فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٨٢
برگ
باشد . و دوشيدن آن ( و الفعل من نصر ) . و گوسپند دوشيدنى . ج : بركات (
berk t
) .
و استاد نگاه آب ريگ . و دوشيدنى از دوشيدن بامداد . و چادرى يمنى . و حوض .
ج . برك . و بركة ام جعفر ا خ . : در راه مكه ما بين مغيثة و عذيب . و بركة الخيزران : در فلسطين . و بركة زلزل :
در بغداد و بركة الجيش و بركة الفيل و بركة رميس و بركة حب عميره :
هر چهار در مصر .
بركة
بركة
(
berkat
) و (
barkat
) ا . ع .
دوشيدنى بامداد .
بركة
بركة
(
borkat
) ا . ع . مرغى آب خور و سپيد رنگ . ج : برك (
borak
) و ابراك و بركان (
bork n
) و بركان (
berk n
) . و غوك . و ديت و تاوان و مانند آن . و مردان متحمل آن . و مزد آسيابان . و ا ج . گروهى از اشراف . و گروه ديت‌خواه .
بركة
بركة
(
borkat
) و (
barkat
) و (
berkat
) ا . ج . ع . آنان كه از ايشان ديت خواهند .
بركة
بركة
(
barakat
) ا . ع . افزايش و زيادت .
و نيك‌بختى . ج : بركات و بركات السماء :
باران و بركات الارض : گياه .
بركت
بركت
(
barakat
) و (
barkat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - افزايش و فراوانى . و اقبال و سعادت و نيك‌بختى و خدا بركت دهد :
كلمهء دعا يعنى خدا فراوانى دهد و بيفزايد .
بركر
بركر
(
barkar
) ا . پ . نيك‌بختى .
بركرائيدن
بركرائيدن
(
bar - kar idan
) ف ل . و م . پ . باحيا و شرمگين بودن و لمس كردن .
بركردن
بركردن
(
bar - kardan
) ف م . پ .
حفظ كردن و بخاطر نگاهداشتن . و آتش افروختن و از بيخ بركندن .
بركرده
بركرده
(
bar - karde
) ص . پ . افروخته و چراغ بركرده : چراغ افروخته .
بركرسى
بركرسى
(
bar - korsi
) م ف . پ . به روى كرسى و بر كرسى نشاندن : به خوبى و نيكى سامان دادن كارى را و بفعل آوردن و بالاى كرسى نشانيدن كسى را .
بركست
بركست
(
bar - kast
) پ . كلمهء تعويذ يعنى معاذ اللّه و خدا نكند .
بركشيدن
بركشيدن
(
bar - kacidan
) ف م . پ .
بيرون كشيدن و استخراج كردن و بالا كشيدن و بيرون آوردن و برهم كشيدن و چين‌دار كردن .
بركع
بركع
(
borko '
) ا . ع . مرد كوتاه . و شتر بچه‌اى كه گردنش به زمين نرسد .
بركعة
بركعة
(
barkaat
) م . ع . بريدن و بر زمين زدن و بر چهار دست و پا ايستادن و بر دو زانو افتادن .
بركم
بركم
(
bar - kam
) ا . ص . پ . بازداشت و منع و بازدارنده و منع‌كننده .
بركم
بركم
(
bar - kam
) پ . كلمهء امر يعنى بازدار و منع كن .
بركمال
بركمال
(
bar - kam l
) م . ف . پ .
كامل و بطور تكميل .
بر كنار
بر كنار
(
bar - kan r
) م ف . پ . بيك طرف و بيك سو . و آزاد و رستگار .
بركنج
بركنج
(
bar - kanj
) ا . پ . نوعى از حلوا .
بركند
بركند
(
bar - kand
) ا . پ . مرد ضخيم تنومند . و رشوت . و پاره . و جغد .
بركندن
بركندن
(
bar - kandan
) ف م . پ .
كندن و از ريشه درآوردن و هنجيدن .
بركنده
بركنده
(
bar - kande
) ص . پ . كنده شده . و بركنده آمدن : ريشه كن شدن و از بيخ برآورده شدن . و مستاصل شدن .
بركنه
بركنه
(
barkane
) و (
berkane
) ا . پ .
يك نوع معجونى كه از ورق طلا و نقره مىسازند . و هر چيز نرم كردهء درهم آميخته خصوصا مواد معطر .
به ركوع
به ركوع
(
borku '
) ص . ع . جوع به ركوع : گرسنگى سخت .
به ركوع
به ركوع
(
borku '
) ا . ع . برقع و حجاب .
بركوه
بركوه
(
bar - kuh
) ا . خ . پ . شهرى از عراق كه برقوه نيز گويند .
بركوهان
بركوهان
(
bar - kuh n
) ا . پ . آهنگ صدا و آهنگ و هم‌آهنگى آلات موسيقى .
و صداى طوطى .
بركه
بركه
(
berke
) ا . پ . آب‌گير كوچك و بركهء اردشير : شهرى از ولايت فارس .
و بركهء لاجورد : آسمان .
بركه
بركه
(
borke
) ا . پ . مرغابى .
بركى
بركى
(
baraki
) ا . پ . كلاه درازى كه زاهدان بر سر گذارند و كلاه نمدين دراز .
بركى
بركى
(
bareki
) ا خ . پ . نام طايفه و گروهى از مردمان .
بركيارق
بركيارق
(
barki raq
) ا خ . پ . پادشاه چهارم از سلسلهء سلجوقى و مدت ملك او از 485 تا 498 .
بركينه
بركينه
(
barakine
) ا . پ . معجون مفرح .
برگ
برگ
(
barg
) ا . پ . آن جزء از هر گياهى كه نازك و پهن است و از كنارهاى ساقه و يا شاخه‌هاى باريك مىرويد . و ساز و نوا و نغمه و آهنگ . و جمعيت و دستگاه . و سامان و سرانجام عموما و سامان و سرانجام مهمانى خصوصا . و قصد و عزيمت و نيت . و التفات .
و پروا . و كسوت قلندران . و تيغه . و علف .
و آلت . و بازو . و قوه . و عقل . و ذخيرهء سربازان و مسافرين و يا مهمان و دولت و دكان كار . و برگ تنبول : يك نوعى از برگ فلفل كه هندوها آن را مىجايند . و برگ چشم : بلگ چشم . و برگ سبز : برگ سبزى كه درويشان نياز مىكنند .
و برگ گازرونى : انيسون‌برى . و