فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٨
باقعة
باغستان
باغستان
(
b qest n
) ا . پ . جائى كه باغات بسيار در آن بود .
باغش
باغش
(
b qec
) ص . ع . مطر باغش :
باران نرم و سست .
باغل
باغل
(
b qel
) ا . پ . جاى گاو و گوسپند .
باغم
باغم
(
b - qam
) ص . پ . محزون و مغموم .
باغمة
باغمة
(
b qemat
) ا . ع . صحبت با صداى نرم و ملايم .
باغمى
باغمى
(
b qami
) ا . ب . اندوهناكى .
باغنج
باغنج
(
b qanj
) ا . پ . انگور نيم پخته .
باغند
باغند (
b qand
) و باغنده
(
b qande
) ا . پ . پنبهء حلاجى كرده كه براى رشتن گلوله كرده باشند .
باغوان
باغوان
(
b q - v n
) ا . پ . باغبان .
باغوت
باغوت
(
b qut
) ا . ع . عيدى مر ترسايان را . يا همان باعوث است كه به معناى استسقا بود . و ا خ . نام موضعى .
باغوش
باغوش
(
b qovc
) ا . پ . چيزى به آب فرو برده . و سر در آب فرورفته و غوطه خورده .
باغى
باغى
(
b qi
) ا . پ . عمارتى كه در وسط باغ سازند و كلاه فرنگى نيز گويند .
باغى
باغى
(
b qi
) ص . پ . منسوب و متعلق به باغ .
باغى
باغى
(
b qi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - نافرمان .
باغى
باغى
(
b qi
) ص . ع . طالب و جوينده .
ج : بغاة . و بغيان (
baqy n
) ، و نافرمان .
و جمل باغ : شترى كه باردار نگرداند ناقه را .
باغية
باغية
(
b qiat
) ص . ع . فئة باغية :
گروه نافرمان از طاعت امام عادل . و ج ا خ .
لشكر معاويه در صفين لقوله صلى اللّه عليه و آله :
يقتله الفئة الباغية كه دربارهء عمار ياسر فرمايش فرموده بود .
باف
باف
(
b f
) ص . پ . مشتق از بافتن . و شال باف : كسى كه شال مىبافد . و شعر باف : كسى كه پارچه‌هاى ابريشمين مىبافد .
و قالىباف : كسى كه قالى مىبافد .
بافت
بافت
(
b ft
) ا . پ . نسج و . منسوج و بافته شده . و خوش بافت ص . : نيك بافته شده .
بافت
بافت
(
b ft
) ا خ . پ . نام قصبه‌اى ما بين يزد و كرمان .
بافتگى
بافتگى
(
b ftegi
) ا . پ . انتساج .
بافتن
بافتن
(
b ftan
) ف م . پ . پارچه درست كردن . و پودرا در تار داخل كردن و آنها را درهم نمودن .
بافته
بافته
(
b fte
) ص . پ . تابيده شده و پيچيده شده . و ا . طناب و رسن . و يك قسم پارچه‌اى از پنبه . و يك رنگى از كبوتر .
بافد
بافد
(
b fd
) ا خ . ع . معرب بافت كه قصبه‌اى از توابع كرمان بود .
بافدم
بافدم
(
b fdam
) و (
b fdom
) ا . پ .
عاقبت و انجام و پايان هر كار .
بافدم
بافدم
(
b fdam
) و (
b fdom
) م ف .
پ . بعد از آن و پس از آن .
بافراط
بافراط
(
be - efr t
) م ف . پ . فراوان و بسيار . و بطور افزونى . و زياده از حد .
و بىحد .
بافرجن
بافرجن
(
b farjan
) ا . پ . پاى برنجن و خلخال .
بافرهنگ
بافرهنگ
(
b - farhang
) ص . پ .
رفيع و بلند مرتبه . و دانا و عاقل . و پاك نژاد .
بافرهى
بافرهى
(
b - farrahi
) ص . پ . باجلال و باعزت و نامدار .
بافق
بافق
(
b fq
) ا خ . پ . نام قصبه‌اى در ما بين يزد و كرمان كه مولد وحشى شاعر معروف است .
بافكار
بافكار
(
b f - k r
) ا . پ . بافنده و جولاهه .
بافل
بافل
(
b fal
) ص . پ . احمق و سفيه و نادان . و دشنام‌دهنده .
بافندگى
بافندگى
(
b fandegi
) ا . پ . جولاهگى و انتساج .
بافنده
بافنده
(
b fande
) پ . افا . بافتن يعنى آنكه مىبافد .
بافنك
بافنك (
b fank
) و بافنگ
(
b fang
) ا . پ . يك قسم جانورى چارپا كه خز نيز گويند .
بافيدن
بافيدن
(
b fidan
) ف م . پ . بافتن .
باق
باق
(
b qa
) ا . ع . خاق باق : آواز كس وقت جماع .
باقة
باقة
(
b qat
) ا . ع . دسته بستهء تره .
باقر
باقر
(
b qer
) ا خ . ع . لقب حضرت محمد بن على بن حسين بن على بن ابى طالب سلام اللّه عليهم سمى به لتبحره فى العلم . وا . نام رگى در بيغولهء چشم . و شير بيشه . و از اعلام است .
باقر
باقر
(
b qer
) ا ج . ع . جماعت گاوان .
وا . طائرى اباق يا خاكسترىگون و يا سپيد .
ج : بقر (
baqar
) .
باقر
باقر
(
b qer
) ص . ع . شكافنده و گشاينده .
و هو باقر علم : او وسعت‌دهندهء علم و متبحر در علم است .
باقرة
باقرة
(
b qerat
) ص . ع . فتنهء باقرة :
فتنه‌اى تفرقه‌اند از و مزيل الفت .
باقرخانى
باقرخانى
(
b qer - x ni
) ا . پ . غذائى از نان و كره و شير .
باقع
باقع
(
b qe '
) ص . ع . كفتار ماده . و زاغ پيسه . و سگ پيسه .
باقعة
باقعة
(
b qeat
) ا . ع . مرد زيرك تيزهوش كه كسى او را فريفتن نتواند . و مرغ برحذر كه از ترس آنكه شكار گردد بر آبشخور فرود نيايد و از كولابها آب خورد . و سختى و بدبختى و بدى .