فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٩٣

بزرگ

بزاعة

بزاعة

(

boz at

) و (

bez at

) ا خ . ع . شهرى نزديك حلب .

بزاغة

بزاغة

(

baz qat

) ا . خ . ع . موضعى نزديك حلب .

بزاق

بزاق

(

boz q

) ا . ع . خدو و آب دهان .

و انجوخ . و نيز حلزون .

بزال

بزال

(

bez l

) ا . ع . آهنى كه بدان سوراخهاى مبزل شراب و يا سوراخ آوند شراب را گشايند .

بزال

بزال

(

boz l

) و (

baz l

) ا . ع . سوراخى كه در آوند شراب كنند تا برآيد .

بزالة

بزالة

(

baz lat

) م . ع . بزل الراى بزالة ( از باب كرم ) : مستقيم گرديد آن راى .

بزان

بزان

(

baz n

) ا . ص . پ . جهنده و وزنده و باد .

بزان

بزان

(

bez n

) م . ع . بازن مبازنة و بزانا مر . مبازنة .

بزان

بزان

(

boz n

) ا خ . پ . دهى در اصفهان .

بزانة

بزانة

(

boz nat

) ا خ . پ . دهى در اسفراين .

بزانه

بزانه

(

baz ne

) ص . پ . باد وزنده .

بزاواء

بزاواء

(

baz v '

) ص . ع . زن كوژ پشت .

بزايانيدن

بزايانيدن

(

baz y nidan

) ف م . پ .

كمك كردن مر زن را در زحمت و امداد كردن در زائيدن .

بزباز

بزباز

(

bazb z

) ا . پ . بسباسه كه قشر دويم جوزبوا باشد .

بزباز

بزباز

(

bazb z

) ا . ع . غلام سبك روح در سفر . و ناى آهنين كه بر دهان دمهء آهنگران است . و فرج .

بزباز

بزباز

(

boz - b z

) ا . پ . شعبده‌بازى كه بز و بوزينه را با هم مىرقصاند .

بزبچه

بزبچه

(

boz - bace

) ا . پ . بزغاله و بچهء بز .

بزبز

بزبز

(

bozboz

) ا . ع . زورآور بددل .

و غلام سبك روح در سفر .

بزبزة

بزبزة

(

bazbazat

) م . ع . بزبز الرجل :

بىآرام و تفته كرد مرد را و بزبز الشيئ :

ربود آن چيز را و فروانداخت و نيز بزبزة :

سخت راندن و شتافتن و گريختن . و بسيار جنبيدن . و به اصلاح آوردن چيزى و بسيار گفتن .

بزبها

بزبها

(

boz - bah

) ص . پ . كم‌قدر و كم بها و پست و بىقدر .

بزپونتن

بزپونتن

(

bazpunetan

) ف م . پ . بلغت زند دادن .

بزة

بزة

(

bezzat

) ا . ع . سلاح و هيئت يقال هو حسن البزة .

بزة

بزة

(

bozzat

) ا خ . ع . نام محدثى .

بزج

بزج

(

bazj

) م . ع . بزج الرجل بزجا ( از باب نصر ) : فخر نمود آن مرد و بزج فلانا على القوم : برانگيخت فلان را بر آن قوم .

بزج

بزج

(

bazaj

) ا . خ . ع . از اعلام است

بزجامه

بزجامه

(

bazj me

) ا . پ . لباس باشكوه و گران‌بها .

بزخ

بزخ

(

bazx

) م . ع . تمام بردن و بعصا زدن بر پشت كسى ( و الفعل من فتح ) .

بزخ

بزخ

(

bozx

) ع . ج ابزخ و بزخاء .

بزخ

بزخ

(

bazax

) م . ع . برآمدن سينه و در آمدن پشت ( و الفعل من سمع ) .

بزخاء

بزخاء

(

bazx '

) ص . ع . زن برآمده سينه و درآمده پشت . ج : بزخ (

bozx

) .

بزخيد

بزخيد

(

bozxid

) ا . پ . مادهء بز .

بزداغ

بزداغ

(

bazd q

) و (

bezd q

) و (

bozd q

) ا . پ . مصقل و پزداغ و افزارى كه بدان زنگ آئينه و تيغ و مانند آن را بزدايند و جلا دهند .

بزداييدن

بزداييدن

(

bezd yidan

) ف م . پ . پاك كردن زنگ از روى آئينه و جز آن و جلا دادن .

بزدة

بزدة

(

bazdat

) ا . خ . پ . نام دهى از مضافات نسف .

بزدل

بزدل

(

boz - del

) ص . پ . جبان و ترسو .

بزدودن

بزدودن

(

bezadudan

) ف م . پ .

بزدائيدن و جلا دادن و پاك كردن زنگ .

بزر

بزر

(

bazr

) م . ع . زدن بعصا . و تخم ريختن و آب بينى انداختن . و پر كردن . و توابل در ديگ ريختن ( و الفعل من نصر ) .

بزر

بزر

(

bazr

) ا . ع . فرزند و بچه . و آب بينى يق ما اكثر بزره اى ولده .

بزر

بزر

(

bazr

) و (

bezr

) ا . ع . تخم و زغير و تخم پيله . ج : به زور و ديگ‌افراز . ج : ابزار و ابازير . و بزر البنج : تخم گياه بنج كه از مخدرات قويه است و بزر الكتان : بزرك

بزر

بزر

(

bazr

) ا . پ . تخم و هر تخمى كه براى زراعت مىافشانند .

بزرا

بزرا

(

bazr

) ا . پ . بلغت زند تخم زراعت مطلقا يعنى هر چيزى كه جهت خوردن حيوانات كاشته مىشود .

بزراء

بزراء

(

bazr '

) ا . ع . زن بسيار فرزند .

بزرج

بزرج

(

bozorj

) ا . ع . معرب بزرگ و بمعنى آن .

بزرجمهر

بزرجمهر

(

bozorjmehr

) ا . خ . ع . معرب بزرگمهر وزير نوشيروان .

بزرخانه

بزرخانه

(

bazr - x ne

) ا . پ . آسياى عصارى و روغن‌گيرى .

بزرقطونا

بزرقطونا

(

bazre - qotun

) ا . ع .

اسفرزه .

بزرك

بزرك

(

bazrak

) ا . پ . تخم كتان و هر تخم خرد و كوچك .

بزركار

بزركار

(

bazrk r

) ا . پ . برزگر و زارع .

بزرگ

بزرگ

(

bazarg

) ا . پ . تخم كتان .

بزرگ

بزرگ

(

bozorg

) ا . ص . پ . - نقيض كوچك - و كبير و عظيم . و كلان و فراخ . و بىپايان و عظيم الجثه . و توانا . و شريف و رئيس