فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٠٧
بشمه
دورى و ركابى كه سكر و سكرچه نيز گويند .
به شك
به شك
(
back
) ا . پ . عشوه و غمزه و ناز و كرشمه و دل‌فريبى . و برق . و شبنم و ژاله . و تگرگ . و نعل حيوانات . و پرده‌اى كه بر در خانه آويزند . و نام درختى . و به شك زدن ف ل . : نازيدن و كرشمه كردن .
به شك
به شك
(
back
) پ . مخفف باشد كه .
به شك
به شك
(
back
) م . ع . به شك الثوب بشكا ( از باب نصر و ضرب ) : دورا دور دوخت جامه را . و نيز به شك : كار بد كردن و شتافتن . و دروغ بافتن يقال هو يبشك الكذب : بريدن و گشادن زانوبند شتر را .
و آميختن . و راندن بشتاب . و سم برداشتن اسب از زمين . و فراخ ناكردن دستها را .
به شك
به شك
(
back
) و (
bacak
) ا . ع . سبك گام زدن اسب .
به شك
به شك
(
bock
) ا . پ . زلف و موى مجعد .
و موى پيش سر كه بتازى ناصيه گويند .
بشكارى
بشكارى
(
bac - k ri
) ا . پ . كشتكارى و زراعت و فلاحت .
بشكال
بشكال
(
back l
) ا . پ . باران برسات .
بشكانى
بشكانى
(
bock niy
) ص . ع . گول ناواقف از زبان تازيان . و ا خ . نام شخصى .
بشكستن
بشكستن
(
beckastan
) ف م . پ . شكستن و خاموش كردن .
بشكفه
بشكفه
(
beckofe
) ا . پ . گل و شكوفه .
به شكل
به شكل (
beckal
) و بشكله
(
beckale
) ا . پ . كجك كليد يعنى چوب كجى كه كليدان را بدان گشايند .
بشكليد
بشكليد
(
beckalid
) ا . پ . خراش . و رخنه و شكاف .
بشكليدن
بشكليدن
(
beckalidan
) ف م . پ . خراشيدن و شكافتن و دريدن . و پهن كردن و فراخ كردن . و محاصره كردن با اسلحه و ساز جنگ و در بر گرفتن . و ف ل . دربند شدن و مقيد گشتن .
به شكم
به شكم
(
backam
) و (
beckam
) ا . پ .
خانهء تابستانى . و بارگاه . و ايوان و صفه .
و خانه‌اى كه اطراف شبكه و بادگير داشته باشد .
بشكن بشكن
بشكن بشكن
(
beckan - beckan
) ا . پ .
هنگامه و جوش و خروش و انگشتك زدن كه اهل رقص را باشد .
بشكنج
بشكنج
(
beckanj
) ا . پ . بازو . و دست چپ .
بشكنه
بشكنه
(
beckene
) ا . پ . كليد كليدان .
و تنهء درخت .
بشكوفه
بشكوفه
(
beckufe
) ا . پ . شكوفه و بهار درخت . و گل . و استفراغ و قى .
بشكول
بشكول
(
beckovl
) و (
backovl
) ا . ص .
پ . مرد جلد و چست و چابك . و هشيار . و قوى هيكل . و حريص در كارها . و سمه و رنگ .
بشكوليدن
بشكوليدن
(
beckovlidan
) و (
backovlidan
) ف ل . م . پ . حريص بودن در كارها . و جلدى و چابكى نمودن . و وسمه كشيدن بر ابرو .
بشكون
بشكون
(
backun
) ص . پ . زرنگ و چالاك . و زيرك . و نامور .
بشكونه
بشكونه
(
beckune
) ا . پ . گل و شكوفه .
و استفراغ و قى بسيار و مكرر .
بشكوه
بشكوه
(
beckovh
) ص . پ . مردم صاحب حشمت و شكوه . وا . شوكت و هيبت .
بشكى
بشكى
(
bacak
) ص . ع . امراة بشكى اليدين : زن سبك دست . و كذلك امراة بشكى العمل . و ناقة بشكى :
ماده شتر سبك رفتار و سبك روح .
بشگر
بشگر (
becgar
) و بشگرد
(
becgard
) ا . پ .
صياد و شكارچى . و شكارگاه . و صيد و شكار .
بشگير
بشگير
(
bacgir
) ا . پ . هوله و دستارچه و رومال .
بشل
بشل
(
bacal
) ص . پ . دو چيز به يكديگر ملصق شده و درهم آويخته .
بشلشكه
بشلشكه
(
becelcake
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - جنطيانا .
بشلنگ
بشلنگ
(
beclang
) ا خ . پ . قلعه‌اى در هندوستان .
بشليدن
بشليدن
(
baclidan
) ف م . پ . درآويختن و برهم چسبيدن .
بشم
بشم
(
bacm
) ا . پ . شبنم ريزه‌اى كه سحرگاهان بر سبزه‌زار نشيند و آن را سفيد نمايد . و ملحد بىدين .
بشم
بشم
(
bacam
) ص . پ . سوگوار و ملول . و ناگوارد . و ا خ . نام دهى در نزديكى اوشان از محال رودبار رى .
بشم
بشم
(
bacam
) م . ع . بشم الحيوان بشما ( از باب سمع ) : تخمه زده گرديد آن حيوان از پر خوردن .
بشم
بشم
(
bacam
) ا . ع . تخمه يق الشبع داعية البشم و البشم داعية السقم و السقم داعية الموت .
بشم
بشم
(
bacem
) ص . ع . كسى كه داراى بشم بود و تخمه زده .
بشما
بشما
(
be - com
) پ . كلمهء اشاره يعنى با شما .
بشماط
بشماط
(
becm t
) ا . پ . بسكماج و نان دو آتشه .
بشماق
بشماق
(
bacm q
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - كفش و نعلين عربى .
بشماقچى
بشماقچى (
bacm q - ci
) و بشماقدار
(
bacm q - dar
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - نگهبان كفش و كفشدار .
بشمخ
بشمخ
(
bacm x
) ا . پ . يك نوعى از دعا و مناجات .
بشمه
بشمه
(
bacme
) ا . پ . پوستى كه هنوز دباغت نكرده باشند . و دانه‌اى سياه مانند