فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٥
بربرخانه
و قلعه و حصار . و ديوار عمارت . و انجام .
برآويختن
برآويختن
(
bar - vixtan
) ف م . پ .
آويزان كردن .
به راه
به راه
(
be - r h
) ص . پ . با راه . و زينت شده . و نيكو و خوب . و وا . زينت . و نيكوئى و خوبى . و ظرافت . و به راه كردن ف م . : فرستادن . و كسى را به سفر فرستادن .
و ف ل . : وداع كردن .
به راه
به راه
(
ber h
) ع . ج ابراهيم .
براهام
براهام
(
bar h m
) ا خ . پ . بمعنى ابراهيم و نام جهودى بود در عهد بهرام گور كه اموال او را بهرام به لنبك سقا بخشيد .
برآهختن
برآهختن
(
bar - hextan
) ف م . پ .
بركشيدن . و از غلاف بيرون كشيدن شمشير .
براهم
براهم
(
bar hem
) ع . ج ابراهيم .
براهمة
براهمة
(
bar bemat
) ع . ج ابراهيم و ج براهمن .
براهمن
براهمن
(
bar hman
) ا . ع . برهمن .
برآهنجيدن
برآهنجيدن
(
bar - hanjidan
) ف م .
پ . بركشيدن .
برآهيختن
برآهيختن
(
bar - hixtan
) ف م . پ .
برآهختن و بركشيدن .
براهيدن
براهيدن
(
bar hidan
) ف م . پ .
فرستادن . و ف ل . مسافرت كردن .
براهيم
براهيم
(
bar him
) ع . ج ابراهيم .
براهين
براهين
(
bar hin
) ع . ج برهان .
براى
براى
(
bar y
) پ . - كلمهء تعليل - بواسطه و به علت و بسبب و به جهت .
برايا
برايا
(
bar y
) ع . ج - برية (
bariyat
) - آفريدگان . و خالق البرايا : آفرينندهء آفريدگان . و - ج برئة (
bare'at
) . آفريدگان .
و پاك از چيزى . و بيزار .
براية
براية
(
bor yat
) ا . ع . تراشه . و ناقة ذات براية : ناقهء با شحم و لحم .
برائق
برائق
(
bar eq
) ع . ج بريقة (
bariqat
) .
برائك
برائك
(
bar ek
) ع . ج بركان (
bark n
) .
برائل
برائل (
bor el
) و برائلى
(
bor el
) ا . ع . پرهاى گرداگرد گردن مرغ . و يا مخصوص است ببال شوات . و برائل الارض :
گياه زمين . و ابو برائل : خروس .
برائلى
برائلى
(
bor eliy
) ا . ع . خروس .
برايه
برايه (
bar ye
) و برايى
(
bar yi
) ا . پ . بهانه و سبب و دليل و مستمسك .
برب العباد
برب العباد
(
berabbel'eb d
) پ . كلمهء دعاى مأخوذ از تازى . هميشه باقى باد برب العباد يعنى به حق پروردگار آفريدگان هميشه جاويد بماند .
برباد
برباد
(
bar - b d
) م ف . پ . خراب و منهدم . و سرنگون . و ويران شده . و بر باد دادن ف م . : ويران كردن و خراب كردن . و باد دادن . و برباد دادن خرمن :
مستهلك ساختن . و ضايع گردانيدن عيش و تلف گردانيدن عمر . و برباد ساختن :
خراب كردن . و برباد رفتن ف ل . : تلف شدن و ضايع گرديدن . و رفتن و بازنگرديدن .
و برباد بودن : معدوم و ناپديد بودن .
و فانى بودن .
بربار
بربار
(
barb r
) ا . پ . بالاخانه و حجره‌اى كه بر بالاى حجرهء ديگر سازند .
بربار
بربار
(
bar - b r
) ص . پ . ناچيده و گل‌بربار : گل ناچيده .
بربار
بربار
(
bar - b r
) ص . ع . شور و غوغا كننده . و آواز نمايندهء بخشم . و دلو بربار :
دول آوازكننده .
بربار
بربار
(
barb r
) ا . ع . شير بيشه .
برباران
برباران
(
barb r n
) ا . پ . كشتزارى كه در هنگام باران كشته شود .
برباره
برباره
(
bar - b re
) ا . پ . بربار و بالاخانه و حجرهء بالاى حجره . و راهى غير از راه متعارف خانه كه از آنجا نيز آمدورفت كنند .
برباريس
برباريس
(
barb ris
) ا . ع . امبرباريس و زرشك .
برباس
برباس
(
berb s
) ا . ع . چاه ژرف .
برباط
برباط
(
berb t
) ا . خ . ع . وادى در اندلس .
بربال
بربال
(
berb l
) ا . پ . - مأخوذ از سانسكريت . مر . مرجان .
بربخ
بربخ
(
barbax
) ا . ع . آب راههء سفالين غير نمايان . و خلا جاى كه از بام تا زمين باشد . ج برابخ . و در اصطلاح تشريح هر يك از دو مجرائى كه بول را از كليه‌ها بمثانه مىآورند . و ا خ . نام موضعى .
بربد
بربد
(
barbad
) ا خ . پ . ولايت سيستان و مخفف باربد كه مطرب خسرو پرويز باشد .
بربر
بربر
(
barbar
) م ف . پ . بالا و رو . و پهلو . و روى سينه .
بربر
بربر
(
barbar
) ا . پ . حجام و جراح .
و سرتراش . و ص . نزاع‌كنندهء احمق پرگو .
و بربر سرءا . : سرتراش .
بربر
بربر
(
bar - bar
) ا خ . ع . گروهى به مغرب .
ج : برابرة . و گروهى ميان حبش و زنگ كه چون كسى از ايشان بر زن غير كفو عاشق شود نرهء آن‌كس بعوض كابينش بريده با وى ازدواج دهند .
و نام چند نفر محدث .
بربر
بربر
(
berber
) ا . ع . كلمه‌اى كه بدان گوسپندان را خوانند .
بربر
بربر
(
borbor
) ص . ع . مرد بسيار آواز .
بربرة
بربرة
(
barbarat
) ا . ع . بانگ بز . و كثرت كلام .
بربرة
بربرة
(
barbarat
) م . ع . بربر بربرة :
شور و غوغا نمود . و آواز كرد بخشم .
بربرة
بربرة
(
berberat
) ا . ع . آوازى كه در خواندن گوسپند نمايند .
بربرة
بربرة
(
borborat
) ا . ع . كسى كه صداهاى بسيار كند .
بربرخانه
بربرخانه (
barbar - x ne
) و بربر دكان
(
barbar - dokk n
) ا . پ . دكان