فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦

آن

آموزنده

(

muzande

) ص . پ .

كسى كه چيزى بياموزد . وا . استاد و معلم و مدرس .

آموزى

(

muzi

) ا . پ . زاهد و عابد كه كاتوزى نيز گويند . مر . كاتوزى .

آموزيدن

(

muzidan

) ف م . پ .

آموختن و تعليم كردن . و درس دادن . و ف ل .

تحصيل علم و دانش كردن و درس خواندن .

و ياد گرفتن و فراگرفتن .

آموس

(

mus

) ا . پ . تخمه‌اى كه بر روى نان پاشند و نانخواه .

آموسنى

(

musni

) ا . پ . هر يك از چند زنى كه داراى يك شوهر باشند نسبت به يكديگر .

و زن همشو و هوو .

آموغ

(

muq

) ا . پ . احترام و توقير .

و جلال . و اعزاز و وقار . و خوف . و مقدار و اندازه .

و قد و قامت و اندام .

آمولن

(

mulan

) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - نشاسته .

آمون

(

mun

) ص . پ . پر و مملو و لبالب و لبريز .

آمون

(

mun

) ا . پ . پيرامون و محيط .

آمون

(

mun

) ا خ . پ . نام رودى كه از خوارزم گذرد . و نام شهرى كه اين رود آن را احاطه كرده است .

آموى

(

muy

) ا خ . پ . نام شهرى .

و نام طايفه‌اى در كنار رود جيحون .

آموى

(

muy

) ص . پ . پر و مملو .

آمويه

(

muye

) ا خ . پ . رود آمو و جيحون .

آمه

(

) ا . پ . دوات نويسندگى و دوات مركب . و تودهء هيزم و پشتهء هيزم .

آمى

(

) ع . ج آمة .

آميختگى

(

mixtegi

) ا . پ . اختلاط و امتزاج . و الفت و مصاحبت و هم‌نشينى .

آميختن

(

mixtan

) ف ل . پ . درهم .

بودن و درهم شدن چند چيز . و ف م . مخلوط كردن و سرشتن و ممزوج نمودن .

آميخته

(

mixte

) ص . پ . مختلط شده و مخلوط و درهم بوده . و مصاحب و هم نشين .

آمير

(

mir

) ص . پ . پرخور و اكول .

و تنبل .

آميز

(

miz

) ا . پ . اختلاط و آميزش چند چيز باهم . و مباشرت و مجالست . و جماع .

و ص . مخلوط و درهم . و آميزنده و مخلوط كننده . و پند حكمت‌آميز يعنى پند و نصيحتى كه در آن حكمت هم باشد و مخلوط با حكمت بود . و رنگ‌آميز : رنگهاى درهم و مختلط . و حيله‌باز .

آميزانيدن

(

miz nidan

) ف م .

پ . آميزش دادن . و باعث اختلاط و آميزش شدن .

آميزش

(

mizec

) م ح . پ . آميختن . و ا . اختلاط . و الفت و صحبت و دوستى و مراوده و معاشرت . و خوى و طبيعت .

آميزش‌كن

(

mizec - kon

) ص . پ .

آنكه مخلوط و ممزوج مىكند .

آميزش‌كنى

(

mizec - koni

) ا . پ .

اختلاط و امتزاج .

آميزگار

(

miz - g r

) ص . پ . همنشين و مصاحب و همدم و معاشر .

آميزگارى

(

miz - g ri

) ا . پ .

اختلاط و معاشرت و الفت و صحبت .

آميزناك

(

miz - n k

) ص . پ . سرشته و مخلوط و مختلط .

آميزنده

(

mizande

) ص . پ .

همنشين و معاشر و مصاحب .

آميزه

(

mize

) ص . پ . ممزوج و مخلوط .

و ريش دو مويه . و پير و كهل . وا . جماع . و مزاج و طبيعت .

آميزه‌مو

(

mize - mu

) ص . پ .

كسى كه ريشش جوگندمى و دو مويه بود .

آميزيدن

(

mizidan

) ف م . پ . آميختن و ف ل . : آميخته شدن .

آميژ

(

mij

) ص . پ . درهم آميخته و مخلوط .

آميژه

(

mije

) ص . پ . ريش دو مويه .

و پير و كهل . و آميخته و مخلوط . و سنجيده .

و مترتب . و شاعر . و كسى كه شعر مىگويد .

آميص

(

mis

) ا . ع . - مأخوذ از خاميز فارسى نوعى از طعام . مر . آمص .

آميغ

(

miq

) ا . پ . حقيقت - مقابل مجاز - و آميختگى . و راستى و صدق . و مباشرت و مجامعت .

آميغه

(

miqe

) ص . پ . مخلوط . وا .

اختلاط . و مواصلت و اتحاد و يگانگى و اتفاق .

و جماع .

آميغى

(

miqi

) ص . پ . منسوب به آميغ و حقيقى و راست و درست . و صادق و صديق . و بىنفاق .

آمين

(

min

) ا خ . ع . از نامهاى خداوند جل شأنه . و كلمهء فعل يعنى اى خداى مستجاب كن . و يا چنين بادا . يا چنين كن . و تراج بادا تراج .

آمينه

(

mine

) ا . پ . دستهء هيزم شكافته .

و بار هيزم براى فروش .

آن

(

) ص تعيينى . پ . بواسطهء اين صفت تعيين مىكنند اسم علم و مبهمى را مثلا من دوست آن كسى هستم كه خدا را دوست مىدارد . زيرا كلمهء آن كلمه كس را كه عام و مبهم است تعيين نموده . و در اين وقت يعنى درصورتىكه اين كلمه به صورت صفت استعمال شود جمع ندارد چنان كه گويند : من دوست آن كسانى هستم كه خدا را دوست مىدارند . و مخفى نماناد كه اين كلمه در زبان فارسى بمنزلهء الف و لام است در زبان تازى .

آن

(

) پ . كلمهء اشاره است و بدان به چيز غايب يا دور اشاره مىكنند بخلاف كلمهء اين كه