فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤١

آلود

آل تمغا

(

l - tamq

) ا خ . پ . مهر و نگين پادشاهان ترك .

آلچخت

(

lcaxt

) ا . پ . آز و حرص .

و احتياج . و اميد و توقع .

آلدهيد

(

ldehid

) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - جسمى مايع و بيرنگ و بويش شبيه به اتر و داراى خاصيت مخصوصى كه املاح و نقره و جيوه را به حالت فلزى احيا مىكند و از اين جهت در ساختن آئينه يعنى در جيوه اندود كردن به روى بلور به كار مىبرند .

آلر

(

lar

) و (

ler

) ا . پ . سرين و كفل .

آلزاس لورن

(

lz s - loren

) ا خ . پ يكى از ايالات قديم فرانسه كه اكنون در تصرف دولت آلمان مىباشد ( پس از جنگ بين الملل در 1919 دوباره بفرانسه تعلق گرفت ) و منقسم مىشود بسه جزء : آلزاس سفلى كه حاكم نشين آن شهر استراسبورگ است و آلزاس عليا حاكم‌نشين آن شهر كلمار و لورن حاكم‌نشين آن شهر متز . جمعيت اين ايالت از همه جهة 000 ر 604 ر 1 نفر مىباشد و مساحت سطحش 500 ر 14 كيلومتر مربع .

آلست

(

last

) ص . پ . سمين و فربه و ا . آلروسرين و كفل .

آلسر

(

lsar

) ا . پ . سرين .

آل طمغا

(

l - tamq

) ا . پ . مر .

آل تمغا .

آل عبا

(

le - ab

) ج ا خ . پ . - مأخوذ از تازى - حضرت رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و حضرت امير المؤمنين و حضرت فاطمه و حضرت امام حسن و حضرت امام حسين عليهم السلام .

آلغده

(

loqde

) ص . پ . قهرآلود و خشمگين . و جنگ‌آور . و مخلوط و شوريده .

آلغونه

(

lqune

) ا . پ . غازه و سرخى كه زنان بر روى مالند و سرخاب نيز گويند .

آلف

(

lef

) ص . ع . خوگيرنده و دوست گيرنده ج : الّاف .

آلفات

(

lef t

) ع . ج آلفة (

lefat

) .

آلفة

(

lefat

) ص . ع . مؤنث آلف . ج :

آلفات و اوالفات .

آلفت

(

laft

) و (

loft

) ا . پ . اندوه و رنج . و آشفتگى .

آلفتگان

(

lofteg n

) پ . ج آلفته .

آلفتن

(

loftan

) ف ل . : پ . آشفتن و خشمناك شدن . و عاشق شدن و شيفته و شوريده شدن .

آلفته

(

lofte

) ص . پ . آشفته و خشمناك .

و درويش و نامراد . و ديوانه و مجنون و بىعقل . و شكسته و ضعيف و ناتوان . و گدا و مفلس . و ولگرد . و ا . گوى . و هوى و هوس .

آلفتيدن

(

loftidan

) ف ل . : پ .

آلفتن .

آلفخت

(

lfaxt

) ا . پ . چوب عود .

آلك

(

lak

) ا . پ . سنبل الطيب . و مصغر آل .

آلكى

(

lki

) ا . پ . پالكى . و صندلى راحت .

آلگونه

(

lgune

) ا . پ . مر . آلغونه .

آلام

(

l m

) ع . ج الم .

آلام

(

l m

) ج ا . پ . - مأخوذ از از تازى - دردها و رنج‌ها . و امور ناملايم .

آل محمد

(

le - mohammad

) ج ا خ .

پ . - مأخوذ از تازى - حضرت امير المؤمنين على بن ابي طالب ، حضرت فاطمه و يازده فرزند آن دو بزرگوار سلام اللّه عليهم .

آلنج

(

lonj

) ا . پ . آلوچهء جنگلى .

آلنگ

(

lang

) ا . پ . گوى و خندقى كه در اطراف قلعه جهت محاصره سازند و لشكريان در آنجا جمع شده مانع آمد و شد مردم شوند و آن را مورچال نيز گويند . و همچنين ديوارى كه جهت محافظت خود سازند . و ا ج . مردمى را گويند خواه در درون و يا بيرون قلعه جابجا كه جهت محاصره تعيين كرده باشند .

آلو

(

) ا . پ . ميوهء درخت آلوبن كه رسيدهء آن شيرين ، آب‌دار و داراى هسته است . و نام چندين قسم ميوهء ديگر . و داش و كورهء خشت پزى .

آلو

(

) ص . پ . آلوده و ملوث و ناپاك .

آلواه

(

lv h

) ا . پ . خولنجان .

آلوبالو

(

lu - b lu

) ا . پ . ميوه‌اى هسته‌دار و از جنس گيلاس و ترش‌مزه و سياه رنگ .

آلو بخارا

(

lu - box r

) ا . پ . يك قسم آلو خشك ترش‌مزه و پوست كنده كه از دهات خراسان آورند و از آن مربا و خورشها و آشها ترتيب دهند .

آلوبرقان

(

lu - baraq n

) ا . پ . قسمى آلوى خشك كه از برقان مىآورند و پست‌تر و درشت‌تر از آلوى بخارا و سياه رنگ .

آلوبن

(

lu - bon

) ا . پ . درخت آلو .

آلوچه

(

lu - ce

) ا . پ . ميوه‌اى كوچكتر از آلو و رسيدهء آن پرآب‌تر .

آلود

(

lud

) ص . پ . ملوث و آلوده و آميخته شده . و معيوب و ناپاك و پليد . و پاشيده .

و هميشه مركب و با موصوف استعمال مىشود مانند خواب‌آلود : كسى كه درست از خواب بيدار نشده باشد . و غبارآلود :

كسى كه بر روى و پيكر او غبار نشسته باشد .

و خون‌آلود : جائى كه آلودهء به خون باشد