فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٦
بائت
000 ، 700 ، 7 نفر و داراى آبهاى معدنى و محصول غلات و اقسام انگور و پايتخت آن شهر مونيك .
باوين
باوين
(
b vin
) ا . پ . سبدى كوچك كه پنبهء رشتنى را زنان در آن نهند .
باه
باه
(
b h
) ا . پ . شوربا و آش و طعام و خوراك .
باه
باه
(
b h
) ا . پ . شهوت و منى .
بأه
بأه
(
ba'h
) م . ع . ما باهت له باها ( از باب فتح ) : در نيافتم آن را . مقلوب ما بهات (
bah 'at
) .
باه
باه
(
b h
) ا . ع . نكاح و جماع .
باها
باها
(
b h
) ا . پ . نوعى از طعام .
باهار
باهار
(
b h r
) ا . ع . ظرف و خنور .
و پهلوى و رامندى كه نوعى از خوانندگى و گويندگى بود .
باهة
باهة
(
b hat
) ا . ع . عرصه و ميدان .
باهت
باهت
(
b hat
) ا . پ . سنگى سفيد و برنگ مر قشيشاى فضى كه بتازى حجر الضحك گويند و بطور افسانه گويند چون نظر كسى بر باهت افتد بىاختيار بخنده درآيد . و حيران و متعجب .
باهت
باهت
(
b het
) ص . ع . دروغ بر بافنده و كسى كه بر كسى دروغ بندد .
باهده
باهده
(
b hode
) ص . پ . با حق و محق مقابل بيهده كه ناحق باشد .
باهر
باهر
(
b har
) پ . كلمهء مركب از با و هر .
باهر
باهر
(
b her
) ا . ع . رگى در پوست سر تا يافوخ .
باهر
باهر
(
b her
) ص . ع . قمر باهر :
ماهى كه روشنائى آن از روشنائيهاى ستاره‌ها افزون باشد .
باهر
باهر
(
b her
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - ظاهر و آشكار و هويدا . و عالى و مشهور .
و كلام باهر الانتظام : سخن عالى و نيك ارتباط . و باهر الاقبال : كسى كه اقبالش بيشتر از ساير بود . و باهر الشرف : آنكه شرف او ظاهر و آشكار باشد . و باهر كردن :
ظاهر كردن و آشكار نمودن .
باهرات
باهرات
(
b her t
) ا . ع . كشتيها بدان جهة كه آب را مىشكافند .
باهره
باهره
(
b here
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - عالى و آشكار و هويدا و كمالات باهره : كمالات عاليه .
باهشتان
باهشتان
(
b hect n
) ا . پ . درختى است بومى مشرق زمين كه غار نيز گويند و از مشرق زمين اين درخت را بفرنگستان برده و عمل آورده‌اند و برگ و ميوهء آن را كه حب الفار گويند در طب استعمال مىكنند .
باهظ
باهظ
(
b hez
) ا . ع . بلا و سختى .
باهظ
باهظ
(
b hez
) ص . ع . امر باهظ :
كار دشوار و گران .
باهغ
باهغ
(
b heq
) ا . ع . بخواب شونده يق هابغ باهغ .
باهك
باهك
(
b hak
) ا . پ . شكنجه و سياست و كيستار و آزار .
باهكيدن
باهكيدن
(
b hakidan
) ف م . پ . شكنجه كردن و سياست كردن .
باهل
باهل
(
b hel
) ص . ع . بىقيد و متردد و بىكار . و شبان بىعصا . و زن بىشوهر و ناقة باهل : ناقه‌اى كه بىپستان‌بند يا بىمهار يا بىنشان گذاشته باشند . بهل (
bohl
) و بهل (
bohhal
) ج .
باهلة
باهلة
(
b helat
) ا . ع . زن بىشوهر .
و قبيله‌اى از قيس غيلان . و هو فى الاصل اسم امراة من همدان نسب ولدها اليها . و از آن قبيله است ابو امامهء باهلى صحابى .
باهم
باهم
(
b - ham
) م ف . پ . با معيت و با اتفاق و با اتحاد و با يكديگر . و با هم آمدن : معا آمدن و باتفاق هم آمدن .
و با هم شدن : متحد شدن و متفق شدن .
و با هم كردن : معا كردن و باتفاق هم كردن . و باهم بآهن كشيدن : در بند و زنجير كردن . و با هم شير و شكر بودن : نهايت محبت و آميزش و دوستى با يكديگر داشتن .
باهم
باهم
(
b hom
) ا . پ . باد موافق و باد شرطه و بادى كه از عقب كشتى وزد .
با همان
با همان
(
b hm n
) ا . پ . به همان و فلان .
باهمت
باهمت
(
b - hemmat
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - داراى همت بلند و جوانمرد و باسخاوت .
باهو
باهو
(
b hu
) ا . پ . بازو يعنى از آرنج تا شانه . و نمد كناره . و عصا و عصاى مسافر و چوب‌دست شبانان و چوب دست بزرگ .
باهه
باهه
(
b he
) ا . پ . تالاب و آبگير حوض .
و اسب قوى و زوردار .
باهى
باهى
(
b hi
) ص . ع . بيت باه : خانهء خالى بىهيچ چيز .
باهى
باهى
(
b hi
) ص . پ . منسوب به باه .
و شهوت‌انگيز .
باهية
باهية
(
b hiat
) ص . ع . بئر باهية :
چاه فراخ دهن .
باهين
باهين
(
b hin
) ا . ع . خرمابنى كه پيوسته بر آن غورهء نو و خوشه‌هاى نيم رسيده و رسيده باشد .
باى
باى
(
b y
) ا . خ . پ . موضعى .
بأى
بأى
(
ba'y
) م . ع . لغتى است در بأو در جميع معانى .
بايا
بايا
(
b y
) ا . پ . بايست و در بايست و ضرورى . و آنچه در كار بوده و محتاج اليه باشد و لازم .
بائت
بائت
(
b et
) ص . ع . بيتوته‌كننده و شب گذرانندهء در نزد كسى و البائت على فراش رسول الله صلى الله عليه و آله امير المؤمنين على بن