فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٠٥
بشخشم
سودگى و سوده‌شدگى دست و يا عضوى بر عضو ديگر . و هر چيز طلاكوب و نقره‌كوب .
و پايبند و زنجيرپاى . و ص . گرفتار و اسير و محبوس . و مانده و خسته و افكار .
بشار
بشار
(
boc r
) ا . ع . مردم فرومايه .
بشار
بشار
(
bacc r
) ا . خ . ع . از اعلام است .
بشارة
بشارة
(
bac rat
) ا . ع . خوب‌روئى و جمال .
بشارة
بشارة
(
bac rat
) م . ع . بشربه بشارة و بشورا ( از باب سمع و ضرب ) : مسرور شد به او .
بشارة
بشارة
(
bec rat
) و (
boc rat
) ا . ع .
مژدگانى و خبرخوش .
بشارة
بشارة
(
bec rat
) ا . خ . ع . از اعلام است .
بشارة
بشارة
(
bac rat
) و (
bec rat
) و (
boc rat
) ا . پ . مژده - و چون در خير باشد بطور مطلق گويند و اگر در شر باشد آن را مقيد كنند .
بشارة
بشارة
(
boc rat
) ا . ع . تراشهء پوست .
بشارت
بشارت
(
bec rat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مژده و خبر خوش . و خواب خوش .
و بشارت كردن و يا بشارت دادن ف م . : مژده دادن و خبر خوش دادن .
بشارت‌رس
بشارت‌رس
(
bec rat - ras
) و
بشارت‌رسان
بشارت‌رسان
(
bec rat - ras n
) ا . پ .
خبرخوش آورنده مانند قاصد و مكتوب .
بشارت‌كشان
بشارت‌كشان
(
bec rat - kac n
) ا . پ . مژده رساننده .
بشاسب
بشاسب
(
boc sb
) ا . پ . بوشاسب و خواب .
بشاش
بشاش
(
bacc c
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - كسى كه داراى خوشروئى و شادمانى بسيار باشد . و هميشه خندان .
بشاشة
بشاشة
(
bac cat
) ا . پ . خوشروئى و شادمانى .
بشاشة
بشاشة
(
bac cat
) م . ع . بش بشا و بشاشة . مر . بش (
bacc
) .
بشاشت
بشاشت
(
bac cat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تازه‌روئى و خوب‌روئى و شادمانى .
بشاشى
بشاشى
(
bacc ci
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خوشروئى و شادمانى بسيار . و هميشه خندانى . و بشاشت .
بشاع
بشاع
(
bac '
) ا . ع . گوشت و يا چيز ديگرى كه ناگوارد مىكند معده را و موافقت نمىكند عقل را .
بشاعة
بشاعة
(
bac at
) م . ع . بشع الرجل بشعا و بشاعة ( از باب سمع ) : ناخوش شد آن مرد از خوردن طعام و بدمزه و بدبوى گرديدن دهن از ناكردن خلال و مسواك . و بشع الوادى : لب ريز آب گرديد آن رودبار . و بشع بالامر . عاجز و تنگ شد به آن كار . و نيز بشاعة : بىمزه شدن .
بشاك
بشاك
(
bacc k
) ص . ع . بسيار دروغ‌گوى .
بشام
بشام
(
bac m
) ا . ع . درختى خوش‌بو كه از چوب آن مسواك سازند و برگش موى را سياه كند .
بشامة
بشامة
(
bac mat
) ا . ع . واحد بشام .
و ا خ . نام دو نفر شاعر .
بشاورد
بشاورد
(
boc vard
) ا . پ . زمين ناهموار .
بشاير
بشاير (
bac yer
) و بشائر
(
bac er
) ع . ج بشيرة .
بشبش
بشبش
(
bacbac
) و (
bocboc
) ا . پ .
برگ حنظل .
بشبق
بشبق (
bacbaq
) و بشبه
(
bacbe
) ا خ .
پ . قريه‌اى از قراى مرو .
بشبيون
بشبيون
(
bacbayun
) و (
bacbiun
) ص . پ . فربه و سمين .
بشپول
بشپول
(
becpovl
) ا . پ . پريشانى و پراكندگى . و ص . پراكنده شده .
و پراكنده‌كننده .
بشپوليدن
بشپوليدن
(
becpovlidan
) ف م . پ .
پراكنده كردن و پريشان كردن .
بشت
بشت
(
boct
) ا خ . پ . ولايتى در خراسان كه بست گويند .
بشتاب !
بشتاب !
(
bect b
) پ . كلمهء امر يعنى تعجيل كن و زود باش .
بشتاب
بشتاب
(
be - cet b
) م ف . پ . بتعجيل و به زودى و بدون درنگى .
بشتالم
بشتالم (
bect lam
) و بشتام
(
bect m
) ا . پ . طفيلى و پيك .
بشتر
بشتر
(
bactar
) ا خ . پ . ميكائيل عليه السلام .
و فرشتهء موكل بر باران و نباتات و نيز ا .
ابر را نامند .
بشتر
بشتر
(
boctar
) شرا و جوشش و دميدگى كه بر بدن و اندام آدمى بهم رسد .
بشترغ
بشترغ
(
bactoraq
) و (
bactorq
) ا . پ .
اسپرك و خوشهء خرما و خوشهء انگور .
بشترم
بشترم
(
boctoram
) و (
boctorm
) و (
bocteram
) ا . پ . جوشش و دميدگى با خارش كه در اعضاى آدمى بهم رسد و بشره را سرخ سازد .
بشتره
بشتره
(
boctare
) ا . پ . مر . بشنژه .
بشترى
بشترى
(
boctari
) ص . پ . منسوب به بشتر يعنى كسى كه مبتلا به بشتر شده باشد .
بشتك
بشتك
(
bactok
) و (
bactak
) و (
boctak
) ا . پ . مرتبان و خمرهء كوچك .
بشجير
بشجير
(
bocjir
) ا . پ . درخت نبع كه از چوب آن كمان سازند .
بشخانة
بشخانة
(
bacx nat
) ا . ع . - معرب پيشخانه - كرياس و جلوخان .
بشخاييدن
بشخاييدن
(
becx yidan
) ف م . پ .
خراشيدن به ناخن و جز آن .
بشخشم
بشخشم
(
becaxcam
) ا . پ . لغزش و سقوط .