فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٥٧
بذر
بديمن
بديمن
(
bad - yomn
) ص . پ . بدفال و شوم و نامبارك .
بديمنى
بديمنى
(
bad - yomni
) ا . پ . بدفالى و شومى . و بدبختى و بىطالعى .
بدين
بدين
(
bedin
) پ . كلمهء اشاره يعنى به اين .
بدين
بدين
(
badin
) ص . ع . تناور - مذكر و مؤنث در آن يكسان است - ج . : بدن . (
bodon
) .
بديه
بديه
(
badye
) ا . پ . ظرف شراب .
بديه
بديه
(
bedye
) ا . پ . آرزومندى .
بديهة
بديهة
(
badihat
) ا . ع . آغاز يق لك البديهة : تراست آغاز كردن و ناگاه الحديث : من راه بديهةها به . و سخن بىانديشه يقال هو ذو بديهة .
بديهة
بديهة
(
badihat
) م . ع . بده بدها و بداهة و بديهة . مر . بداهة .
بديهة
بديهة
(
badihatan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور بديهه و ناگاه و ناانديشيده گفتن چيزى و يا خواندن شعرى .
بديهه
بديهه
(
badihe
) ا . پ . هر چيزى كه بگويند و يا بكنند بدون تأمل و تفكر و بدون يادآورى .
و فى الفور . و ناگاه . و به خيال خود . و زود انداز . و حادثه و اتفاق ناگهانى . و بديهه گفتن ف م . : ناگهان و بىانديشه گفتن .
بديهى
بديهى
(
badihi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - ناگهانى . و بدون فكر و يادآورى و تأمل و انديشه . و آشكار و پيدا و ظاهر و هويدا . وا . چيزى كه به خودى خود ظاهر و هويدا باشد . و بديهى گفتن ف م . :
ناگهان گفتن .
بديهيات
بديهيات
(
badihiy t
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - وقايع غير منتظره .
بذ
بذ
(
bazz
) ا . ع . غلبه . و مانند و همتا . و خرماى پراكنده . و ا خ . شهرى ما بين اران و آذربايجان . و فذبذ ص . فرد - خلاف جفت - و بذ الهيأة : بدحال و بدهيئت .
بذ
بذ
(
bazz
) م . ع . بذه بذا و بذيذة ( از باب نصر ) : غلبه كرد ويرا و پيشى گرفت بر وى .
بذء
بذء
(
baz '
) م . ع . ناخوش ديدن حال كسى و كراهت داشتن از آن . و حقير پنداشتن او را . و نكوهيدن ( و الفعل من فتح ) . و بذاته عينى اى تقبله . و بذ الارض : نكوهيد چراگاه آن زمين را .
بذاء
بذاء (
baz '
) و بذاءة
(
baz at
) م .
ع . بذء بذاء و بذاءة ( از باب كرم و نصر و سمع ) : به دو زشت گفتار گرديد . و حقير شد .
بذاء
بذاء
(
bez '
) م . ع . مباذاه و با يكديگر فحش گفتن .
بذءة
بذءة
(
bazeat
) ا . ع . زن نامحجوب .
بذاح
بذاح
(
bazz h
) ص . ع . شتر بسيار بانگ كنندهء شقشقة برآورنده .
بذاحى
بذاحى
(
boz hiy
) ص . ع . بزرگ و عظيم .
بذاذ
بذاذ
(
bez z
) م . ع . باذه مباذة و بذادا مر مباذة (
mob zzat
) .
بذاذ
بذاذ (
baz z
) و بذاذة
(
baz zat
) م . ع . بذ (
bazza
) فلان بذاذا و بذاذة و بذذا و بذوذة ( از باب سمع ) : بدحال شد فلان .
بذاذة
بذاذة
(
bez zat
) ا . ع . بدحالى و فى الحديث : البذاذة من الايمان مراد تواضع در لباس و ترك تفاخر آن است .
بذاذيك
بذاذيك
(
baz zayka
) ع . يق هذاذيك و بذاذيك يعنى باز بمان . و اصمعى گويد تقول للناس اذا اردت ان يكفوا عن الشيى هذاذيك و بذاذيك على تقدير الاثنين و يق الناس هذاذيك و بذاذيك اى هاهنا و هاهنا .
بذار
بذار
(
bez r
) ع . ج بذر (
bazr
) .
بذارة
بذارة
(
baz rat
) م . ع . بذر بذارة :
( از باب كرم ) : فاش‌كنندهء راز گرديد .
بذارة
بذارة
(
baz rat
) و (
baz rat
) ا . ع .
اسراف مال .
بذارة
بذارة
(
boz rat
) ا . ع . نسل . و فروتنى و بركت .
بذامة
بذامة
(
baz mat
) م . ع . بذم بذامة ( از باب كرم ) : بذيم گرديد .
بذبار
بذبار
(
bazb r
) ا . پ . مقلد و مسخره و بذله باز .
بذة
بذة
(
bezzat
) ا . ع . بهره‌اى از هر چيز .
بذج
بذج
(
bazaj
) ا . ع . معرب بره و بمعنى آن . ج : بذجان (
bezj n
) .
بذجان
بذجان
(
bezj n
) ع . ج بذج (
bazaj
) .
بذح
بذح
(
bazah
) ا . ع . جاى شقاق دست و پا . ج : بذوح .
بذح
بذح
(
bazh
) م . ع . بذح لسان الفصيل بذحا ( از باب فتح ) : شكافت زبان شتر بچه را تا شير نمكد . و بذح الجلد عن العرق :
باز كرد پوست را از رگ . و يق لو سالتهم ما بذحوا بشيئ : اگر سؤال كنى از ايشان چيزى ندهند .
بذح
بذح
(
bezah
) ا . ع . شقاق دست و پا .
ج : بذوح .
بذح
بذح
(
bazah
) ا . ع . خراش ران .
بذخ
بذخ
(
bazax
) ا . ع . گردن‌كشى .
بذخ
بذخ
(
bazax
) م . ع . بذخ بذخا ( از باب سمع ) : گردن‌كشى كرد .
بذخ
بذخ
(
bazex
) و (
bezx
) ص . ع .
بعير بذخ : شتر بسيار بانگ‌كنندهء شقشقة برآورنده .
بذخ !
بذخ !
(
bezex
) ع . كلمهء تحسين و بمعنى بخ يق بذخ بذخ يعنى بخ‌بخ .
بذذ
بذذ
(
bazaz
) م . ع . بذ بذاذا و بذاذة و بذذا . مر . بذاذ .
بذر
بذر
(
bazr
) ا . ع . دانه‌اى كه براى تخم ريزى نگاهدارند . و اول گياهى كه از زمين برآيد يا آنكه رنگى داشته باشد . ج : بذور و