فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٤
باذنجان
باد هوا
باد هوا
(
b d - hav
) ا . پ . عهد و پيمان دروغ و ناراست . و هر چيز كه وجود نداشته باشد .
باد هوائى
باد هوائى
(
b d - hav i
) ا . پ . بىثمرى و بىحاصلى . و ويرانى و خرابى .
بادى !
بادى !
(
b di
) ا . پ . كلمهء فعل يعنى هميشه و دائم‌باشى .
بادى
بادى
(
b di
) ص . پ . منسوب به باد . و برج بادى : جوزا و ميزان و دلو .
بادى
بادى
(
b di
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آغاز و اول . و بادى نظر : اول نظر و آغاز آن .
بادى
بادى
(
b de '
) ا . ع . بدء و آغاز . و بادى
بدى
بدى (
b dea - badyen
) و بادى بدى (
b dea - badeen
) و بادى بدء
(
b dea - bad'en
) هر سه بمعنى آغاز است .
بادى
بادى
(
b di
) ا . ع . بدء و آغاز و بادى
بدء
بدء
(
b dia - bad'en
) و بادى بدى (
b dia - badyen
) - و تسكن الياء ايضا من بادى - و
بادى بدأة
بادى بدأة
(
b dia - bad'aten
) و بادى بدا و بادى بد و بادى بدا هر شش نيز بمعنى آغاز است .
بادى
بادى
(
b di
) ص . ع . كسى كه بسوى باديه برآيد و در آن اقامت نمايد . ج : بادون و بدا و بداء . و ابتداكنندهء در كار يق البادى اظلم و بادى الراى : ظاهر راى و يا اول آن . و بادى بدى : اسم للداهية و هما اسمان جعلا اسما واحدا مثل معد يكرب .
باديات الجن
باديات الجن
(
b di tol - jen
) ا . ع .
منزل و مأواى پريان .
باديار
باديار
(
b d - y r
) ا . پ . قوش شكارى .
باديان
باديان (
b di n
) و باديانه
(
b di ne
) ا . پ . گياه معطرى از طايفهء چترى كه رازيانه نيز گويند . و باديان خطائى : ميوهء درخت قشنگى است هميشه سبز و از طايفهء ماينولياسه و از محصولات چين و ژاپون و از ادويهء محركه . و اهالى چين اين ثمر را محترم مىدارند و پس از صرف غذا مىخورند و در محضر بت مىسوزانند .
بادياوند
بادياوند
(
b d - y vand
) ص . پ . قوى و پرقوت . وا . زور و قوت .
بادياوندى
بادياوندى
(
b d - y vandi
) ا . پ .
قوت جسمانى و قوه .
بادية
بادية
(
b diat
) ا . ع . صحرا و اهل البادية ا ج . تازيان چادرنشين صحراگرد .
باديج
باديج
(
b dij
) ا . پ . لباسى مانند تنبان كه از پارچه‌هاى الوان ترتيب داده و زنان در قديم پا مىكردند و اكنون شاطران و پياده‌روان بر پاى مىكشند .
باديد
باديد
(
b did
) ص و م ف . پ . آشكارا و هويدا و ظاهرا و بطور وضوح .
باديدار
باديدار
(
b - did r
) ص . پ . خوش منظر و خوش‌آيند در ديدار .
بادير
بادير
(
b dir
) ا . پ . چوبى كه در ميان ديوارها جهت استحكام نهند .
باديه
باديه
(
b die
) ا . پ . ظرفهاى سفالى شراب و كوزه‌هاى شراب . و ظرفهاى مسين بزرگ جهت غذاخورى .
باديه
باديه
(
b die
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دشت بىآب و علف . و باديهء تيه ا خ .
صحراى تيه . و باديهء غولدار : اين جهان .
باديه‌پيماى
باديه‌پيماى
(
b die - paym y
) ا . پ .
مسافر . و اسب تندرو .
باديه‌نشين
باديه‌نشين
(
b die - necin
) ص . پ .
مردم چادرنشين صحراگرد .
باذ
باذ
(
b zz
) ص . ع . باذ الهياة : بدحال و بدصورت .
باذارنگ
باذارنگ
(
b z - rang
) ا . پ . ليمو .
و بهى . و آبى .
باذام
باذام
(
b z m
) ا . پ . بادام .
باذام
باذام
(
b z m
) ا خ . ع - مأخوذ از بادام پارسى - نام ابو صالح مولاى ام هانى كه محدث و مفسر بوده .
باذامك
باذامك
(
b z mak
) ا . پ . قسمى از بيد .
باذآورد
باذآورد
(
b z - vard
) ا . پ . يك قسم بتهء خاردار سفيد كه بادآورد نيز گويند .
باذخ
باذخ
(
b zex
) ص . ع . گردن افراز و بلند ج : بواذخ و بذخ (
bozzax
) . يق شرف باذخ و جبال بواذخ .
باذذم
باذذم
(
b zzam
) ا . پ . چيز جزئى و و غير قابل و بدون اهميت .
باذرنجبوية
باذرنجبوية
(
b zranjbuyat
) ا . ع .
مر . بادرنجبويه .
باذرو
باذرو
(
b zaru
) ا . پ . گياهى از طايفهء چترى و معطر كه جعفرى نيز گويند .
باذروج
باذروج
(
b zaruj
) ا . ع . گياهى معطر و بادروج .
باذغيش
باذغيش
(
b zqic
) ا خ . ع . مر . بادغيس .
باذفت
باذفت
(
b zaft
) ا . پ . نام درختى كه چون باد بر وى وزد بوى خوشى از آن برآيد .
باذق
باذق
(
b zeq
) و (
b zaq
) ا . ع .
- مأخوذ از بادهء فارسى - شيرهء انگور تند و تيز اندك طبخ يافته . و حاذق باذق : از اتباع است .
باذل
باذل
(
b zel
) ص . ع . بذل‌كننده وجود كننده .
باذل
باذل
(
b zel
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - سخى و جوانمرد .
باذنة
باذنة
(
b zanat
) ا . ع . خضوع و انقياد و فروتنى . و اقرار بكارى . و معرفت بآنكار .
بأذنة
بأذنة
(
ba'zanat
) م . ع . بأذن بأذنة فروتنى نمود . و بأذن به : اقرار كرد . و شناخت و دانست آن را .
باذنجان
باذنجان
(
b zenj n
) ا . ع . - مأخوذ از بادنجان فارسى و بمعنى آن .