فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٧
آنف
بدان به شخص و يا شيئى حاضر و نزديك اشاره مىنمايند . ج : آنها و آنان .
آن
آن
(
n
) پ . ضمير . منفصل است و بيشتر به شيئى و گاه به شخص اشاره مىشود . ج : آنها و آنان .
آن
آن
(
n
) پ . يكى از حروف اسمى كه چون در آخر اسم درآيد صورت جمعى به آن مىدهد مانند مردم و مردمان و خردمند و خردمندان . و نيز اين حرف را چون در آخر امر حاضر درآورند صفت فاعلى بنا مىگردد مثل خندان و گريان .
آن
آن
(
n
) ا . پ . چاشنى . و عقل . و شراب .
و تشخص و تعين و شخصيت . و كيفيت معنوى در حسن خوبان كه بتقرير در نيايد . و جمال و حسن .
آن
آن
(
n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - وقت و هنگام .
آناء
آناء
(
na '
) ع . ج انى (
an
) و (
en
) و انو و نوى و آنو آناء الليل :
ساعات شب .
آنات
آنات
(
n t
) ع . ج آن يعنى اوقات .
آناس
آناس
(
n s
) ع . ج انسان .
آناف
آناف
(
n f
) ع . ج انف .
آنام
آنام
(
n m
) ج ا . ع . انام و همهء مخلوق روى زمين . و يا جن و انس .
آنان
آنان
(
n n
) پ . ج آن ضمير و يا آن اشاره . و بمعنى ان كسان .
آنة
آنة
(
nnat
) ع . بز . و كنيز . و ماله آنة و لا حانة : نيست او را نه بزى و نه ناقه‌اى . و يا نيست او را نه كنيزى و نه ناقه‌اى .
آنت !
آنت !
(
nt
) پ . كلمهء تحسين بمعنى زهى و خه‌خه . و نيز بمعنى آنت . كه مركب از آن وات باشد .
آنتىپيرين
آنتىپيرين
(
nti - pirin
) ا . پ - مأخوذ از يونانى يعنى ضد آتش يكى از داروهاى تازه كه دانشمندان فرنگ اختراع كرده‌اند و در رفع تب مؤثر است .
آنتى فبرين
آنتى فبرين
(
nti - febrin
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى يعنى ضد تب - از داروهاى تازه كه در رفع تب استعمال مىكنند ولى بايد به حكم طبيب باشد و بدون اجازهء طبيب حاذق هرگز نبايد استعمال شود زيرا اگر بىمورد استعمال گردد مورث بسى خطر خواهد بود .
آنتيل
آنتيل
(
ntil
) ا . پ . جزائر آنتيل جزائرى را گويند كه ما بين امريكاى شمالى و امريكاى جنوبى واقع شده و بر دو قسم است : جزائر آنتيل كوچك و جزائر آنتيل بزرگ و جمعيت آنها از همه جهت 000 ، 400 ، 8 نفر است و جزائر آنتيل بزرگ عبارتست از كوبا و ژامائيك و هائيتى و پرتوريگو و عمدهء جزائر كوچك عبارتست از : بارباد و گوادلوپ و مارتينيك و دزيراد و مارى و كالانت و تاباگو و سنت لوسى و ترينيته و سنت مارتن و گرناد .
درياى آنتيل كه درياى كارائيب نيز ناميده مىشود در ميان دو امريكا واقع شده است .
آنج
آنج
(
naj
) ا . پ . داروئى كه زعرور گويند . و نيز ازگيل .
آنجا
آنجا
(
n - j
) پ . كلمهء اشاره و مركب از صفت تعيينى آن و كلمهء جا كه بمعنى محل و مكان باشد يعنى آن جاى معين .
آنجا كه
آنجا كه
(
n - j - ke
) پ . كلمهء اشاره يعنى محلى كه .
آن‌چنان
آن‌چنان
(
n - cen n
) م ف . پ . به اين طريق و به اين نحو و به اين روش .
آنچه
آنچه
(
n - ce
) ص . پ . همانى كه .
آنح
آنح
(
neh
) ص . ع . مردى كه چون چيزى از او خواهند بواسطهء بخل تنحنح كند و بسيار خنده كند . و دم برآرنده از تا سه و جز آن .
آنحة
آنحة
(
nehat
) ا . پ . زن كوتاه قد .
آنحة
آنحة
(
nehat
) ص . ع . مؤنث آنح .
آند
آند
(
nd
) ا خ . پ . باصطلاح جغرافيا سلسلهء جبال عظيمى را گويند كه در طول طرف غربى امريكاى جنوبى واقع شده است .
آنداو
آنداو
(
nd v
) ا . پ . ساروج و گچ .
آن دم
آن دم
(
ndam
) م ف . پ . در آن زمان و در آن لحظه .
آندون
آندون
(
ndun
) م ف . پ . آن زمان و آن وقت . و آنجا و چنين . و بدين وجه .
آن را
آن را
(
n - r
) پ . كلمهء اشاره بمعنى آن .
و به آن . و به او .
آنرو
آنرو
(
n - ru
) م ف . پ . طرف مقابل و آن روى آب : آن طرف دريا .
آن زمان
آن زمان
(
n - zam n
) م ف . پ . آن‌وقت و آن هنگام و آن لحظه .
آنس
آنس
(
nes
) ص . ع . انس گيرنده و خو گيرنده .
آنس
آنس
(
nas
) ص . ع . خوگيرنده‌تر و انس گيرنده‌تر .
آنستان
آنستان
(
nest n
) ا . پ . جاى چيزهاى موجود .
آنسة
آنسة
(
nesat
) ص . ع . جارية آنسة دختر خوش‌نفس .
آنسته
آنسته
(
naste
) و (
neste
) ا . پ .
بيخ گياهى خوش‌بو كه بتازى سعد گويند . و نيز گياهى خوش‌بو كه مردم طهران رشكك نامند .
آن‌سو
آن‌سو
(
n - su
) م ف . پ . آن طرف و آن كنار . و بكنار آن . و بكنار ديگر و به طرف ديگر .
آنسيكلوپدى
آنسيكلوپدى
(
nsiklopedi
) ا . پ .
مأخوذ از يونانى كتابى را گويند كه در آن از همهء فنون حكمت و علوم گفتگو مىكند .
و به عربى دائرة المعارف و به فارسى فرنود سار گويند .
آن طرف
آن طرف
(
n - taraf
) م ف . پ . قدرى دور تر .
آنف
آنف
(
nof
) ع . ج انف .