فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٣٣
بجح
نصر ) .
بثوق
بثوق
(
bosuq
) ج . بثق (
basq
) و (
besq
) .
بثى
بثى
(
bas
) ع . ج بثة (
besat
) .
بثى
بثى
(
basiy
) ا . ع . بسيار مدح‌كنندهء مردم .
و مردم بسيار خشم .
بثير
بثير
(
basir
) ا . ع . بسيار . و از اتباع كثير است .
بثينة
بثينة
(
bosaynat
) ا . ع . مصغر بثنة (
basnat
) و ا خ . نام زنى از قبيلهء عذريه كه جميل بود . و موضعى ما بين بصره و بحرين . و ابو بثينة :
نام شاعرى .
بج
بج
(
baj
) ا . پ . زهاب و پالايش آب و شراب و مانند آن . و اندرون دهان . و گوشت روى كه نزديك بكنار لب باشد . و محل برآمدهء از صورت .
بج
بج
(
boj
) ا . پ . بز . و موى پيشانى .
بج
بج
(
bej
) ا . پ . برنج و ارز و چرك چشم .
بج
بج
(
bajj
) ا . ع . نام مردى .
بج
بج
(
bajj
) م . ع . بج القرحة بجا ( از باب نصر ) : شكافت ريش را . و بجه بالرمح : به نيزه بر دوخت آن را . و نيز بج (
bajj
) : غالب آمدن در جنگ و بج الكلا الماشية : فربه گردانيد گياه ماشيه را تا فراخ گرديد تهيگاه آن .
بج
بج
(
bojj
) ا . ع . چوزهء مرغ . و ا خ . شمشير زهير بن حباب .
بجا
بجا
(
be - j
) م ف . پ . در جاى . و راست و درست . و مناسب . و بموقع . و باستحقاق و حق . و لايق و شايسته . و نيك بناشده .
و با دليل موجه . و بجاآمدن : بموقع و وقت مناسب آمدن . و انجام رسيدن و ختم شدن . و بجا آوردن : ختم كردن و مجرى داشتن و شناختن و آگاه شدن و بفعل آوردن .
و بجاى خود بودن : نهادن چيزى در محل خود .
بجا
بجا
(
be - j
) ص . پ . بقاعده و بموقع و مناسب - مقابل بىجا . و كارهاى بجا :
كارهاى بقاعده و مناسب و بموقع .
بجاء
بجاء
(
boj '
) ا . ع . قبيله‌اى از عرب .
بجاء
بجاء
(
bajj '
) ص . ع . عين بجاء :
چشم فراخ . و امراة بجاء : زنى كه جفنهاى آن از هم دور باشد .
بجابج
بجابج
(
boj bej
) ص . ع . رجل بجابج :
مرد تناور فربه .
بجاجة
بجاجة
(
baj jat
) ا . ع . مردم رذل و فرومايهء ناكس .
بجاد
بجاد
(
bej d
) ا . ع . گليم مخطط . ج : بجد (
bojod
) و ذو البجادين : لقب عبد اللّه ابن عبدتهم كه دليل نبى صلى اللّه عليه و آله بود .
و طفيل بجادى ا خ . : شاعرى .
بجارم
بجارم
(
baj rem
) ا . ع . بلاها و سختيها .
بجارى
بجارى
(
baj riy
) ع . ج بجرى (
bojriy
) و بجرية .
بجال
بجال
(
baj l
) و (
bajj l
) ص . ع . رجل بجال او بجال : مردى كه او را تعظيم كنند .
يا مهتر بزرگ با عظمت و جمال .
بجال
بجال
(
boj l
) ا . پ . زغال و انگشت و زغال افروخته .
بجالة
بجالة
(
baj lat
) ا . ع . زن با عظمت و جمال كه او را تعظيم كنند . و بنو بجالة .
بطنى از عرب .
بجالة
بجالة
(
baj lat
) م . ع . بجل بجالة و بجولا ( از باب كرم ) : معظم و مكرم گرديد .
بجام عدل دادن
بجام عدل دادن
(
be - j me - adl -
) (
d dan
) ف م . پ . بيش و كم ندادن و باعتدال دادن .
بجان
بجان
(
be - j n
) م ف . پ . بدل و از روى ميل و رغبت . و بجان آمدن : مانده شدن و آزرده و ناخوش گشتن و بيزار شدن . و آماده شدن براى مردن و در حال مرگ بودن .
و بجان آمدن : عاجز كردن و كشتن .
بجانب
بجانب
(
be - j neb
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - به سمت و بكنار .
بجانة
بجانة
(
bojj nat
) ا خ . ع . شهرى باندلس .
بجان من
بجان من
(
be - j ne - man
) پ . كلمهء سوگند و قسم .
بجاوة
بجاوة
(
boj vat
) ا خ . ع . بلاد نوبه .
بجاويات
بجاويات
(
bojaviyy t
) ا . ع . شتران منسوب به بجاوة .
بجاى
بجاى
(
be - j y
) م ف . پ . بعوض و بجاى او : بعوض او و بجاى رسيدن :
واقع شدن و يافتن و انجام يافتن .
بجاية
بجاية
(
bej yat
) ا خ . ع . شهرى در افريقا .
بجاى جا
بجاى جا
(
be - j y - j
) م ف . پ . همه جا و هرجا .
بجباج
بجباج
(
bajb j
) ص . ع . رجل بجباج :
مرد فربه لرزان گوشت . و احمق بسيارگوى و رمل بجباج : ريك تودهء ستبر .
بجباجة
بجباجة
(
bajb jat
) ص . ع . رجل بجباجة : مرد فربه لرزان گوشت . و احمق بسيارگوى .
بجبج
بجبج
(
bojboj
) ا . ع . مشكهاى شكافته .
و ا خ . نام محدثى مغربى پسر خداش .
بجبجة
بجبجة
(
bojbojat
) ا . ع . بانگى كه بوقت خوابانيدن كودك كنند .
بجبر
بجبر
(
be - jabr
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - جبرا و بازور و قهرا .
بجة
بجة
(
bajjat
) ا . ع . آبلهء ريزه‌اى كه در چشم درآيد . و بتى و خون رگ‌زدهء شتر كه تازيان در سال قحط مىخوردندى .
بجتاق
بجتاق
(
bajt q
) ا . پ . بغتاق .
بجح
بجح
(
bajh
) و (
bajah
) م . ع . بجح