فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٠
باد دژنام
بادبروت
بادبروت (
b d - borut
) و بادبرود
(
b d - borud
) ا . پ . تكبر و غرور . و ص .
متكبر و مغرور و لاف‌زن و آنكه بر خود ناز و فخر كند و فياش و بادبر .
بادبره
بادبره
(
b d - bare
) ا . پ . روز بيست و دويم بهمن ماه . گويند هفت سال در ايران باد نيامد تا روزى شبانى نزد كسرى آمد و گفت دوش آن قدرباد آمد كه موى در پشت گوسفندان بجنبيد . آن روز را شادى كرده بدين نام ناميدند .
بادبره
بادبره
(
b d - bore
) ا . پ . پارچه‌اى گرد و كوچك از چوب كه در هنگام رشتن و چرخانيدن دوك آن را بر وى دوك نصب كنند .
و چرخ .
بادبمشت
بادبمشت
(
b d - be - moct
) ص . پ .
بىبر و بىثمر و بىحاصل .
بادبيزن
بادبيزن
(
b d - bizan
) ا . پ . بادزن و مروحه .
بادپا
بادپا (
b d - p
) و بادپاى
(
b d - p y
) ص . پ . سريع السير و تندرو و تيزتك . و بادپاى وهم يعنى در سرعت سير مانند وهم و خيال است .
بادپالا
بادپالا
(
b d - p l
) ا . پ . چيزى كه شراب بدان صاف كنند و باده پالا نيز گويند .
بادپر
بادپر
(
b d - par
) ص . پ . كسى كه بر خود فخر كند و چيزى كه در وى نباشد ادعا كند . وا .
بادير كه بازيچهء چوبين كودكان بود و چوبى از عمارت كه سر آن از ديوار بيرون باشد .
و چوبى كه دو سر آن در دو ديوار عمارت بود .
بادپران
بادپران
(
b d - parr n
) ص . پ . بادپر و فياش .
بادپرك
بادپرك
(
b d - parak
) ا . پ . بادبرك و كاغذ باد .
بادپروا
بادپروا
(
b d - parv
) ا . پ . خانه‌اى كه داراى بادگير بود . و گذرگاه باد . و روزنى كه جهت آمد و شد باد در ديوار عمارت گذارند .
بادپروا
بادپروا
(
b d - parv
) ص . پ . آنكه در نزد وى همه چيز يكسان و بىتفاوت باشد .
بادپره
بادپره
(
b d - pare
) ا . پ . تراشهء چوب كه در هنگام تراش مىريزد . و فرودگياه .
بادپزان
بادپزان
(
b d - paz n
) ص . پ . متملق و خوش‌آمدگوى .
بادپسين
بادپسين
(
b d - pasin
) ا . پ . باد دبور .
بادپيچ
بادپيچ
(
b d - pic
) ا . پ . ريسمانى كه در ايام عيد و جشن از جائى آويزند و زنان و كودكان در آن نشينند و در هوا آيند و روند كنند .
بادپيما
بادپيما
(
b d - paym
) ص . پ . مردم مفلس لاابالى بىفايده‌گوى و دروغ‌گوى . و مردم پرخور . و باده‌پرست . و زلف تاب‌دار .
و اسب و شتر تيزرو و تيزرفتار . و مردم سياح بيابان گرد .
باد پيمودن
باد پيمودن
(
b d - paymudan
) ف ل .
پ . كار بىنفع و بىفايده و بيهوده كردن .
و از روى عدم تحقيق سخن گفتن . و شراب خوردن .
بادتخم
بادتخم
(
b d - toxm
) ا . پ . رازيانه و بادبان .
بادخان
بادخان
(
b d - x n
) ا . پ . بادگير و گذرگاه بادخواه در بلندى و يا پستى باشد .
بادخانه
بادخانه
(
b d - x ne
) ا . پ . بادگير .
و قله و بلندى .
بادخانى
بادخانى
(
b d - x ni
) ا خ . پ . چشمه‌اى در قريهء هوا از قريه‌هاى دامغان .
بادخايه
بادخايه
(
b d - x ye
) ا . پ . خايهء متورم و آماس كرده . و كسى كه گرفتار آماس خايه و فتق باشد .
بادخن
بادخن
(
b d - xan
) ا . پ . رهگذر باد و بادگير . و خانهء بادگيردار . و تندباد و طوفان و گردباد .
بادخوار
بادخوار
(
b d - x r
) ا . پ . بادخورك .
وا . و ص . بادخايه .
بادخوان
بادخوان
(
b d - x n
) ص . پ . مردم هرزه‌گوى . و خوش‌آمدگوى و معرف .
بادخور
بادخور
(
b d - xor
) ا . پ . دريچه‌اى كه در بالاى عمارات جهت تجديد هوا قرار دهند .
بادخورا
بادخورا
(
b d - xor
) ا . پ . كچلى و اطلسى سر .
بادخورك
بادخورك
(
b d - xorak
) ا . پ .
مرغكى سياه و كوچك و بيشتر در پرواز و از طيور مسافر و گفته‌اند كه ابابيل همين مرغ است و آن را به فارسى زازال نيز گويند .
بادخون
بادخون
(
b d - xun
) ا . پ . رهگذر باد و بادگير . و خانهء ييلاقى . و جريان آب . و متاع و اسباب خانه . و رسم و نشان خانه .
و شكل خانه .
بادخيز
بادخيز
(
b d - xiz
) ا خ . پ . ناحيه‌اى از اعمال هرات كه اكنون معروف ببادغيس است .
باددار
باددار
(
b d - d r
) ص . پ . مردم متملق و هيچ انگار . و مردم متكبر و صاحب غرور .
پرباد و آماس كرده و آماسيده . و مردم دنيادار . و كسى كه جن داشته باشد .
باد در تام
باد در تام
(
b d - dar - t m
) ا . پ .
زكام .
باد در سر
باد در سر
(
b d - dar - sar
) ا . پ . غرور و تكبر . و انديشهء فاسد . و خودبينى .
باد در كف
باد در كف (
b d - dar - kaf
) و باد در مشت
(
b d - dar - moct
) ص . پ . تهى دست و مفلس و گدا .
باددژم
باددژم
(
b d - dejam
) ا . پ . ناخوشى كه بسبب برخورد باد به بدن عارض شود .
باد دژنام
باد دژنام
(
b d - dejn m
) ا . پ . غلبه و سيارى خون در اعضا كه بسبب آن ريشها