فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٩٢
بزاعة
هر چيزى . و قسمت عمده . و باد شمال شرقى و شكاف . و نام آتشكده‌اى و پايهء برين :
بلندترين پله و چرخ برين : آسمان و كرهء سماوى و فردوس برين و يا خلد برين :
بهشت بالائين و ابدى و بهجت و عشرت‌انگيز .
برين
برين
(
borin
) ا . پ . پارچهء كوچك و هلال مانندى كه از خربزه و هندوانه بريده باشند .
برين
برين
(
berin
) ا . پ . هر سوراخ عموما و سوراخ تنور خصوصا و در تنور و آب نتن و راه فاضلاب .
برين
برين
(
borin
) و (
berin
) ع . ج برة (
borat
) .
برين
برين
(
barrayne
) ا . ع . تثنيهء بر ايالاتى كه متصل‌اند به بحر ابيض و اسود .
برينش
برينش
(
borinec
) ا . پ . بريدن و برش و شكم‌روش و زحير كه گويا شكم را از شدت درد مىبرند . و مقراض .
برينقدر
برينقدر
(
barinqadar
) م ف . پ . علاوه بر اين و با وجود اين .
برينكه
برينكه
(
barinke
) پ . كلمه‌اى كه در بيان چيزى استعمال مىكنند .
برينكه
برينكه
(
barinke
) ا . پ . دانش .
برينه
برينه
(
berine
) ا . پ . برين و هر سوراخ عموما و سوراخ تنور خصوصا .
بريون
بريون
(
baryun
) ا . پ . گرداگرد دهان . و برنون . و ديباى تنگ و حرير نازك .
بريون
بريون
(
barivan
) و (
beryavn
) و (
beryun
) ا . پ . علتى در پوست آدمى كه هر چند برميآيد پهن مىگردد و خارش مىكند و بتازى قوباء گويند .
بريئون
بريئون
(
bari'un
) ع . ج برئ .
بريه
بريه (
borayh
) و بريهم
(
borayhem
) .
ا . خ . تصغير ابراهيم .
بز
بز
(
baz
) ا . پ . رسم و آئين و قاعده و قانون و روش و طرز . و زمين و پشتهء بلند و تيغهء كوه و غبغب گاو نر و مخفف بزم .
بز
بز
(
baz
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جامه و جامهء اعلا و گران‌بها .
بز
بز
(
baz
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - باصطلاح كيميا هر جسمى كه چون با اسيدى تركيب شود توليد ملح كند .
بز
بز
(
boz
) ا . پ . قسمى از گوسپند بىدمبه كه داراى شاخهاى راست بدون اعوجاج است و داراى كركى است خيلى نرم‌تر از پشم ساير اقسام گوسپند و نر و ماده مىباشد و بز گرفتن :
گول زدن و مسخره كردن .
بز
بز
(
bez
) ا . پ . زنبور .
بز
بز
(
bazz
) ا . ع . جامه يا متاع خانه از جامه و متاع تاجر از جامه و سلاح المثل : آخر البز على القلوص اى هذا آخر عهدى بهم لا اراهم بعده و نيز بز : ا . خ . دهى در عراق و بز النهر : آخر نهر .
بز
بز
(
bazz
) م . ع . بز بزا و بزيزى (
bezziz
) ( از باب نصر ) : غالب شد و ربود المثل :
من عزبز اى من غلب اخذ السلب و بز الشيئ :
گرفت آن چيز را به ستم و قهر .
بز
بز
(
bozz
) ا . ع . لقب ابراهيم بن عبد اللّه نيشابورى محدث . معرب بز فارسى .
بزا
بزا
(
baz
) ا . ع . كجى پشت نزديك سرين و يا مشرف شدن وسط پشت بر سرين يا بيرون آمدگى سينه و درآمدگى پشت يا بيرون‌آمدگى سرين .
بزابز
بزابز
(
baz bez
) ا . ع . زورآور بددل و غلام سبك روح در سفر .
بزاة
بزاة
(
boz t
) ع . ج بازى .
بزاج
بزاج
(
bez j
) م . ع . بازج مبازجة و بزاجا مر مبازجة را .
بزاخة
بزاخة
(
boz xat
) ا . خ . ع . موضعى كه در آن مسلمانان را در خلافت ابى بكر صديق رضى اللّه عنه جنگ واقع شد .
بزاختن
بزاختن
(
boz xtan
) ف م . پ . گداختن و ذوب كردن . و صاف كردن .
بزاد برآمده
بزاد برآمده
(
baz d - bar - made
) ا .
پ . زن بسيار پير كه سال بسيار بر او گذشته باشد .
بزادرة
بزادرة
(
baz derat
) ع . ج بازدار پارسى : كسانى كه صاحب باز مىباشند .
بزادى
بزادى
(
baz di
) ا . پ . سنگ سبز دريائى و گوهرى سبز رنگ كه زبرجد نيز گويند .
بزار
بزار
(
bazz r
) ا . ع . بلغت اهالى بغداد فروشندهء روغن كتان و لقب جمعى كه روغن كتان مىفروختند .
بزاريدن
بزاريدن
(
boz ridan
) ف م . پ . گداختن و ذوب كردن .
بزاز
بزاز
(
baz z
) ا . پ . تسمهء چرمى و بند كفش .
بزاز
بزاز
(
boz z
) ا . پ . فانهء درودگران و يا كفش‌دوزان .
بزاز
بزاز
(
bazz z
) ا . ع . جامه‌فروش و متاع فروش . و جماعتى از محدثين .
بزاز
بزاز
(
b zz z
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آنكه پارچه‌هاى پنبه‌ئين مانند چيت و چلوار و جز آن مىفروشد .
بزازة
بزازة
(
bez zat
) ا . ع . جامه و متاع فروشى و شغل بزاز .
بزازستان
بزازستان
(
bazz zest n
) ا . پ .
بازار بزازها .
بزازى
بزازى
(
bazz zi
) ا . ص پ . - مأخوذ از تازى - منسوب به بزاز و شغل بزاز .
بزاع
بزاع
(
boz '
) ا . ع . مرد ظريف چرب زبان و زيرك .
بزاعة
بزاعة
(
baz at
) م . ع . بزع الغلام بزاعة ( از باب كرم ) : ظريف و مليح و باكياست گرديد آن كودك .