فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤
آمر نون و القلم
و چون اين قلعه از سنك سياه ساخته شده عثمانيها آن را قراآمد گويند و دار الملك ديار بكر است و ص كسى كه پر از صفت خوبى يا بدى باشد .
و كشتى بار شده .
آمد آمد
آمد آمد
(
mad - mad
) ا . پ .
نزديكى و دنو و قرب .
آمدانه
آمدانه
(
mad ne
) و
آمدانى
آمدانى
(
mad ni
) ص و م ف پ . اتفاقى و عارضى و ناگهانى . و م ف . بىقصد و بىاراده . وا . در آمد و دخل و واردات .
آمد رفت
آمد رفت
(
mad - raft
) ا . پ . دخول و خروج . و معامله و علاقه . و راه . و ا ج : .
مسافرين . و آمد رفت داشتن ف ل . :
مراوده و علاقه داشتن و ديدوبازديد با همديگر داشتن . و آمد رفت كردن : ديد و بازديد كردن .
آمد شد
آمد شد
(
mad - cod
) ا . پ . ديدوبازديد . و آمد و شد كردن : مراوده كردن و ديد و بازديد كردن .
آمد شدن
آمد شدن
(
mad - codan
) ف ل . پ .
آمدن و رفتن .
آمدن
آمدن
(
madan
) ف ل . پ . خود را آوردن از جائى بجاى ديگر و وارد شدن و رسيدن . و پيدا شدن . و شدن . و از آن جهان آمدن : شفا يافتن از بيمارى سخت و بجنگ آمدن : مقابل شدن با حريف در جنگ . و به چشم آمدن : به چشم بد دوچار شدن . و گرفتار آفت و آسيب شدن .
و به حال خويش آمدن : حس پيدا كردن و هوشيار شدن . و بدست آمدن :
در تحت تصرف واقع شدن . و بدندان خوش آمدن : موافق ميل بودن . و خوش آيند شدن . و به زبان آمدن : حرف زدن و سخن گفتن . و بر سر آمدن : غالب شدن . و افزون گرديدن . و برداشته شدن . و بسر آمدن : بانجام رسيدن . و موقوف شدن . و باز داشته شدن . و بمنتها رسيدن .
و به كار آمدن : سودمند بودن و فايده داشتن . و بوجود آمدن : زائيده شدن و توليد شدن . و خوب آمدن : نيك بودن - ضد بد آمدن - . و پديد آمدن :
ظاهر گشتن و آشكار شدن . و بشمار آمدن :
در حساب داخل شدن . و در كار آمدن :
سود دادن و به كار مشغول شدن .
آمدن
آمدن
(
madan
) ا . پ . ورود و وصول .
و دخول .
آمدنگاه
آمدنگاه
(
madan - g h
) ا . پ . محل آمدن . و هنگام آمدن و گاه ملاقات و ديدار .
و فراهم‌گاه .
آمدنى
آمدنى
(
madani
) ص . پ . كسى يا چيزى كه امكان آمدن در آن باشد . وا . محصول و مداخل و درآمد . و خراج و باج . و حاصل . و هنگام رسيدن مال‌التجارهء عمومى .
و مزد . و هر محصول اعلائى .
آمدورفت
آمدورفت
(
mado - raft
) ا . پ .
علاقه . و معامله . و آمدوشد .
آمدوشد
آمدوشد
(
mado - cod
) ا . پ .
مراوده و آمد و شد .
آمده
آمده
(
made
) ص . پ . كسى كه خود را از جائى به جائى آورده باشد و رسيده . وا .
لطيفه و بديهه .
آمده‌گير
آمده‌گير
(
made - gir
) ا . پ . دريافت كننده . و تهنيت‌گوى و خوش‌آمدگوى .
آمديه
آمديه
(
madie
) ا . پ . هر آنچه بر مال افزون گردد و علاوه بر آن شود و ضد رفتيه و درآمد نيز گويند .
آمر
آمر
(
mer
) ص . ع . امردهنده و فرمان دهنده و فرماينده . و متعدد . و كامل . و خردمند و بادانش . وا . روز پنجم يا هفتم برد العجوز .
و ماه اول از سال هجرى يعنى ماه محرم .
آمرا
آمرا
(
mr
) ا . پ . - مأخوذ از سريانى - ميوه‌اى كه بهندى آن را مانگو مىگويند .
آمرا
آمرا
(
mr
) ا . پ . بلغت زند و پازند الاغ . و شراب .
آمرة
آمرة
(
merat
) ا . ع . فرمان . ج :
اوامر .
آمرك
آمرك
(
mrak
) ا . پ . ميوهء درخت اراك .
آمرز
آمرز
(
morz
) ص . پ . بخشانيده و عفو كننده و معذور دارنده .
آمرزش
آمرزش
(
morzec
) م ح . پ . آمرزيدن .
وا . بخشش و مغفرت و عفو .
آمرزگار
آمرزگار
(
morzg r
) ص . پ . غفور و يكى از صفات بارى تعالى مىباشد كه گناهان بندگان خود را مىپوشاند و مىبخشد .
آمرزگارى
آمرزگارى
(
morzg ri
) ا . پ .
مغفرت و شفقت . و اين كار مخصوص بخداى تعالى مىباشد كه از گناه بندگان چشم مىپوشاند .
آمرزنده
آمرزنده
(
morzande
) ص . پ . غافر و رحيم . و از صفات خداى تعالى جل شأنه .
آمرزيدن
آمرزيدن
(
morzidan
) ف م . پ .
بخشيدن گناه و چشم پوشيدن از آن . و پنهان كردن آن . و مغفرت نمودن . و صدور اين فعل مخصوص بخداى تعالى جل شأنه است .
آمرزيده
آمرزيده
(
morzide
) ص . پ . مغفور و بخشيده شده از گناه .
آمرغ
آمرغ
(
morq
) ا . پ . نفع و فايده و ذخيره و انبار و خزانه . و مايه و سرمايه . و اصل .
و قدر و شأن . و حصه و مقدار . و قيمت . و قدرى و برخى . و قوت . و رتبه و مرتبه . و ص . كم و قليل و اندك .
آمرغ
آمرغ
(
morq
) و (
marq
) ا . پ .
اصل و بنياد . و زبده و خلاصهء هر چيزى .
آمر نون و القلم
آمر نون و القلم
(
mere - nun - valqalam
) ا خ . پ . مأخوذ از تازى - حضرت رسالت پناهى صلى اللّه عليه و آله . و اشاره به حضرت بارى تعالى .