فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٧
باغزية
از تازى - حقيقة و در باطن و در حقيقت .
باطنة
باطنة
(
b tenat
) ا خ . پ . نام دهى در ساحل درياى عمان . و خانه‌ها و بازارهاى شهر بصره و يا كوفه كه بهم اتصال دارند .
وا . كنارهء نمايان شهر كه دور از خانه‌ها باشد .
باطن‌بين
باطن‌بين
(
b ten - bin
) ص . پ . آنكه درون و باطن هر چيزى مىنگرد .
باطنى
باطنى
(
b teni
) ص . پ . منسوب و متعلق به باطن .
باطنية
باطنية
(
b teniyat
) ج ا خ . ع . طايفه‌اى از شيعه .
باطية
باطية (
b tiat
) و باطئة
(
b teat
) ا . ع .
خنور سفالين كه در آن شراب نگاه مىدارند .
و ابريقى كه در سر ميز از آن در پياله‌هاى كوچك شراب مىريزند . ج : بواطى .
باطيسه
باطيسه
(
b tise
) ا . پ . باطسه و مزرعه و جلگه .
باطيه
باطيه
(
b tie
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - باديه و ظرفهاى سفالين شراب .
باع
باع
(
b '
) ا خ . ع . باز و ارش كه مقدارى باشد معين از سر انگشت ميانهء دست راست تا سر انگشت ميانهء دست چپ چون دستها را از هم گشاده دارند . و بزرگى و كرم و فلان طويل الباع اى ذو بسطة و كرم . ج : ابواع .
باعة
باعة
(
b at
) ا . ع . باعة الدار : صحن سراى . و ناودان بام خانه .
باعة
باعة
(
b at
) ع . ج بايع .
باعث
باعث
(
b 'es
) ا . ع . فرستنده و برانگيزنده .
ا خ . يكى از نامهاى ايزد تبارك و تعالى و هو الذى يبعث الخلق اى يحييهم بعد الموت .
باعث
باعث
(
b es
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سبب و موجب و جهت و شوند . و مصنف .
و باعث ليل و نهار ا خ . خداى تبارك و تعالى . و آفتاب .
باعثية
باعثية
(
b esiyat
) ا . ع . سببيت و موجبيت .
باعجة
باعجة
(
b ejat
) ا . ع . جاى فراخ از وادى .
و باعجة القردان ا خ . نام موضعى .
باعد
باعد
(
b ed
) ا . ع . دور . ج : بعد (
ba'd
) يق ما انت منا ببعد . و قولهم تنح غير باعد يعنى نزديك شو .
باعد
باعد
(
b ed
) ص . ع . در مبالغه گويند بعد باعد يعنى دورى بسيار دور .
باعربا
باعربا (
b erb
) و باعربان
(
b erb n
) ا خ . ع . شهرى بناحيهء نصيبين . و دهى بموصل و گفته‌اند باعرباى : الذين ليس لابوابهم اغلاق .
باعزم
باعزم
(
b - azm
) ص . پ . باثبات و استوار .
باعظم
باعظم
(
b - ezam
) ص . پ . بزرگوار .
باعق
باعق
(
b eq
) ا . ع . باران شديد و سخت و توجبهء بزرگ .
باعق
باعق
(
b eq
) ص . ع . سخت آوازكننده .
باعك
باعك
(
b ek
) ص . ع . احمق و نادان .
باعوث
باعوث
(
b us
) ا . ع . در ترسايان بمنزلهء استسقا مىباشد مر مسلمانان را .
باعورا
باعورا
(
b ur
) ا خ ع . پدر بلعم كه در زمان موسى عليه السلام بود .
باغ
باغ
(
b q
) ا . پ . محوطه‌اى كه نوعا محصور است و در آن گل و رياحين و اشجار مثمر و غير مثمر و سبزى آلات و جز آنها غرس و زراعت مىكنند و بتازى حديقه گويند . و چهرهء محبوب . و گيتى و روزگار و جهان .
و باغ ارم : باغ شداد بن عاد . و باغ بديع : اشارهء به بهشت . و باغ رنگين :
گيتى و جهان . و باغ رفيع : بهشت . و باغ زاغان : نام باغى در هرات . و باغ سخا : گيتى و جهان و روزگار . وا .
مردم صاحب همت . و باغ پر ستاره : باغ پر از گلهاى شكفته . و باغ سياوشان ا خ .
نام نوائى از موسيقى . و باغ شيرين :
نام نوائى از موسيقى و لحن چهارم از سى لحن باربد . و باغ قدس : بهشت . و باغ ليل و نهار : اشاره ببارى تعالى .
و آفتاب . و باغ نظر : باغى در كرمان .
و باغ وسيع : بهشت .
باغات
باغات
(
b q t
) پ . ج باغ .
باغبان
باغبان
(
b q - b n
) ا . پ . كسى كه پرستارى از باغ مىكند و نگهبان باغ .
باغبانى
باغبانى
(
b q - b ni
) ا . پ . پرستارى باغ و باغبانى نمودن ف م . : پرستارى كردن از باغ .
باغ پيرا
باغ پيرا
(
b q - pir
) ا . پ . باغبان .
باغچ
باغچ
(
b qac
) ا . پ . انگور نيم‌پخته .
باغچوان
باغچوان
(
b qce - v n
) ا . پ . باغبان باغچه .
باغچه
باغچه
(
b q - ce
) ا . پ . مصغر باغ و باغ كوچك . و هر كرتى از باغ بزرگ .
باغچه‌بندى
باغچه‌بندى
(
b q - ce - bandi
) ا . پ .
آرايش كرتهاى باغ . و باغچه‌بندى كردن ف م . : كرتهاى باغ را ساختن .
باغر
باغر
(
b qer
) ا . پ . مر . باغره .
باغرض
باغرض
(
b - qaraz
) ص . پ . مغرض و داراى غرض .
باغره
باغره
(
b qere
) ا . پ . گره و آماسى كه در عضوى بهم رسد بسبب زخم و آزار عضو ديگر مانند گرهى كه در كش‌ران از دنبل و يا زخم پا عارض شود . و گرههائى كه در گردن از جراحت سر پديد آيد .
باغز
باغز
(
b qez
) ا . ع . نشاط . و بنشاط آورنده . و تيزى . و مرد اقدام‌كنندهء بر فجوز و منهمك در آن . و در بدى از حد درگذشته .
باغزية
باغزية
(
b qeziyat
) ا . ع . نوعى از جامهء خز و يا جامه‌اى مانند حرير .