فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢١

بالش

بالاگر

بالاگر

(

b l - gar

) ا . پ . چوب بزرگ .

و شاه تير و حمال عمارت . و بالار و ستون .

بالال

بالال

(

b l l

) ا . پ . مر . بالار .

بالان

بالان

(

b l n

) ا . پ . دهليز خانه و فضاى ما بين دو در . و تله‌اى كه بدان جانوران گيرند .

بالان

بالان

(

b l n

) ص . پ . بالنده و نمو كننده و جنبان و متحرك و بلندشونده .

بالاندن

بالاندن

(

b l ndan

) ف ل . پ . باليدن و روئيدن . و ف م . باليدن كنانيدن .

بالنده

بالنده

(

b lande

) ص . پ . روياننده .

و جنباننده . و جنبيده .

بالانشين

بالانشين

(

b l - necin

) ص . پ .

صدرنشين .

بالانه

بالانه

(

b l ne

) ص . پ . جنبنده . و روينده . و متحرك . و بالنده . وا . دهليز و فاصلهء ما بين دو در .

بالانى

بالانى

(

b l ni

) ص . پ . جنبيدنى و قابل جنبش . وا . اسب پالانى . و هر چيز كه بپوشاند سر را .

بالانيدن

بالانيدن

(

b l nidan

) ف م . پ .

جنبانيدن و حركت دادن . و ستودن و توصيف كردن و تعريف كردن . و گذاشتن مويها را تا برويد .

بالاور

بالاور

(

b l - var

) ا . پ . كوزهء پر آب .

بالاهمت

بالاهمت

(

b l - hemmat

) ص . پ . با همت و عالى همت و سخى و جوانمرد . و پاك‌نژاد . و نيكوكار و محسن .

بالاى

بالاى

(

b l y

) ا . پ . بالا و اسب جنبيت و كوتل .

بالايانيدن

بالايانيدن

(

b l y nidan

) ف م . پ .

منبسط كردن و پهن كردن و فرش كردن .

و دست رسانيدن به چيزى . و غلبه كردن . و غلطانيدن . و انداختن . و سفارش كردن . و طولانى شدن . و برابر گشتن و هم پايه شدن و رسيدن و پخته شدن . و گل‌آلود شدن . و غلطيدن .

بالايك

بالايك

(

b l yak

) ا . پ . پشه . و مگس خرد و كوچك .

بالائى

بالائى (

b l 'i

) و بالائين

(

b l 'in

) ا . پ . بلندى . و ص . فوقانى .

بالائيدن

بالائيدن

(

b l 'idan

) ف م . پ . پالانيدن و بربالائيدن : تحريك كردن و برانگيختن .

بالبداهه

بالبداهه

(

bel - bed he

) م ف . پ .

- مأخوذ از تازى - ناگهان و بىفكر و انديشه و بطور بديهه .

بالبوس

بالبوس

(

b lbus

) ا خ . پ . ولايت قندهار .

بالپر

بالپر

(

b lpar

) ا . پ . قبول عادات نيكو .

بآلة

بآلة

(

ba lat

) م . ع . بؤل بآلة و بؤلة ( از باب كرم ) : ضعيف و نزار گرديد .

بالة

بالة

(

b lat

) ا . ع . قاروره . و توشه دادن و معرب بيله كه طبلهء عطار باشد . و ا خ .

موضعى بحجاز . وا . آهنى كه بدان ماهى شكار كنند .

بالة

بالة

(

b lat

) م . ع . التفات كردن و باك داشتن يق ما اباليه و به بالا و بالة و بلاء و مبالاة : التفات نمىكنم و باك نمىدارم و اصل بالة بالية بود حذفو الياء تخفيفا .

بالة

بالة

(

b llat

) ا . ع . خير و نيكوئى يق لا تبلك عنه بالة اى لا يصيبك خير .

بالتخصيص

بالتخصيص

(

bettaxsis

) م ف . پ .

مأخوذ از تازى - خصوصا و مخصوصا و بويژه .

بالتصريح

بالتصريح

(

bettasrih

) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور صراحت و صراحة .

و مشروحا و مفصلا .

بالتفصيل

بالتفصيل

(

bettafsil

) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور تفصيل .

بالتمام

بالتمام

(

bettam m

) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - همگى و جملگى .

بالتيك

بالتيك

(

b ltik

) ا خ . پ . جزئى از اوقيانوس اطلس كه آبهاى روس و آلمان و دانمارك و سوئد و فنلاند و استونى و لتونى و ليتوانى و دانتزيك و لهستان در آن مىريزد .

بالجمله

بالجمله

(

bel - jomle

) پ . كلمه رابطه كه در اختصار كلام استعمال كنند مانند الحاصل و القصه و بارى و بهر جهة .

بالح

بالح

(

b leh

) ا . ع . زمينى كه چيزى نروياند .

بالد

بالد

(

b led

) ص . ع . مقيم و ملازم جائى .

بالدة

بالدة

(

b ledat

) ع . از اتباع تالدة است حديث : العباس بالدة تالدة :

مر . تالدة .

بالذات

بالذات

(

bezz t

) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - شخصا و به خودى خود . و اصلا و ذاتا و طبعا . و اصلا و بالذات يعنى به خودى خود .

بالرفاء و البنين

بالرفاء و البنين

(

berraf e - valbanin

) ع . كلمه‌ايست كه در زناشوئى گويند يعنى مجتمع و برچسبان و بارفائيت و آرام باشند و داراى اولادهاى ذكور گردند . و قد نهى عنه كراهة لعادتهم او لما فيه من التنفير عن البنات و كان اذا رفا قال بارك الله لك و عليك و جمع بينكما على خير .

بالزن

بالزن

(

b l - zan

) ص . پ . جنبنده .

و بال‌زننده . و پرنده . ا . كاروبار .

بالزين

بالزين

(

b l - zin

) ا . پ . اطراف و دامنه‌هاى زين .

بالست

بالست

(

b last

) ا . پ . دختر بكر و دوشيزه .

بالستن

بالستن

(

b lostan

) ف م . پ . تبريك كردن و تبريك گفتن .

بالش

بالش

(

b lec

) م ح . پ . باليدن . وا .