فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٥٥
بدورزى
تن و توش . و زره كوتاه .
بدن
بدن
(
badn
) و (
bodn
) م . ع . بدن بدنا و بدنا و بدانا و بدانة ( از باب كرم ) :
تناور گرديد .
بدن
بدن
(
bodon
) ع . ج بدنة (
badanat
) و بدين .
بدن
بدن
(
bodon
) و (
boddon
) ع . ج بادن (
b den
) .
بدن
بدن
(
bodan
) ف ل . پ . مر . بودن .
بدنام
بدنام
(
bad - n m
) ص . پ . كسى كه ببدى شهرت كند . و رسوا و بىآبرو و بدگوينده .
و بدنام دادن ف م . : تهمت كردن . و بدنام نمودن : ببدى مشهور كردن .
و رسوا ساختن .
بدنام
بدنام
(
bad - n m
) ا . پ . آزارى در ستور كه سراجه نيز گويند .
بدنامى
بدنامى
(
bad - n mi
) ا . پ . اشتهار ببدى . و رسوائى و بىآبروئى .
بدنة
بدنة
(
badanat
) ا . ع . شتر و گاو قربانى كه به مكه فرستند - مذكر و مونث در آن يكسان است . ج : بدن (
bodon
) .
بدنژاد
بدنژاد
(
bad - nej d
) ص . پ . بد اجداد .
و اسبى كه پدرش عربى و مادرش تركى باشد .
بدنسل
بدنسل
(
bad - nasl
) ص . پ . حرامزاده .
و بدذات .
بدنشان
بدنشان
(
bad - nec n
) ص . پ . بدكار .
و زبون و پست .
بدنصيب
بدنصيب
(
bad - nasib
) ص . پ . بىبهره و بىطالع . و بدبخت .
بدنظر
بدنظر
(
bad - nazar
) ص . پ . بدشكل و بدهيئت و زشت‌روى .
بدنظرى
بدنظرى
(
bad - nazari
) ا . پ . نگاه بد و بدمنظرى .
بدنعل
بدنعل
(
bad - na'l
) ص . پ . اسب بدسم كه به زودى مىلغزد . و اسب موذى كه بدشوارى آن را نعل مىكنند .
بدنفس
بدنفس
(
bad - nafs
) ص . پ . بدفطرت و كسى كه شهوت‌پرست بود .
بدنفس
بدنفس
(
bad - nafas
) ص . پ . كسى كه نفسش متعفن و با صداى منكر بود .
بدنفسى
بدنفسى
(
bad - nafsi
) ا . پ . شهوت پرستى . و بدفطرتى .
بدنك
بدنك
(
bodank
) ا . پ . جرجير آبى كه بتركى بولاق اوتى گويند .
بدنگر
بدنگر
(
bad - negar
) ص . پ . ضعيف البصر و بدبيننده .
بدنما
بدنما
(
bad - nom
) ص . پ . بدشكل و بىظرافت و كريه المنظر و زشت و عجوز بدنما : پيرزن زشت بدشكل .
بدنمائى
بدنمائى
(
bad - nom i
) ا . پ . كراهت منظر و بىظرافتى و زشتى .
بدنمود
بدنمود
(
bad - nomud
) ص . پ . بدنما .
بدنهاد
بدنهاد
(
bad - neh d
) ص . پ . خائن و نمك‌بحرام . و مفسد .
بدنهادى
بدنهادى
(
bad - neh di
) ا . پ . خيانت و نمك بحرامى . و افساد . و دشمنى .
بدنى
بدنى
(
badani
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب و متعلق به تن و بدن .
بدنيت
بدنيت
(
bad - niyat
) ص . پ . بدقصد و بدانديش و بدخواه . و حريص و آزمند و بخيل و هواپرست .
به دو
به دو
(
badv
) ا . ع . صحرا و دشت و بيابان - خلاف حضر .
به دو
به دو
(
badv
) م . ع . بدا بدوا و بداءة و بداوة . مر بداءة .
به دو
به دو
(
badv
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اول از هر چيزى و آغاز و ابتدا و شروع .
به دو
به دو
(
bedu
) پ . كلمهء ضمير يعنى به او .
به دو
به دو
(
badov
) ص . پ . اسب تندرو .
به دو
به دو (
bodovv
) و بدوء
(
bodu '
) م . ع .
بدا بدوا و بدوا و بدوء و بداءة مر .
بداءة .
بدوء
بدوء
(
bodu '
) ع . ج بدء (
bad '
) .
بدوات
بدوات
(
badav t
) ج ا . ع . رايها و انديشه‌ها و تدبيرها يقال هو ذو بدوات .
بدوار
بدوار
(
bad - v r
) ص . پ . بدگمان و بدخيال . و زيان‌آور .
بدواز
بدواز
(
badv z
) ا . پ . بال گشودن طيور . و نشيمن و آرامگاه باز و شاهين و جز آن .
بدوان
بدوان
(
badav n
) ا . ع . راى نوين يقال هو ذو بدوان : و فى الحديث :
السلطان ذو عدوان و ذو بدوان اى لا يزال يبدو له راى جديد .
بدوة
بدوة
(
badvat
) ا . ع . كنارهء رود . و بدوتا الوادى ا . ع . بصيغهء تثنيه . : دو كنارهء رود . و ا خ . موضعى . و دارة بدوتين : موضعى .
بدوح
بدوح
(
boduh
) م . ع . بدح العود بدحا و بدوحا ( از باب فتح ) : شكافت آن چوب را . و بدح الحبل : بريد آن ريسمان را . و بدحه بالعصا : زد او را بعصا . و بدح فلانا بامر : ناگاه پيش آمد فلان را كارى . و بدح بالسر : فاش كرد آن راز را . و بدحت المراة بدوحا :
برفتار خوش خراميد آن زن . و بدح البعير عن الحمل : فروماند آن شتر از گرانى بار و كذلك بدح الرجل عن الامر .
و بدحنى الامر : گران بار كرد مرا اين كار .
بدور
بدور
(
bodur
) ع . ج بدر (
badr
) و بدرة (
badrat
) .
بدور
بدور
(
bodur
) م . ع . بدره و اليه بدورا ( از باب نصر ) : پيش گرفت او را .
و شتافت بسوى او . و كذلك بدره الامر و بدر اليه الامر . و بدر غيره اليه :
شتابانيد غير او را بسوى او .
بدورزى
بدورزى
(
bad - varzi
) ا . پ . سوء