فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٨٨
برهاء
مردم از هر جنس و جمهور مردم .
بروشك
بروشك
(
borucak
) ا . پ . خاك و گرد و دولاخ .
بروض
بروض
(
baruz
) ا . ع . چاهى كه اندك اندك آب دهد .
بروض
بروض
(
boruz
) ص . ج . ع . برض (
barz
) .
بروض
بروض
(
boruz
) م . ع . اندك برآمدن آب از چشمه و برض البارض : برآمد بارض از زمين ( و الفعل من نصر ) .
بروع
بروع
(
baru '
) ا خ . ع . نام زنى و نام شترى .
بروع
بروع
(
boru '
) م . ع . برع براعة و بروعا مر . براعة .
بروفرود
بروفرود
(
bar - o - ferud
) ا . پ .
فراز و نشيب و بلند و پست و بلندى و پستى .
بروفه
بروفه
(
borufe
) ا . پ . دستار و فوطه و منديل و كمربند و رومال .
بروق
بروق
(
barvaq
) ا . ع . گياهى كه هرگاه ابر بيند سبز گردد . و سريش .
بروق
بروق
(
baruq
) ص . ع . ناقة بروق :
شتر ماده‌اى كه بلند كند دم را و آبستنى نمايد درصورتىكه نباشد .
بروق
بروق
(
boruq
) م . ع . برقت السماء بروقا و برقانا ( از باب نصر ) : درخشيد آسمان و برق آورد و برق البرق : پيدا شد برق و برق الرجل : ترسيد آن مرد و بيم كرد و برق برقا و بروقا . مر برق .
و برق برقا و بروقا مر برق (
baraq
) .
بروق
بروق
(
boruq
) ا ع . ج . برق (
barq
) .
بروقة
بروقة
(
barvaqat
) ا . ع . واحد بروق (
barvaq
) المثل اشكر من بروقة .
بروك
بروك
(
baruk
) ا . پ . يك نوع درخت كوتاهى .
بروك
بروك
(
baruk
) ا . ع . زنى كه شوى خواهد و او را پسرى بود رسيده و جوان .
بروك
بروك
(
boruk
) ع . ج بارك و ج . برك (
bark
) .
بروك
بروك
(
boruk
) ا . ع . افروشه كه نوعى از حلوا باشد يق ان البروك من عمل الملوك
بروك
بروك
(
boruk
) م . ع . برك البعير بروكا و بتراكا ( از باب نصر ) : فروخفت شتر . و برك (
baraka
) : ثابت شد و اقامت نمود و كوشش كرد . و بركت السماء :
پى هم باريد آسمان .
بروكاء
بروكاء
(
baruk '
) ا . ع . نشست به زانو .
و ثبات در كارزار و كوشش .
بروكة
بروكة
(
barukat
) ا . ع . خارپشت ماده .
بروكسل
بروكسل
(
beruksel
) ا . پ . پايتخت مملكت بلژيك كه در روى رود سن بنا شده و داراى 831000 نفر جمعيت است .
بروم
بروم
(
berom
) ا . پ . يكى از شبه فلزات كه به مقدار كم در آبهاى دريا يافت مىشود و به مقدار زياد در نباتات بحرى موجود است و جسمى است مايع و در حجم زياد رنگ آن سرخ مايل بسياهى و در حجم كم مانند ياقوت زرد است و در هوا ابخرهء درخشنده‌اى از آن متصاعد مىگردد و بوى آن تند و طعمش مكره است .
برومند
برومند
(
barumand
) ص . پ . باردار و مثمر . و توانگر . و خوش‌بخت و برخوردار و كامياب و خشنود . و باقوت .
برومندى
برومندى
(
barumandi
) ا . پ .
برخوردارى و كاميابى . و افزونى .
برون
برون
(
berun
) م ف . پ . بيرون و خارج و ظاهر و بدر و براى و بجهة برون آمدن :
بيرون آمدن و خارج شدن و طغيان كردن و برون تو : براى تو .
برون
برون
(
borun
) ا . پ . هر حلقه‌اى عموما و حلقهء بينى شتر خصوصا .
برون
برون
(
barrun
) ا . پ . بلغت زند و پازند گوسپند و يا بزى كه پيشاپيش گله رود و بز كوهى و بازن .
برونده
برونده
(
barvande
) ا . پ . سله و سبد و بستهء قماش .
برون‌سرا
برون‌سرا
(
berun - sar
) ا . پ . پول قلب و بد كه در غير دار الضرب سكه زده باشند .
برون شو كردن
برون شو كردن
(
berun - cov - kardan
) ف ل . پ . در پنهانى چيزى را تجسس كردن و غيبت كردن .
برونوس
برونوس (
barunus
) و برونوش
(
barunuc
) ا . پ . سپاه و سپاهى و نام يكى از سرداران سپاه .
به روى
به روى
(
bar - vay
) پ . ضمير مركب يعنى بر او .
بره
بره
(
barah
) و (
berah
) ص . م . ف . پ .
در راه و خوبروى و آراسته .
بره
بره
(
barah
) و (
berah
) ا . پ . توشهء سفر و آذوقهء مسافر . و نهر و آبگذر .
بره
بره
(
bare
) و (
barre
) ا . پ . بچهء گوسپند .
و برج حمل از بروج فلكى . و غزال و آهو بره . و كاردى كه بدان شاخه‌هاى درخت رز را مىبرند و ابره و رويهء جامه . و زبون و ناتوان و برهء آب : موج و طوفان و برهء دو مادرى : خوشحال و نيك‌بخت . و كمانى كه داراى دو زه باشد و برهء فلك :
برج حمل و بره گرفتن : عاجز و درمانده را امداد كردن .
بره
بره
(
barah
) م . ع . به حال خود آمدن جسم كسى بعد بيمارى و سرخ و سپيد گرديدن و پر گوشت و نازك بدن شدن ( و الفعل من سمع ) .
بره
بره
(
berah
) ع . ج برهة (
barhat
) .
بره
بره
(
borah
) ع . ج برهة (
borhat
) .
بره
بره
(
berre
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - نيك و خوب . و وجوه بره : پولهائى كه در راه خدا به كسى دهند .
برهاء
برهاء
(
barh '
) ص . ع . زنى كه پس از بيمارى به حال خود آمده و سرخ و سپيد شده