فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٩
آورند
و سرگردان شدن ف ل . : ابله شدن .
و گمراه شدن و راه گم كردن .
آواره‌گير
آواره‌گير
(
v re - gir
) ا . پ . محاسب و حساب‌كننده .
آوارى
آوارى
(
v ri
) ا . پ . بيكارى . و بيخانمانى .
آواريدن
آواريدن
(
v ridan
) ف م . پ . خوردن و بلعيدن . و گوارانيدن . و ف ل . گفتگو نمودن .
آواز
آواز
(
vaz
) ا . پ . صدا و بانگ . و نعرهء بلند . و غنا و آهنگ و نغمه . و شهرت و نيك نامى . و انعكاس صدا . و آواز دادن و آواز زدن و آواز كردن ف م . :
صدا كردن و طلب كردن و خواندن . و دعوت كردن . و ف ل . : بانگ زدن و فرياد كردن . و آواز گرفتن افتادن صدا و آواز به نحوى كه صدا از حلقوم خارج نشود و شنيده نگردد . و آواز گشتن : شهره شدن و مشهور گرديدن .
آوازك
آوازك
(
v zak
) ا . پ . مصغر آواز يعنى آواز كوچك . و لذت . و مزه .
آوازناك
آوازناك
(
v z - n k
) ص . پ . منسوب به آواز و صوتى . وا . هنگام ساز .
آوازه
آوازه
(
v ze
) ا . پ . شهرت .
و گفتار . و حرف بلند و انعكاس صوت ، و چند نغمهء از موسيقى كه آنها را شش آوازه گويند و عبارتند از سلمك و شهناز و مايه و نوروز و گردانيه و گوشت . و آوازه گشتن ف ل . : شهره شدن و مشهور گرديدن .
آوازه
آوازه
(
v ze
) ا خ . پ . دزى كه پرموده نام پسر ساوه پادشاه تركستان ساخته بود و گويند بهرام چوبينه پدر او را كه ساوه باشد در نزديكى هرات بكشت و وى گنج هاى خود را براى محفوظ بودن بدان دز فرستاد و خود برزم آمده پس از هزيمت در آن دز محصور ماند .
آوازيدن
آوازيدن
(
v zidan
) ف ل . پ .
فرياد كردن و هراى كشيدن . و فرياد كردن از روى شعف و شادى . و ف م . : صدا كردن .
آوام
آوام
(
v m
) ا . پ . وام و دين و قرض .
آوان
آوان
(
v n
) ع . ج آن .
آواه
آواه
(
v h
) ا . پ . انعكاس صوت .
آواها
آواها
(
v - h
) ج ا . پ . كارها و شغلها و مزدوريها . و خوراكها و خوردنيها .
آواى
آواى
(
v y
) ا . پ . آواز بلند .
آوة
آوة
(
vat
) ا خ ع . نام شهرى نزديك رى .
آوخ !
آوخ !
(
vax
) پ . - مخفف آواخ - كلمهء افسوس .
آوخ
آوخ
(
vax
) ا . پ . بهره و حصه و نصيب و قسمت .
آوخ
آوخ
(
vax
) ص . پ . مبارك و خجسته .
و خوب و خوش . و ظريف و لطيف .
آود
آود
(
vad
) ص . ع . كج و مايل و كوز .
و اين صفت را در مذكر استعمال مىكنند و اوداء را در مونث .
آور
آور
(
var
) ص . پ . يقين و راست و درست و محقق و ؟ ؟ ؟ زشت و بدشكل و كريه المنظر . و ؟ ؟ ؟ مالك و صاحب و دارنده . وا . گفتار به دو سخن و زشت . و ا خ .
نام فلك هفتم كه فلك زحل بود . و بيخ آور ص . : گياهى كه ريشه‌اش سخت بود .
و جنگ‌آور : بهادر و غازى . و دل‌آور :
شجاع و دلير و زورآور : قوى و توانا .
آورجه
آورجه
(
var - je
) ا . پ . مخفف آوارجه .
آورچه
آورچه
(
var - c
) ا . پ . مخفف آوارچه .
آورد
آورد
(
vard
) ا . پ . جنگ و نبرد و پيكار و كارزار و رزم و هيجا . و آورد كردن ف م . :
نبرد كردن و جنگ كردن .
آوردگاه
آوردگاه
(
vard - g h
) ا . پ . محل جنگ و جدال و رزمگاه و معركهء جنگ .
آوردن
آوردن
(
vardan
) و (
vordan
) ف م . پ . چيزى را بجانب كسى حمل كردن - ضد بردن - و رسانيدن . و حاضر كردن . و شرح دادن . و نسبت دادن . و استدلال نمودن .
و اظهار داشتن . و سبب شدن . و يا حاصل كردن .
و بجا آوردن ف م . : تشكيل دادن . و صورت دادن . و عرضه داشتن . و بصلاح آوردن كار : تصحيح كردن و . درست كردن .
و بيرون آوردن : استخراج كردن .
و محصول دادن مانند زمين . و درآوردن :
مخفى كردن سبب چيزى . و نهفتن و پنهان كردن . و آشكار كردن . و بدرون بردن .
و حمله كردن . و ياد آوردن : بخاطر گذراندن و متذكر كردن . و ف ل . متذكر شدن .
آوردنى
آوردنى
(
vardani
) ص . پ . لايق هديه و سزاوار پيش‌كش و شايستهء تحفه .
آورده
آورده
(
varde
) ص . پ . حاضر شده و رسانيده . و آورده‌اند : از اصطلاحات نويسندگان يعنى گفته‌اند و بيان كرده‌اند . و آب آورده : چيزى كه بىرنج حاصل آمده باشد . وا . آزارى كه در سم و ناخن و يا چنگل بروز كند و داخس . و آورده آمدن ف م . : قبول آورده كردن . و ف ل . رسيده و حاضر شدن . و آورده شدن : حاضر شدن و رسيده شدن .
آورسر
آورسر
(
var - sar
) ا خ . پ . ستارهء مشترى و برجيس .
آورگ
آورگ
(
varag
) ا . پ . باد پيچ و مهد و چنباول .
آورگوش
آورگوش
(
var - gowc
) ا . پ .
سخت‌تر جزء از گوش . و گوشواره و آويزهء گوش .
آورند
آورند
(
vrand
) ا خ . پ . دجله يعنى رودخانهء بزرگى كه در آسياى غربى از محل