
) ص . ع . مرد گول و احمق .
و مرد چركين . و مرد سست و سنگين . و شتر كلان . و ا خ . نام شاعرى در جاهليت .
بغثر
بغثر
(
boqsar
) ا خ ع . مردى از قبيلهء كلب .