فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٩٩
بستك
بسانى
بسانى
(
bas ni
) ص . پ . بسيار و فراوان و افزوده و متزايد .
بسانيدن
بسانيدن
(
bas nidan
) ف م . پ . مشروب كردن و آب دادن .
بساوند
بساوند
(
bas vand
) ص . پ . هر دو چيز كه با هم مناسبت و مشابهتى داشته باشند . و ا . در اصطلاح عروض قافيه .
بسباس
بسباس
(
basb s
) ص . پ . سخن هرزه و بىمعنى .
بسباس
بسباس
(
basb s
) ا . ع . يك نوع گياه معطرى .
بسباسا
بسباسا
(
basb s
) ا . ع . نوعى از حرمل .
بسباسة
بسباسة
(
basb sat
) ا . ع . بزباز .
بسبب
بسبب
(
be - sabab
) م ف . پ . به جهت و بدليل .
بسبس
بسبس
(
basbas
) ا . ع . زمين بىآب و گياه . ج : بسابس . و درختى كه از آن پالان سازند .
بسبس
بسبس
(
bosbos
) و (
basbas
) و (
besbes
) ا . ع . كلمه‌اى كه بدان گوسپندان را خوانند و شتران را زجر كنند و ماده شتر را انس دهند براى دوشيدن شير .
بسبسة
بسبسة
(
basbasat
) م . ع . سرعت نمودن و بسبس بالغنم او الناقة : بلفظ بسبس خواند آن گوسپند و يا شتر را . و بسبست الناقة : مداومت كرد آن ماده شتر بر چيزى .
بسپايه
بسپايه
(
basp ye
) ا . پ . گياهى گره‌دار و شبيه بهزارپا كه بسفابج معرب آنست .
بسة
بسة
(
bessat
) و (
bassat
) ا . ع . - واحد بس - گربهء خانگى . ج . بسس (
bessas
) .
بست
بست
(
bast
) ا . پ . عاشق و كسى كه دلش گرفتار ديگرى بود . وا . عمامه‌اى كه به روى سر پيچند . و گره و عدد يك‌صد . و پناه‌گاه و جايى كه مردم به آن پناه آورده متحصن شوند . و بندوسد . و شهر پناه . و كوه و قسمت آبى كه برزيگران در ميان خود كرده باشند .
بست
بست
(
best
) ص . پ . توصيفى عددى .
بيست و دو دفعه ده .
بست
بست
(
bost
) اخ . پ . قلعه‌اى مشهور . و مملكتى . وا . گلزار . و جايى كه ميوه‌هاى خوشبوى در آنجا بهم رسد . و محور سنگ آسيا . و گندم بريان . و باصطلاح نجوم وقت نحسى را گويند كه ابتداى آن از اجتماع شمس و قمر است و دوازده ساعت امتداد دارد و بعد از سه شبانه روز بر سبيل دور برميگردد .
بست
بست
(
bast
) ا خ . پ . نام وادى در اربل .
بست
بست
(
bast
) م . ع . فراخ گام رفتن . و سبقت نمودن در دويدن و پيشى گرفتن ( و الفعل من نصر ) .
بستا
بستا
(
bast
) ا . پ . بوقچه .
بستاخ
بستاخ
(
bost x
) ص . پ . بىادب و لجوج .
بستار
بستار
(
best r
) ص . پ . سست و نااستوار و بىثبات .
بستار
بستار
(
best r
) ا . پ . آب سرد .
بستام
بستام
(
best m
) ا . پ . مرجان .
بستان
بستان
(
bost n
) ا . پ . گلزار و گلستان و و مخفف بوستان . و جائى كه ميوه‌هاى خوشبوى در آنجا بهم رسد .
بستان
بستان
(
bost n
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - باغ و بوستان . ج : بساتين و بساتون . و ا خ . نام چند موضع .
بستان اپروز
بستان اپروز
(
bost n - apruz
) و
بستان افروز
بستان افروز
(
bost n - afruz
) ا .
پ . گل تاج خروس .
بستان‌بان
بستان‌بان (
bost n - b n
) و بستان پيرا
(
bost n - payr
) ا . پ . باغبان و آنكه درختان را پيرايش مىكند .
بستان‌سراى
بستان‌سراى
(
bost n - sar y
) ا . پ .
باغى كه در صحن خانه سازند .
بستان شيرين
بستان شيرين
(
bost ne - cirin
) ا خ .
پ . نام نوائى از موسيقى .
بستان‌فراز
بستان‌فراز
(
bost n - far z
) ا . پ .
گلستان .
بستانى
بستانى
(
bost ni
) ا . ص . پ . منسوب به بستان . و باغبان .
بستاوند
بستاوند
(
bost vand
) ا . پ . زمين پشته پشته و كتل و گريوه و زمين ناهموار .
بستج
بستج (
bostaj
) و (
bostej
) و بستخ
(
bostax
) و (
bostex
) ا . پ . كندر .
بستر
بستر
(
bestar
) ا . پ . جامهء خواب گسترانيده و توشك و متكا و بالين و بالش . و بر بستر عيش و حضور : در رختخواب راحت و بهجت . و بستر سمندر : آتش . و بستر شدن ف ل . : خوابيدن . و بستر نشستن :
دراز كشيدن روى رختخواب .
بسترآهنك
بسترآهنك
(
bestar - hang
) ا . پ .
لحاف و نهالى . و چادرشبى كه بر روى بستر كشند .
بستردن
بستردن
(
bestardan
) ف م . پ . محو كردن و حك كردن و پاك كردن .
بسترك
بسترك
(
bestarak
) ا . پ . بستر كوچك .
بسترم
بسترم
(
bostorm
) ا . پ . جوشش و دميدگى اعضا .
بسترنشين
بسترنشين
(
bestar - necin
) ص . پ .
گرفتار بستر و در بستر افتاده .
بسترى
بسترى
(
bestari
) ص . پ . در بستر افتاده و گرفتار بستر .
بستق
بستق
(
bastaq
) ا . ع . خادم .
بستقان
بستقان
(
bostaq n
) ا . ع . مالك باغ نگاهبان آن .
بستك
بستك
(
bostak
) ا . پ . صمغ درخت پسته و يا كندر .
بستك
بستك
(
bastak
) ا . پ . خادم و خدمتگار