فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧

آقاسى

آفت‌زده

(

fat - zade

) ص . پ . مظلوم .

و بدبخت . و گرفتار و بلا آسيب . و فاسد شدهء از آفت .

آفتفايا

(

ftaf y

) ا . پ . يك قسم گياه كه از برگهاى آن ترشى مىگيرند موسوم به افتافيا .

آفت‌گرى

(

fat - gari

) ا . پ . ميل و رغبت به آسيب و آفت رسانيدن .

آفته

(

fte

) ا . پ . مفهوم و مركوز .

و مقدر .

آفد

(

fad

) ا . پ . برادرزاده . و خواهر زاده .

آفرازه

(

fr ze

) ا . پ . شعله و زبانهء آتش .

آفرنگان

(

freng n

) ا خ . پ . يك نسك از بيست و يك نسك كتاب زند .

آفروزه

(

fruze

) ا . پ . فتيلهء چراغ .

و آفروزينه كه بدان آتش افروزند .

آفروزينه

(

fruzine

) ص . پ . مر .

افروزينه .

آفروسه

آفروسه (

frowse

) و آفروشه

(

frowce

) ا . پ . حلوائى از آرد و روغن و عسل كه اول آرد و روغن را مخلوط كنند و با دست مالند تا دان دان شود و بعد عسل در آن ريزند و بر آتش نهند تا نيك پزد و سخت گردد . و خورشى است مر گيلانيان را كه زردهء تخم‌مرغ را در شير خام ريزند و نيك بهم زنند و بر روى آتش نهند تا شير مانند دلمه بسته شود و بعد شيرينى داخل سازند و نان را در آن تريد كنند و تناول نمايند و كتهء چلاو را نيز در آن ريخته با قاشق خورند . و لرزينه را نيز آفروشه گويند . و بلغور گندم را هم گويند .

آفريدگار

(

ferideg r

) ا خ . پ . از اسمهاى جلاله يعنى كسى كه موجودات را از عدم بوجود آورده و آنها را آفريده است .

آفريدگان

(

ferideg n

) پ . ج آفريده يعنى مخلوقات .

آفريدن

(

feridan

) ف م . پ . خلق كردن و از عدم بوجود آوردن و نيستى را هستى نمودن .

آفريدون

(

fraydun

) ا خ . پ . مر .

فريدون .

آفريده

(

fride

) ص . پ . حلق شده . وا .

مخلوق . ج : آفريدگان .

آفرين

(

ferin

) پ . كلمهء غير موصول كه در تحسين و دعاى نيك استعمال مىشود .

آفرين

(

ferin

) ا . پ . تعريف و ستايش و تمجيد و مدح و نعمت و تحسين و توصيف و ثنا . و دعا و نيايش . و تبريك و بركت . و روز اول از خمسهء مسترقه و آفرين خواندن ف م . : ستودن و ستايش و مدح كردن و تحسين نمودن . و آفرين كردن : آفرين خواندن و تعريف كردن . و شكر كردن . و دعاى خير كردن .

و توصيف كردن . و آفريدن و موجود كردن و بوجود آوردن .

آفرين

(

ferin

) ص . پ . مبارك و ميمون و خجسته . و نيك كرده شده . و آفريننده و خالق .

و در اين معنى هميشه با موصوف استعمال مىشود و از صفات بارى جل شأنه مىباشد مانند جان آفرين : خالق روح . و جهان آفرين :

خالق عالم .

آفرينا

(

ferin

) ص . پ . آفريننده و خالق .

آفرين خانه

(

ferin - x ne

) ا . پ .

نمازگاه و جائى كه در آن عبادت پروردگار كنند .

آفرينش

(

ferinec

) م ح . پ . آفريدن .

و ا ج . : همهء آفريدگان از جماد و نبات و حيوان و زمين و آسمان و ستاره‌ها و آفتاب و ماه و انسان و ملك و نفس و روح و عقل .

و خداوند آفرينش ا خ . : بزرگ آفريدگان .

آفرينگان

(

fering n

) ا . پ . عيدى كه جهت يادبود رفقائى كه از شخص دور شده‌اند نگاه مىدارند .

آفرين‌گر

(

ferin - gar

) و

آفرين گوى

(

ferin - gowy

) ص . پ . كسى كه تحسين مىكند و ستايش مىنمايد . و آنكه مباركباد مىگويد .

آفريننده

(

ferinande

) ص . پ . خالق و خلق‌كننده .

آفسانه

(

fs ne

) ا . پ . مر . افسانه .

آفق

(

faq

) ص . ع . رجل آفق : مرد ختنه ناكرده .

آفق

(

feq

) ص . ع . مردى كه با فصاحت و صاحب فضائل باشد . و ا خ . نام اسبى .

آفقة

(

feqat

) ص . ع . زنى كه در نهايت فصاحت و فضائل باشد . و ج افيق و فواق .

آفگانه

(

fg ne

) ا . پ . بچهء نارسيده كه قبل از موقع از شكم انسان و يا حيوان سقط شود .

آفل

(

fel

) ص . ع . غروب‌كننده و فروزنده .

و مادهء شير باردار . ج : اوافل .

آفليئن

(

felina

) ع . ج آفل يعنى فروزندگان .

آفند

(

fand

) ا . پ . جنگ و جدل و ستيزه و خصومت و عداوت و دشمنى .

آفنداك

(

fend k

) ا . پ . قوس قزح و آژفنداك .

آفنديدن

(

fandidan

) ف م . پ . جنگ و جدل كردن و خصومت و دشمنى نمودن .

آق

(

) ص . پ . - مأخوذ از تركى - سپيد .

آقا

(

) ا . پ . - مأخوذ از مغولى - برادر كلان و بزرگتر . و رئيس بزرگتر قوم و طايفه .

آقاسى

(

q si

) ا . پ . - مأخوذ از مغولى - داروغهء ديوان‌خانه . و حاجى ميرزا آقاسى ا خ . : پسر ميرزا سليم‌پور عباس خان ايروانى از طايفهء بيات . چون باسم جدش موسوم بود جهة احترام ميرزا آقاسى گفتندش . در سال 1190 هجرى جهت تحصيل علوم دينيه به عتبات عرش درجات مىرود و در خدمت مرحوم ملا