فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦١٧
بعلبك
بعدة
بعدة
(
bo'dat
) ا . ع . راى و حزم يق انه لذو بعدة . و مسافت . و بيگانگى .
يق بيننا بعدة .
بعده
بعده
(
ba'dahu
) ع . پس از آن .
بعديكما
بعديكما
(
ba'daykom
) ع . پس از هر دوى شما .
بعذارة
بعذارة
(
be'z rat
) م . ع . بعذره بعذارة : حركت داد آن را و لرزانيد .
بعر
بعر
(
ba'r
) م . ع . بعر البعير و الشاة بعرا ( از باب فتح ) : پشكل انداخت شتر و گوسپند . و كذلك بعر الارنب .
بعر
بعر
(
ba'r
) ا . ع . فقر تمام .
بعر
بعر
(
baar
) م . ع . بعر الجمل بعرا ( از باب سمع ) : بعير شد آن جمل .
بعر
بعر
(
ba'r
) و (
baar
) ا . ع . پشكل . بعرة (
barat
) يكى ج . ابعار .
بعران
بعران
(
bor n
) و (
ber n
) ع . ج بعير (
bair
) .
بعرة
بعرة
(
ba'rat
) ا ع خشم براى خدا .
بعرة
بعرة
(
ba'rat
) و (
baarat
) ا . ع . واحد بعر (
ba'r
) و (
baar
) يعنى يك پشكل .
بعرة
بعرة
(
baarat
) ا . ع . سر نره و حشفه .
بعزقة
بعزقة
(
ba'zaqat
) م . ع . بعزق الشيئ بعزقة : متفرق و پريشان كرد آن چيز را - لغة فى زعبقة .
بعص
بعص
(
ba's
) م . ع . لاغر شدن . و اضطراب كردن ( و الفعل من فتح ) .
بعصوص
بعصوص
(
bo'sus
) و (
baasus
) ص .
ع . لاغر و حقير و ا . استخوان سرين .
بعصوصة
بعصوصة
(
bo'susat
) ا . ع . جانورى كوچك سپيد و درخشان .
بعض
بعض
(
ba'z
) ا . ع . پاره‌اى از هر چيز . ج ابعاض .
بعضة
بعضة
(
baezat
) ص . ع . پشه‌ناك يق ارض بعضة و ليلة بعضة .
بعضوضة
بعضوضة
(
bo'zuzat
) ا . ع . جانورى مانند . خنفساء .
بعضى
بعضى
(
ba'zi
) و بعض (
ba'z
) و بعضا (
ba'z
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - چند .
و چندى . و قدرى . و چندان . و بعضى اوقات : گاهى . و بعضى از اراضى :
قسمتى از اراضى . و بعضى دون بعضى :
نه همه و يك قسمت و بعضى كارها يعنى پاره‌اى از كارها . و يا يك كارى .
بعط
بعط
(
ba't
) م . ع . ذبح كردن . و غلو كردن در نادانى و كار زشت ( و الفعل من فتح ) .
بعق
بعق
(
ba'q
) م . ع . بعق الجمل بعقا ( از باب نصر ) : كشت شتر را . و بعق عن كذا : كشف كرد و ظاهر ساخت آن را . و بعق بعقا ( از باب فتح ) : آواز سخت كرد . و بعقت الناقة بجرتها : دفع كرد آن ماده شتر نشخوار خود را . و بعق البئر :
كند چاه را .
بعقط
بعقط
(
bo'qot
) ص . ع . كوتاه قامت .
بعقوبا
بعقوبا
(
ba'qub
) ا خ . ع . نام دهى نزديك بغداد كه يعقوبيه نيز گويند .
بعقوبيون
بعقوبيون
(
ba'qubiyun
) ج ا خ . ع . جماعتى از محدثين .
بعقوط
بعقوط
(
bo'qut
) ص . ع . كوتاه قد .
بعقوطة
بعقوطة
(
bo'qutat
) ا . ع . گلولهء سرگين گردانك .
بعك
بعك
(
ba'k
) م . ع . بعكه بالسيف بعكا ( از باب فتح و يا نصر ) : زد اطراف او را بشمشير .
بعك
بعك
(
baak
) ا . ع . ستبرى و كلفتى . و ورترنجيدگى جسم ( فعله كسمع ) .
بعكزة
بعكزة
(
ba'karat
) م . ع . بعكره بالسيف بعكرة : بريد آن را بشمشير .
بعكن
بعكن
(
ba'kan
) ص . ع . دشوارگذار .
بعكنة
بعكنة
(
ba'kanat
) ص . ع . مؤنث بعكن يق رملة بعكنة : ريگ دشوارگذار .
بعكوك
بعكوك
(
bo'kuk
) ا . ع . سختى گرما .
و بعكوك القوم : آثار فرود آمدن كه بعد از رفتن قوم باقى ماند . و بسيارى شتران و ازدحام آنها . و نيز بعكوك : ميانهء چيزى .
بعكوكاء
بعكوكاء
(
ba'kuk '
) ا . ع . بدى . و شور و غوغا .
بعكوكة
بعكوكة
(
bo'kukat
) ا . ع . بعكوكة الصيف و الشتاء : اجتماع گرماى تابستان و اجتماع سرماى زمستان . و بعكوكة الناس : مجتمع مردم . و نيز بعكوكة : گرما .
بعكوكة
بعكوكة
(
bo'kukat
) و (
ba'kukat
) ا .
ع . بعكوكة القوم : نشان فرود آمدن قوم كه بعد رفتن باقى ماند يا خاصهء از قوم يا جماعت ايشان و همچنين از شتران و بسيارى شتران و ازدحام آنها . و نيز بعكوكة : ميانهء چيزى .
بعل
بعل
(
ba'l
) ا . ع . زمين بلند كه بر آن دو سال يك بار باران بارد . و هر خرمابن و درخت و زراعتى كه از بيخ آب خورد بىآنكه آن را جوئى باشد يا از باران آب خورد . و پاره و رشوه كه بر آبيارى گيرند . و خرمابن نر .
و خداوند و ملك چيزى يق من بعل هذه الناقة : كيست خداوند اين شتر . و گرانى عيال مرد منه قوله عليه السلام لمن بايعه على الجهاد : هل لك من بعل . و شوى . و زن و ا خ . بت قوم يونس . و نام پادشاهى . و شرف البعل : كوهى در راه حجاج شام .
ج . بعال و بعول و بعولة (
bo'ulat
) .
بعل
بعل
(
baal
) م . ع . بعل بامره بعلا ( از باب سمع ) : متحير و ترسان گشت و بستوه آمد در چارهء كار خود .
بعل
بعل
(
bael
) ص . ع . كسى كه در چارهء كار متحير و ترسان باشد .
بعلبك
بعلبك
(
baalbakk
) و (
ba'labakk
) ا خ . ع . شهرى در شام كه تا دمشق 80 كيلومتر مسافت دارد و داراى 000 ر 8 نفر جمعيت است