فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٢
بادكن
بتازى حجر التيس نامند . و مهرهء مار .
بادزهره
بادزهره
(
b d - zahre
) ا . پ . ناخوشى كه بتازى خناق گويند .
بادزهرية
بادزهرية
(
b dzahriyat
) ا . ع .
- مأخوذ از پارسى - ترياقيست و خاصيت دفع سم .
بادزين
بادزين
(
b d - zin
) ا . پ . باد صبا .
بادژ
بادژ
(
b dej
) ا . پ . بنفشى و كدورت و كمودتى كه بر روى آدمى ظاهر شود . و باد سرخ .
و هر نوع آماس و ورم خونين . و شراب لعلى .
بادژفام
بادژفام (
b dej - f m
) و بادژكام
(
b dej - k m
) ا . پ . بنفشى و كدورت و كمودت روى . و باد سرخ .
بادژنام
بادژنام
(
b dej - n m
) ا . پ . بادژفام و شراب لعلى و صفرا .
بادژوام
بادژوام
(
b dej - v m
) ا . پ . مر .
بادژفام .
بادسار
بادسار
(
b d - s r
) ص . پ . سبك سير و تندرو . و مردم سبك و بىتمكين و بىوقار .
بادستر
بادستر
(
b dastar
) ا . پ . حيوانى آبى كه جند را از آن گيرند . مر . بيدستر .
بادسخا
بادسخا
(
b d - sax
) ص . پ . مردم صاحب همت و كريم طبع . وا . عالم و دنيا .
بادسر
بادسر
(
b d - sar
) ص . پ . خداوند نخوت و گردنكش و متكبر .
بادسره
بادسره
(
b d - sarah
) ا . پ . آزارى كه در اسب پديد آيد .
بادسرى
بادسرى
(
b d - sari
) ا . پ . عجب و تكبر و غرور و گردنكشى .
بادسنج
بادسنج
(
b d - sanj
) ص . پ . متكبر و خام طمع . و خداوند انديشه‌هاى باطل و فاسد .
بادسوار
بادسوار
(
b d - su r
) ص . پ . اسب تندرو و تيز رفتار . وا . سوار . و بادزن و مروحه .
بادسير
بادسير
(
byd - seye
) ص . پ . تيزرو و تندرفتار .
بادسين
بادسين
(
b d - sin
) ا . پ . زن شيرده .
بادش
بادش
(
b dec
) ا . پ . بادژ و سرخى و كمودتى كه در روى پديد آيد مانند جذام .
بادشاه
بادشاه
(
b dc h
) ا . پ . مر . پادشاه .
بادشاهت
بادشاهت
(
b dc hat
) ا . پ . سلطنت و حكومت .
بادشاهى
بادشاهى
(
b dc hi
) ص . پ .
پادشاهى .
باد شرطه
باد شرطه
(
b de - corte
) ا . پ . باد مساعد .
باد شفام
باد شفام (
b dec - f m
) و بادشكام (
b dec - k m
) و بادشنام (
b dec - n m
) و بادشوام
(
b dec - v m
) ا . پ . مر .
بادژفام و بادژكام .
بادشه
بادشه
(
b dcah
) ا . پ . پادشه .
باد صبا
باد صبا
(
b de - sab
) ا . پ . بادى كه از ما بين مشرق و شمال وزد .
باد صولت
باد صولت
(
b d - savlat
) ص . پ . هجوم آورندهء مانند طوفان و باد سخت .
باد عنان
باد عنان
(
b d - en n
) ص . پ . اسب تندرفتار و تيزرو .
بادغد
بادغد (
b d - qad
) و بادغر
(
b d - qar
) و
بادغرد
بادغرد
(
b d - qard
) ا . پ . جائى كه از همه طرف باد بدانجا آيد . و خانهء تابستانى . و خانهء بادگيردار .
بادغس
بادغس
(
b d - qas
) ا . پ . بادگير و گذرگاه باد و بادكش .
بادغن
بادغن
(
b d - qan
) ا . پ . بادگير .
و ص . كسى كه بشئونات و منصبى كه دارد فخر كند و آنها را بمردم عرضه كند .
بادغند
بادغند
(
b d - qand
) ا . پ . بادغد .
بادغيس
بادغيس
(
b d - qis
) ا خ . پ . ناحيه‌اى ما بين خراسان و هرات كه اكنون متعلق بهرات و مشتمل بر قريه‌هاى بسيار است و اين لفظ معرب بادخيز است يعنى محل حبوب رياح و چون باد بسيار در آنجا مىوزد به اين نام ناميده شده .
بادفت
بادفت
(
b daft
) ا . پ . درخت معطر خوشبوئى .
بادفر
بادفر
(
b d - far
) ا . پ . جزا و مكافات بدى . و لاف زدن . و بادريه كه عبارت از بادزن بزرگى باشد كه از سقف خانه آويزند و چون آن را در كشاكش آورند باد وزيدن گيرد . و چرمى مدور كه ريسمانى در آن گذارند و چون در كشاكش آورند صدا كند و بتازى خذره گويند . و ص . بادبر .
بادفرا
بادفرا (
b dafr
) و بادافراه
(
b dafr h
) ا . پ . پاداش و مكافات بدى .
بادفراه
بادفراه
(
b dafr h
) ا . پ . بادفر كه بازيچهء كودكان بود خواه چوبى باشد و يا چرمى .
بادفرنگ
بادفرنگ
(
b de - farang
) ا . پ .
جوششى بغايت سوزان و دردناك و رنگ آن مايل بزردى كه در بدن آدمى ظاهر شود .
بادفرنگ
بادفرنگ
(
b d - farang
) ا . پ .
بادفر يعنى بازيچهء اطفال خواه از چوب باشد و يا از چرم .
بادفره
بادفره
(
b dafre
) ص . پ . بيهوده و نادان . و لاف‌زن . وا . پاداش بدى .
بادفره
بادفره
(
b d - farah
) ا . پ . بادفراه .
بادفور
بادفور
(
b dfur
) ص . پ . كسى كه قول و عهد خود را مىشكند .
بادفوز
بادفوز
(
b dfuz
) ص . پ . كسى كه پند مىدهد ديگرى را ولى خودش غفلت دارد .
بادكردار
بادكردار
(
b d - kerd r
) ص . پ .
شتابان و شتاب‌رونده .
بادكش
بادكش
(
b d - kac
) ا . پ . بادزن بزرگ . و حجامت . و دم زرگرى و آهنگرى .
بادكن
بادكن
(
b d - kan
) ا . پ . گسيختگى و