فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٣
ايشاك
ايساء
ايساء
(
is '
) م . ع . اوسى راسه :
سترد موى سر او را . و نيز ايساء : بريدن و قطع كردن .
ايساب
ايساب
(
is b
) م . ع . اوسبت الارض ايسابا : بسيار گياه شد آن زمين .
ايساج
ايساج
(
is j
) م . ع . اوسجت البعير ايساجا : برفتار وسيج راندم آن شتر را .
ايساخ
ايساخ
(
is x
) م . ع . چركناك و ريمناك گردانيدن .
ائساد
ائساد
(
e's d
) م . ع . آسد بين القوم ائسادا : فساد انداخت ميان آن قوم . و آسد الكلب : برآغالانيد آن سگ را بر شكار .
ايساد
ايساد
(
is d
) م . ع . اوسد فى السير ايسادا : شتابى كرد در رفتار . و اوسد الكلب ايسادا : برانگيزانيد آن سك را بر شكار .
ايسار
ايسار
(
ays r
) ع . ج يسر (
yasar
) و يسرة (
yasarat
) و ياسر .
ايسار
ايسار
(
is r
) م . ع . ايسر ايسارا :
توانگر گرديد و بىنياز گشت . و ايسرت المراة ايسارا : آسان گشت بر آن زن زائيدن .
ايساع
ايساع
(
is '
) م . ع . اوسع ايساعا :
با دست‌رس و توانگر گرديد و بىنياز شد .
و اوسع الله عليه رزقه و فى رزقه : فراخ گرداند خداى بر او روزى وى را و بسيار كند روزى او را و بىنياز گرداند او را .
ائساف
ائساف
(
e's f
) م . ع . آسفه ائسافا :
در خشم آورد او را . و اندوهگين گردانيد .
ايساق
ايساق
(
is q
) م . ع . بار كردن شتر را و بسيار بار گرديدن خرمابن .
ائسان
ائسان
(
e's n
) م . ع . آسنت له ائسانا :
باقى گذاشتم براى او .
ايسان
ايسان
(
is n
) ا . ع . مردم . ج : اياسين .
ايسان
ايسان
(
is n
) م . ع . اوسنة البئر ايسانا : بيهوش كرد بوى بد چاه او را .
ايستا
ايستا
(
ist
) ح م . پ . ايستادن وا . توقف و ثبات و برقرارى .
ايستادگى
ايستادگى
(
ist degi
) ا . پ . پايدارى و استوارى و ثبات و برقرارى . و سكون و آرامش و ايستادگى باد : سكون باد و توقف آن .
ايستادن
ايستادن
(
ist dan
) ف ل . پ . برپا شدن و قيام كردن و برخاستن ضد نشستن . و متوقف شدن و ماندن و ساكن شدن . و اقامت كردن و درنگى كردن . و منتظر شدن . و باز ايستادن : توقف كردن . و واماندن .
ايستاده
ايستاده
(
ist de
) ا . م . پ . ايستادن . و ص .
قيام كرده . و متوقف .
ايستاندن
ايستاندن
(
ist ndan
) ف م . پ . افراخته كردن و بلند نمودن . و برانگيختن . و افراشتن و مقرر كردن . و نشاندن و نصب كردن .
ايستانيدن
ايستانيدن
(
ist nidan
) ف م . پ .
ايستادن كنانيدن . و برپا كردن . و قايم كردن .
ايستيدن
ايستيدن
(
istidan
) ف ل . پ . ايستادن .
و ف م . شروع نمودن و آغاز كردن .
ايستيده
ايستيده
(
istide
) ص . پ . متوقف .
ايسر
ايسر
(
aysar
) ص . ع . چپ - نقيض ايمن - و ا خ . نام محدثى .
ايسر
ايسر
(
a sar
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - چپ . و آسان‌تر . و خجسته‌تر . وا . جانب چپ . و ايسر ايام : بهره‌مندتر و برخوردارترين اوقات . و هواى نيك و خجسته .
ايسو
ايسو
(
aysu
) ا خ . پ . نام ولايتى .
ايش
ايش
(
ayc
) ع . مخفف اى شىء يعنى چه چيز است . ولايش (
le - ayca
) يعنى براى چه و ايش حالكم : چگونه است حال شما .
ايش
ايش
(
eyc
) ا . پ . جاسوس .
ايشا
ايشا
(
ic
) پ . مخفف ايشان .
ائشاء
ائشاء
(
e'c '
) م . ع . آشى الدواء العظم ائشاء : به گردانيد آن دارو استخوان را .
ايشاء
ايشاء
(
ic '
) م . ع . اوشى الدواء المريض ائشاء : به گردانيد آن دارو بيمار را . و اوشى فلان فى الدارهم :
گرفت فلان چيزى از درمها را . و اوشى الشيى : دانست آن چيز را . و اوشى فرسه : بمهميز برانگيخت اسب خود را و بنهايت دوانيد آن را . و اوشى الشئى : به آرامى بيرون آورد آن چيز را . و اوشى المعدن : يافته شد در آن كان كمى از زر .
و اوشى الرجل : بيرون آورد آن مرد معنى كلام و يا شعر را . و اوشى زيد يعنى بسيار مال گرديد زيد . و اوشت النخلة :
نمايان شد نخستين رطب آن خرمابن . و اوشت الارض : برآمد نخستين گياه آن زمين .
ايشاع
ايشاع
(
ic '
) م . ع . اوشعت الاشجار ايشاعا : گل كردند آن درختان .
ايشاغ
ايشاغ
(
ic q
) م . ع . اوشغ ببوله ايشاغا : كميز انداخت و اوشغ الصبى الدواء : دارو ريخت در دهان آن كودك .
و اوشغ العطية : كم كرد عطيه و دهش را .
ايشاق
ايشاق
(
ic q
) م . ع . درآويختن به چيزى .
ايشاك
ايشاك
(
ic k
) م . ع . اوشك ايشاكا :
شتافت . و قولهم اوشك الامران يكون و ان يكون الامر ايشاكا :
از افعال مقاربه است يعنى نزديك است آن كار بشود . و كان اصحاب رسول الله صلى الله عليه و آله يقولون ان لنا يوما اوشك ان نستريح فيه