فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٥

باوير

ا . پ . خوابگاه اطفال كه از جائى آويزند و طفل را در آن نهاده حركت دهند كه در هوا آيد ورود كند و به زبان مردم رى ننى و يا ننو گويند . و ريسمانى كه بر شاخ درخت و جاى مرتفعى آويزند و در ايام نوروز زنان و دختران در آن نشسته و در هوا آيند و روند نمايند .

بانوقة

(

b nuqat

) ا خ . ع . نام يك زنى .

بانوگشسب

(

b nu - gocasb

) ا خ . ع .

نام دختر رستم .

بانويان

(

b nuy n

) پ . ج . بانو .

بانه

(

b ne

) ا . پ . عانه و زهار . و موى اطراف آن .

بانى

(

b ni

) ص . ع . بناكننده . و كسى كه زن خود را بخانهء خويش آرد پس از تزوج .

و كان الاصل ان الداخل باهله كان يضرب عليها قبة ليلة دخوله بها و قيل لكل داخل باهله بان .

بانى

(

b niy

) ص . ع . افراخته مانند درخت طرفا .

بانى

(

b ni

) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بناكننده و سازندهء بنا و عمارت . و مصنف و مؤلف و مخترع . و موجد . و آغازكننده .

و برانگيزاننده و محرك . و اصل و مصدر .

بانياز

(

b - ni z

) ا . و ص . پ . حاجتمند و مخلوق . ج : بانيازان .

بانيازان

(

b - ni z n

) ج ا . پ .

حاجتمندان . و مخلوقات ( ج بانياز ) .

بانياس

(

b ni s

) ا خ . ع . شهرى در سوريه .

بانية

(

b niat

) ص . ع . قوس بانية :

كمان سخت كه زه آن بنهايت متصل بوى باشد .

بانىكار

(

b ni - k r

) ص . پ . سازنده و معمار .

بانىكارى

(

b ni - k ri

) ا . پ .

معمارى .

به او

(

b v

) ا خ . پ . پسرزادهء قباد كه ملازم درگاه خسرو پرويز بود و پس از خسرو شيرويه وى را دربند كرد و در زمان يزدگرد از مداين گريخته بمازندران آمد و در آنجا پادشاه شد و پادشاهان باوند از نژاد وى مىباشند .

بأو

(

ba'v

) ا . ع . عجب و شگفت و منه قول عمر فى طلحة رضى اللّه عنهما لو لا بأؤ فيه .

بأو

بأو (

ba'v

) و بأواء

(

ba'v '

) م . ع .

بأ

(

) بأوا و بأواء ( از باب فتح ) :

فخر كرد و تكبر نمود . و بأنفسه : نفس خود را بر ترديد و مباهات كرد بدان . و بات الناقة : سخت دويد . و كوشش نمود در دويدن . و بلند گرديد .

باوتا

(

b vt

) ا . پ . بت و صنم . و باوتاشكن ا خ . : بت‌شكن كه حضرت ابراهيم بود .

باوجود

(

b - vojud

) ص . پ . - مأخوذ از تازى - با اسم و رسم و نامدار . و با حضور . و م ف . بنابراين . و استثناى از استثنا و با آنكه . و حال آنكه . و خصوصا .

باور

(

b var

) ا . پ . قبول و تصديق سخن . و استوار و راست . و اعتبار . و باور داشتن ف م . : استوار داشتن و راست پنداشتن . و قبول داشتن . و باور كردن : قبول كردن . و استوار كردن .

و راست دانستن .

باورچى

باورچى (

b var - ci

) و باورجى

(

b var - ji

) ا . پ . بلغت اهالى خوارزم مطبخى و آشپز . و چاشنىگير كه بر سر طعام پادشاهان حاضر مىگردد .

باورچيخانه

(

b var - ci - x ne

) ا . پ .

آشپز خانه و مطبخ .

باورچىگرى

(

b var - ci - gari

) ا . پ . صنعت طباخى و آشپزى .

باورد

(

b vard

) ا خ . پ . پسر گودرز .

و شهرى كه اين شاهزاده در خراسان بنا كرده .

باوردى

(

b vardi

) ا . ص . پ . قسمى از آش آرد و منسوب به شهر باورد .

باورس

(

b vars

) ا . پ . بازى مهره و يا با ورق . و زنى كه شوهرش صاحب زن زاهوى ديگرى باشد .

باوريدن

(

b varidan

) ف م . پ . قبول و تصديق سخن كردن و باور كردن و پنداشتن .

باوسنى

(

b vosni

) ا . پ . زنى كه شوهرش از زن ديگر اولاد داشته باشد . و نباغ و ضرة . و يك نفر از چند نفر زن يك شوهرى . و زنى كه شوهرش چندان مايل بوى نباشد و كمتر او را ملاقات كند .

باوصف

(

b - vasf

) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - باوجود .

باوقار

(

b - vaq r

) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بردبار و با طمأنينه .

به اول

(

b val

) ا . خ . پ . موضعى كه در آنجا پارچهء ابريشمى نيكو بافند .

به اولى

(

b vli

) ا . پ . مرغى كه بعضى از پر و بال آن را كنده در پيش باز و شاهين سر دهند تا به آسانى آن را بگيرد و بر شكار چالاك شود . و چاه بزرگ .

به اولى

(

b vali

) ص . پ . منسوب و متعلق به به اول .

باوى

(

b - vey

) . پ . ضمير مركب يعنى با او .

باوى

(

b vi

) پ . كلمهء امر يعنى اينجا بيا و يا برو .

باوير

(

b vier

) ا . خ . يكى از ممالك آلمان كه در ساحل يسار رود رن واقع شده و مساحت سطح آن 859 ر 75 كيلومطر مربع است و جمعيتش