فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٠٢
بسنده‌كار
مهيا گشتن و آماده گرديدن .
بسفايج
بسفايج
(
basf yaj
) و (
basf yej
) ا .
ع . مأخوذ از بسپايهء فارسى و بمعنى آن .
بسق
بسق
(
basq
) م . ع . بسق بسقا و بسوقا مر . بسوق .
بسقپوس
بسقپوس
(
besqopovs
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - اسقف .
بسقة
بسقة
(
basqat
) ا . ع . زمين سنگلاخ سوخته ج : بساق .
بسك
بسك
(
bask
) ا . پ . دستهء گندم و جو درو كرده . و خميازه .
بسك
بسك
(
basak
) ا . پ . اكليل الملك .
بسك
بسك
(
bosok
) ا . پ . پنبهء پيچيده و فتيله كرده جهت رشتن .
بسكل
بسكل
(
boskol
) ا . ع . اسب رمان كه سپس همه آيد .
بسكله
بسكله
(
baskale
) ا . پ . چوب پس در خانه و سرا .
بسكليدن
بسكليدن
(
beskelidan
) ف م . پ . در آغوش گرفتن . و غلغليج كردن . و نوازش نمودن .
بسكماج
بسكماج (
baskom j
) و بسكماچ
(
baskom c
) ا . پ . قسمى از نان گندم .
بسگوى
بسگوى
(
bas - guy
) ص . پ . ياوه گوى و پر حرف و آنكه سخن را بدارازا مىانجاماند .
بسل !
بسل !
(
basl
) ع . اسم فعل بمعنى آمين يق بسلا بسلا يعنى آمين آمين . و نيز بمعنى عذاب مىآيد يق بسلاله اى ويلا له . و قولهم بسلاله و اسلا دعاى بد است .
بسل
بسل
(
basl
) ا . ع . حلال . و حرام ( از اضداد است ) - يستوى فيه المذكر و المؤنث و الواحد و الجمع - و هشت ماه حرام قومى از غطفان و قيس . و ا خ . لقب بنى عامر بن لوى كه طايفه‌اى از قريش بيرونى مكه‌اند و آنها دو طايفه بوده‌اند و طايفهء دويم را يسل با ياى تحتيه نامند . و نيز بسل : شتابانيدن . و شدت و سختى . و بيختن با غربيل . و چيزى را كم كم گرفتن . و عصارهء كافشه و حنا . و ملامت و نكوهش و مرد زشت روى . و حبس و بازداشت .
بسل
بسل
(
basl
) ص . ع . مرد ترش‌روى از خشم و يا از شجاعت .
بسل
بسل
(
bosl
) ع . ج باسل .
بسل
بسل
(
basal
) ع . كلمهء ايجاب يعنى آرى همچنانست كه گفتى .
بسل
بسل
(
basel
) ص . ع . زشت . و ترش‌روى از خشم يا از شجاعت .
بسل
بسل
(
basal
) و (
bosol
) ج . ع . باسل .
بسل
بسل
(
basal
) ا . پ . ارزن . و پاشنه و عقب . و خود آهنى .
بسلاء
بسلاء
(
bosal '
) ع . ج بسيل (
basil
) .
بسلا بسلا !
بسلا بسلا !
(
baslan - baslan
) ع .
اسم فعل . مر . بسل (
basl
) .
بسلانيدن
بسلانيدن
(
besl nidan
) ف م . پ .
كشيدن . و شكستن .
بسلة
بسلة
(
boslat
) ا . ع . اجرت افسون‌گر .
بسله
بسله
(
basle
) ا . پ . دانه‌اى ما بين ماش و عدس كه ملك نيز گويند و بتازى خلو .
بسم
بسم
(
basm
) م . ع . بسم بسما ( از باب ضرب ) : تبسم كرد . و ما به سمت فى الشيئ :
بچشيدم آن چيز را .
بسم
بسم
(
besm
) ع . مخفف باسم يعنى بنام مانند بسم الله الرحمن الرحيم : بنام ايزد بخشانيدهء بخشايشگر مهربان .
بسمل
بسمل
(
besmel
) ا . پ . هر حيوانى كه آن را ذبح كرده و سر بريده باشند و يا بشمشير كشته باشند . و مردم صاحب حلم و بردبار و بسمل كردن ف م . : ذبح كردن .
بسملة
بسملة
(
basmalat
) م . ع . بسمل بسملة :
بسم اللّه گفت .
بسملگاه
بسملگاه
(
besmel - g h
) ا . پ . قصاب خانه و قربانگاه .
بسمله
بسمله
(
besmele
) ا . پ . بسم اللّه . و بسم اللّه الرحمن الرحيم گفتن . و بسمله گفتن ف ل . : بسم اللّه گفتن .
بسمه
بسمه
(
basme
) ا . پ . دوائى كه مخصوص به چشم باشد و تعفين بعضى دواها . و ورق طلا و نقرهء نقش شده .
بسمه‌چى
بسمه‌چى
(
basme - ci
) ا . پ . كسى كه با ورق طلا و نقره نقش مىكند .
بسن
بسن
(
basan
) ع . از اتباع حسن است يق حسن بسن .
بسناس
بسناس
(
basn s
) ا خ . پ . نام شخصى كه معلم و استاد هريان بوده و وجود واجب را منكر بوده و در علوم غريبه يد طولائى داشته .
بسنج
بسنج
(
besanj
) ا . پ . خشكى و داغى كه بر روى و اندام مردم افتد و بتازى كلف گويند .
بسنجيدن
بسنجيدن
(
basanjidan
) ف م . پ . پرده كشيدن . و پنهان كردن از نظر . و آماده كردن و حاضر كردن .
بسنخدن
بسنخدن
(
basanaxd n
) ف م . پ . تخمير نمودن و بجوشش آوردن .
بسند
بسند
(
basand
) م ف . پ . سزاوار و شايسته .
و كافى و به قدر كفايت و كامل و تمام . و بسند آمدن ف ل . : راضى بودن . و كفايت نمودن و بسند كردن : راضى شدن و خشنود شدن .
بسندكار
بسندكار
(
basand - k r
) ص . پ . راضى و خشنود .
بسنده
بسنده
(
basande
) ص . پ . كامل و كافى .
و سزاوار و شايسته . و بسنده كردن ف ل . : راضى شدن و خشنود شدن .
بسنده‌كار
بسنده‌كار
(
basande - k r
) ص . پ .
راضى شده و خشنود شده .