فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٠٨
بصابص
عدس كه در داروهاى چشم به كار برند .
بشن
بشن
(
bacn
) ا . پ . قد و بالا و بدن و تن . و سر و بن و اطراف هر چيزى .
بشنة
بشنة
(
becnat
) ا . ع . يك قسم از ارزن .
بشنج
بشنج
(
bacanj
) ا . پ . تابش و طراوت رخسار . و آبرو .
بشنج
بشنج
(
becanj
) ا . پ . كلف و خشكى كه بر روى آدمى افتد .
بشنجه
بشنجه
(
becanje
) ا . پ . افزارى كه جولاهگان بدان آهار برتانه مالند و آن دستهء گياهى است مانند جاروب برهم بسته . و آهارى كه بر تانه مالند .
بشنجيدن
بشنجيدن
(
becanjidan
) ف م . پ .
پاشيدن .
بشنزه
بشنزه
(
bacanze
) ا . پ . مر . بشنژه .
بشنژه
بشنژه
(
bocanjoh
) ا . پ . چنگالى كه از آرد كنجد و خرما و يا از نان گرم و روغن و دوشاب و يا از نان تنك و روغن و خرما سازند .
بشنگ
بشنگ
(
beceng
) ا . پ . افزارى مر بنايان را كه سرش مانند كلنگ دراز است و بدان ديوار را سوراخ كنند . و كلنگ . و اسكنه .
و تيشهء بنائى و نجارى .
بشنيز
بشنيز (
bacniz
) و بشنيزه
(
bacnize
) .
ا . پ . بومادران .
بشنين
بشنين
(
bocnin
) ا . ع . گلى در مصر مانند نيلوفر پيوسته در آب و تخم آن سفيد و معطر كه بپارسى بيارون گويند .
بشوتن
بشوتن
(
bacutan
) ص . پ . بد اصل .
بشوتن
بشوتن
(
becutan
) و (
bacutan
) ا . پ .
بوزينه . و ا خ . نام پسر گشتاسب و برادر اسفنديار .
بشودن
بشودن
(
bocudan
) ف م . پ . شستن .
و ف ل . بدخلق بودن و بدطبيعت بودن .
بشور
بشور
(
bocur
) م . ع . بشر بشرا و بشورا . مر . بشر (
bacr
) . و بشر بشارة و بشورا . مر . بشارة .
بشورنتن
بشورنتن
(
bacurentan
) ف م . پ . بلغت زند پرستيدن و عبادت كردن .
بشوريدن
بشوريدن
(
becovridan
) ف م . پ .
نفرين نمودن و دعاى بد كردن . و ف ل . شوريدن و در غضب شدن . و برانگيخن .
بشوش
بشوش
(
becuc
) ا . پ . فريب‌دهندهء در تجارت و سوداگرى .
بشول
بشول
(
becul
) و (
bocul
) ص . پ . تيز دست و كارآزموده و چست و چالاك . و با هوش . وا . هنگامه و غوغا .
بشولانيدن
بشولانيدن
(
bocovl nidan
) ف م . پ .
برانگيزانيدن . و حركت دادن . و متحرك ساختن و جنبانيدن .
بشولش
بشولش
(
becovlec
) ا . پ . تشويش و پريشانى . و كردار و عمل . و اجرا . و پرداخت . و علم و دانش و بينش .
بشوليدن
بشوليدن
(
becovlidan
) و (
bacovlidan
) و (
bocovlidan
) ف م . پ . حركت دادن و جنبانيدن . و ديدن و نگريستن . و آميختن و مخلوط كردن . و شوريده كردن و برهم زدن و پريشان نمودن . و پاشيدن و افشاندن . و اجرا كردن . و كارسازى نمودن . و ف ل .
جنبيدن . و نشستن از ماندگى و متحير نشستن .
بشوليده
بشوليده
(
becovlide
) ص . پ . ديده و دانسته . و كارسازى كرده . و كارآزموده و دانا . و آشفته و پريشان . و برهمزده و بشوريده .
بشوليون
بشوليون
(
beculiun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - اسفرزه و بزرقطونا .
بشويكهء ابراهيم
بشويكهء ابراهيم
(
bacovaykeye
) (
ebr him
) ا . پ . نوعى از خار كه در زمينهاى درشت و سنگستان رويد .
بشيج
بشيج
(
bacij
) ص . پ . مساوى و برابر و يكسان . وا . مرگ و موت . و انهدام و تباهى .
بشير
بشير
(
bacir
) ص . ع . مژده‌آور . و خوب روى . وا . خ . از اعلام است . و نام اقليمى باندلس . و نام بيست و شش صحابى و جماعتى از محدثان .
بشير
بشير
(
bacir
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بشارت‌دهنده و مژده‌آورنده . و كسى كه خبر خوش آورد . بر خلاف نذير كه خبر بد مىآورد .
بشير
بشير
(
bocayr
) ا . خ . ع . از اعلام است .
بشيرة
بشيرة
(
bacirat
) ص . ع . مؤنث بشير يق امراة بشيرة : زن خوبروى . و ناقة بشيرة : ماده شتر خوبروى .
بشيز
بشيز
(
baciz
) ا . پ . مطهره . و ظرف آبى كه از چرم ساخته باشند .
بشيش
بشيش
(
bacic
) ا . ع . روى . و آنچه متعلق بملك يد باشد يق اخرجت له بشيشى .
بشيشة
بشيشة
(
bacicat
) ا . ع . آنچه متعلق بملك يد باشد يق اخرجت له بشيشتى .
بشيع
بشيع
(
baci '
) ص . ع . بدبو .
بشيك
بشيك
(
baceyk
) ص . پ . مخصوص و خاص .
بشيل
بشيل
(
bacyal
) ا خ . پ . مترجم يونانى كه در دربار هرون الرشيد بود .
بشيمه
بشيمه
(
bacime
) ا . پ . پوست دباغى نشده .
بشين
بشين
(
becin
) ا . پ . ذات خواه ذات واجب و يا ذات ممكن . و ا خ . نام پسر كيقباد كه كى بشين نيز گويند . و نام بشين : نام ذات خداوند عالم جل شأنه .
بشيون
بشيون
(
bacyun
) ص . پ . فربه و سمين .
بصاء
بصاء
(
bes '
) م . ع . بصاه بصاء ( از باب نصر ) : خايه كشيد آن را .
بصابص
بصابص
(
bos bes
) ص . ع . كميت بصابص : كميتى كه سرخى وى بر سپيدى