فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٨١
بركة
بىربط راند .
برقع
برقع
(
berqe '
) و (
borqo '
) ا . ع .
آسمان هفتم يا چهارم يا نخستين .
برقع
برقع
(
borqo '
) و (
borqa '
) ا . ع .
روىبند ستور و زنان عرب . ج : براقع (
bar qe '
) .
برقع
برقع
(
borqa '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نقابى كه زنان به روى اندازند و روبند نيز گويند .
و برقع‌گشاى هر مشكل ص . : حل‌كنندهء هر مشكلى .
برقع
برقع
(
borqo '
) ا . ع . داغى كه بر ران شتر نهند . و ماده بزى كه براى دوشيدن شير بدين نام خوانند - و به اين معنى بدون الف و لام آيد - و ا خ . آبى مر بنى نمير را . و بركة برقع : حوضى در اعلاى شام .
برقع‌انداز
برقع‌انداز
(
borqa ' - and z
) ص . پ .
آنكه برقع را بالا مىافگند .
برقع‌پوش
برقع‌پوش
(
borqa ' - puc
) ص . پ . زنى كه بر روى برقع انداخته باشد .
برقعة
برقعة
(
barqaat
) م . ع . برقع پوشانيدن كسى را . و برقع لحيته : مأبون گرديد .
و برقع فلانا بعصا : زد بعصا ما بين دو گوش فلان را .
برقعيد
برقعيد
(
barqaid
) ا خ . ع . شهرى نزديك موصل .
برقك
برقك
(
barqak
) ا . پ . طلق و زرورق .
برقلة
برقلة
(
barqalat
) م . ع . برقل برقلة :
كاذب گرديد .
برق نحره
برق نحره
(
bareqa - nahrohu
) ا خ . ع .
لقب مردى .
برقندان
برقندان
(
barqand n
) ا . پ . برغندان و كلوخ‌اندازان .
برق‌وار
برق‌وار
(
barq - v r
) م ف . پ . بسرعت برق .
برقوع
برقوع
(
borqu '
) ا . ع . روىبند ستور و زنان عرب و برقع .
برقوع
برقوع
(
borqu '
) و (
barqu '
) ص . ع .
سخت يق جوع برقوع يعنى گرسنگى سخت .
برقوق
برقوق
(
borquq
) ا . پ . آلوزرد . و زردآلو .
برقيل
برقيل
(
berqil
) ا . ع . كمان گروهه .
برك
برك
(
bark
) ا ج . ع . شتران اهل حواء و جز آنها كه شبانگاه بخوابگاه بازگردند . يا گروه شتران فرو خفته با شتران بسيار . ج : بروك . و ا . سينه يا باطن سينه . و پوست سينهء شتر كه در خفتن ملاصق زمين باشد . مر . بركة .
برك
برك
(
bark
) و (
berk
) ا خ . ع . نام چند موضع . و برك الغماد : موضعى بيمن .
و موضعى پس مكه . و يا اقصاى آبادى زمين .
برك
برك
(
berk
) ا . ع . حوض . و ا خ .
موضعى ما بين مكه و زبيد .
برك
برك
(
bork
) ع . ج بريك و براك .
(
ber k
) .
برك
برك
(
borak
) ا . ع . ثابت و نشسته بر چيزى . و نام ماه ذىحجه در جاهليت . و مرد بددل و سكاچه . و ا خ . لقب عوف بن مالك . ج :
بركة (
borkat
) .
برك
برك
(
berak
) ا خ . ع . راسته‌اى در بصره و ج . بركة (
berkat
) .
برك
برك
(
barak
) ا خ . پ . ستارهء سهيل . و رودخانه‌اى . و ولايتى كه قطب جنوبى در آنجا نمايان است . وا . قسمى از گليم و پارچه‌اى از پشم شتر كه بيشتر درويشان از آن قبا و كلاه سازند . و جامه‌اى كوتاه تا كمر كه مردم مازندران و گيلان پوشند . و پارچه‌اى از كرك گوسفند و بسيار نفيس و اعلا كه از آن جبه و سردارى دوزند و برك بخرز و كرمان بر ساير اقسام آن ترجيح دارد . و ا خ . مكانى خوفناك در راه فارس كه به امن آباد اشتهار دارد .
بركاپوز
بركاپوز (
bark puz
) و بركاپوس
(
bark pus
) ا . پ . پيرامون و اطراف دهان .
بركات
بركات
(
berk t
) ع . ج بركة (
berkat
) .
بركات
بركات
(
barak t
) ع . ج بركة (
barakat
) .
بركات
بركات
(
barak t
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - بركتها و افزايش‌ها .
بركاردارنده
بركاردارنده
(
bar - k r - d rande
) ص . پ . كارآزموده .
بركاريدن
بركاريدن
(
bar - k ridan
) ف م . پ .
قطعه كردن و بخش كردن خربوزه و بريدن بقيهء قبا و پيراهن .
بركاشتن
بركاشتن
(
bar - k ctan
) ف م . پ . تخم كاشتن . و كشت نمودن .
بركافوز
بركافوز (
bark fuz
) و بركافوس
(
bark fus
) ا . پ . پيرامون و گرداگرد دهان .
بركان
بركان
(
berk n
) ا . ع . درختى . يا درخت شورمزه . يا هر نباتى كه ساقش دراز نباشد .
يا گياهى كه در نجد رويد . يا گياه ريزه .
ج : برك (
borak
) .
بركان
بركان
(
bork n
) و (
berk n
) ع . ج بركة (
borkat
) .
بركان
بركان
(
bork n
) ا خ . ع . از اعلام است .
بركان
بركان (
barrak n
) و بركانى
(
barrak ni
) ا . ع . گليم سياه . ج : برائك .
بركاويدن
بركاويدن
(
bar - k vidan
) ف م . پ .
قطعه كردن و بخش كردن پارچه و خربزه و شكافتن جامه . و كندن . و كاويدن .
بركة
بركة
(
berkat
) ا . ع . سينه و پوست سينهء شتر كه در خفتن ملاصق زمين شود . و يا : برك (
bark
) سينهء آدمى و بركة : سينهء غير آدمى . و يا برك : باطن سينه . و بركة : ظاهر آن . و نوعى از نشست يق ما احسن بركة هذه الناقة . و هو اسم المبروك كالركبة و الجلسة .
و برخيزانيدن ناقهء نشسته را كه شيرش ريزان