فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٧٨
برغلانيدن
ف م . پ . بمرتبهء اعلى رسانيدن . و ترك دادن و فراموش كردن .
برطام
برطام
(
bert m
) ا . ع . مرد ستبر لب .
و لب ستبر .
برطانيقى
برطانيقى
(
bart niqi
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى بستان افروز .
برطايل
برطايل
(
bart yel
) اخ . پ . بطور افسانه جزيره ايرا گويند در حوالى هندوستان كه از يكى از درختان آن بانگ عظيم و صداى مهيب برميآيد . و يا كوهى است در آن جزيره كه هر شب صداى طبل و دهل و سنج از آن كوه برميآيد .
برطبق
برطبق
(
bar - tebq
) و (
bar - tabaq
) م ف . پ . مطابق و موافق .
بر طرف
بر طرف
(
bar - taraf
) م ف . پ . در كنار و جداگانه . و بكنار . و بىجا و خارج از موقع . و بر طرف بودن و يا بر طرف شدن ف ل . : بكنار نهاده شدن . و تأخير كرده شدن تا هنگام ديگر و پرداخته شدن . و تمام كرده شدن . و بر طرف كردن ف م .
بكنار نهادن . و دور كردن . و رها كردن . و بيرون كردن . و بر طرف نهادن : بكنار نهادن . و جداگانه نهادن . و برداشتن . و بىجا و بىموقع نهادن . و برانداختن . و رد كردن . و نگاهداشتن . و باقى گذاشتن .
و تمام كردن . و لطيفهء بر طرف يعنى شوخى بكنار .
بر طرفى
بر طرفى
(
bar - tarafi
) ا . پ . رهائى .
برطل
برطل
(
bortol
) و (
bortoll
) ا . ع .
كلاه تاجدار اعلا .
برطلة
برطلة
(
bartalat
) م . ع . برطل الحوض .
سنگ برطيل نهاد در زه حوض . و برطل فلانا : رشوت داد فلان را .
برطلة
برطلة
(
bortollat
) ا . ع . چتر . و سايبان كوچك .
برطله
برطله
(
bartale
) و (
bortole
) ا . پ .
- مأخوذ از تازى - كلاه زير عمامه .
برطم
برطم
(
bartam
) ص . ع . عاجز در بيان .
برطمة
برطمة
(
bartamat
) ا . ع . نوعى از بازى .
برطمة
برطمة
(
bartamat
) م . ع . برطم برطمة : آماسيد از خشم . و برطمه : بخشم آورد او را ( لازم و متعدى ) . و برطم الليل : تاريك شد شب .
برطنة
برطنة
(
bartanat
) ا . ع . نوعى از بازى مانند برطمة .
برطيسقون
برطيسقون
(
bartisqun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - گل سرخ كه در خواص شبيه به گل مختوم است .
برطيل
برطيل
(
bertil
) ا . ع . سنگ دراز و آهن دراز پهن كه بدان آسيا را تيز كنند . و كلنگ و رشوت . ج : براطيل .
برعث
برعث
(
bar'as
) اخ : ع . نام موضعى .
برعث
برعث
(
bor'os
) ا . ع . حلقهء دبر . ج :
براعث .
برعس
برعس
(
ber'es
) ا . ع . ماده شتر بسيار شير .
برعكس
برعكس
(
bar - aks
) م ف . پ . بر خلاف و واژگون . و بر ضد .
برعل
برعل
(
bor'ol
) ا . ع . بچهء كفتار . و بچهء دبر كه جانورى است مانا بگربه و خردتر از آن و بپارسى آن را دنگ گويند .
برعم
برعم
(
bor'om
) ا . ع . غلاف ميوهء درخت و شكوفه . و غنچهء ناشكفته . ج : براعم .
برعمة
برعمة
(
bar'amat
) م . ع . برعمت الشجر :
شكوفه آورد درخت .
برعمة
برعمة
(
bor'omat
) ا . ع . بمعنى برعم ج : براعم .
برعوم
برعوم
(
bor'um
) ا خ . ع . موضعى در عربستان . وا . بمعنى برعم (
bor'om
) . ج :
براعيم .
برعومة
برعومة
(
bor'umat
) ا . ع . بمعنى برعم (
bor'om
) . ج : براعيم .
برعيس
برعيس
(
ber'is
) ص . ع . شكيباى بر سختى و ناقهء نجيب بسيار شير .
برغ
برغ
(
barq
) و (
bareq
) و (
baraq
) ا . پ . بندى كه از چوب و خاشاك و خاك و گل در جلو آب بندند .
برغ
برغ
(
barq
) ا . ع . لعاب دهان .
برغ
برغ
(
baraq
) م . ع . بناز و نعمت زيستن كردن ( و الفعل من سمع ) .
برغاب
برغاب
(
barc - b
) ا . پ . بند آب و جايى كه جلو آب را بسته باشند تا آب در آن جمع گردد .
برغاز
برغاز
(
berq z
) ا . پ . بچهء گاو وحشى يا وقتى كه با مادر خود برفتار آيد .
برغازة
برغازة
(
berq zat
) ا . ع . مؤنث برغاز .
برغاليدن
برغاليدن
(
bar - q lidan
) ف م . پ .
بهيجان آوردن . و افگندن . و بركندن .
برغثة
برغثة
(
barqasat
) ا . ع . رنگى مانند رنگ سپرز .
برغز
برغز
(
borqoz
) ا . ع . برغاز . و مرد بد خلق .
برغز
برغز
(
barqaz
) ا . ع . مر . برغاز .
برغست
برغست
(
barqast
) ا . پ . گياهى خود روى كه در اراضى مزروع رويد و در آشها داخل كنند و يكى از اجزاى سبزى صحرائى طهرانيها مىباشد و آن را قچه نيز گويند . و طلحب و جل وزغ . و جوى آبى كه برزگران از منبع بجانب كشت برند .
برغستوا
برغستوا
(
barqast - v
) ا . پ . آشى كه از برغست سازند .
برغش
برغش
(
barqac
) ا . ع . پشه .
برغل
برغل
(
borqol
) ا . ع . بلغور .
برغلانيدن
برغلانيدن
(
bar - qal nidan
) ف م . پ .