فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٢

ايجاب

ائتفاظ

(

e'tef z

) م . ع . گرفتن چيزى ( ولى مستعمل نيست ) .

ائتفاك

(

e'tef k

) م . ع . ائتفكت البلدة باهلها : منقلب گرديدن آن شهر .

ائتقاط

(

e'teq t

) م . ع . ائتقط ائتقاطا :

اقط ساخت .

ائتكاك

(

e'tek k

) م . ع . ائتك اليوم :

گرم و بىباد شد روز . و ائتك الورد :

انبوه‌ناك شد گل . و ائتك من الامر :

عظيم شد اين كار بر وى و ننگ داشت از آن .

و ائتك رجلاه : بهم زد هر دو پاى را و لرزيد .

ائتكال

(

e'tek l

) م . ع . ائتكل العضو :

بعضى از آن عضو خورد سر بعضى ديگر را .

و ائتكل منه : خشم گرفت و برانگيخته شد . و ائتكل عضبا : برافروخته شد از خشم .

ايتگر

(

itgar

) ا . پ . نام پادشاه خوارزم .

ايتگين

(

itgin

) ا . پ . خانه‌دار و خداوند خانه .

ايتگينى

(

itgini

) ا . پ . مالكيت و تصرف و تملك حقيقى و ايتگينى كردن : خانه دارى كردن .

ائتلاء

ائتلاء (

e'tel '

) و ايتلاء

(

itel '

) م . ع .

ايتلى ايتلائا : تكبر كرد و سوگند خورد و توانست و قولم : لادريت و لا ائتليت :

يعنى نه دريافتى و نه توانستى دريافت .

ائتلاف

(

e'tel f

) م . ع . ائتلف ائتلافا :

مجتمع گرديد . و سازوارى نمود يق الف بينهم فائتلفوا .

ائتلاف

(

e'tel f

) م . پ . - مأخوذ از تازى - مودت و دولتى و الفت و موانست و رفاقت و مصاحبت و مشاركت و ارتباط و پيوستگى و علاقه و اجتماع و موافقت .

ائتلاق

(

e'tel q

) م . ع . ائتلق البرق ائتلاقا : درخشيد برق .

ايتما

(

ayyatom

) ع . مؤنث ايما (

ayyom

) مر . ايما .

ائتماء

(

e'tem '

) م . ع . ائتمى بالشئى :

اقتدا كرد به آن چيز و نيز ائتماء : قصد كردن .

ائتمار

(

e'tem r

) م . ع . ائتمر ائتمارا فرمان‌بردارى نمود و به رأى خود كارى كرد و كنكاش نمود . و ائتمر به : قصد آن كرد .

و ائتمر القوم : بعضى از آن قوم امر كردند مر بعضى را .

ائتمام

(

e'tem m

) م . ع . ائتمه ائتماما : قصد كرد آن را . و ائتموا بالامام : اقتدا كرد نه به امام .

ائتمان

(

e'tem n

) م . ع . ائتمنه ائتمانا :

اعتماد كرد او را . و امين گرفت و بىبيم و ترس گردانيد او را و اؤتمن فلان ( مجهولا ) :

معتمد عليه شد فلان و ايمن گرديد .

ائتناف

(

e'ten f

) م . ع . از سرگرفتن كار و آغاز كردن آن .

ايتند

(

itand

) ا . پ . مبلغ نامعين و عدد نامعين .

ائتواء

(

e'tev '

) م . ع . ائتوى ائتوائا : بخشود و ترحم نمود و ائتويت منزلى و اليه : پناه گرفتم و جاى گرفتم در منزل خودم .

ايتوك

(

ituk

) ا . پ . مژده و نويد و خبر خوش .

ائتياب

(

e'ti b

) م . ع . بازگشتن . و بوقت شب آمدن بر آب .

ائتياد

(

e'tiy d

) م . ع . ائتاد ائتيادا :

كج گرديد .

ائتيال

(

e'ti l

) م . ع . ائتال المال ائتيالا : اصلاح كرد مال را و رام نمود .

ائتيام

(

e'tiy m

) م . ع . ائتميت المراة ائنياما : بزنى درآوردم زن‌ايم را .

ايثاء

(

is '

) م . ع . چون مهموز باشد دردناك گردانيدن و كفته گردانيدن دست را و معيوب ساختن . و چون يائى باشد خداوند مركب شكسته شدن از ستور و يا كشتى .

ايثاب

(

is b

) م . ع . برجهانيدن .

ائثار

(

e's r

) م . ع . آثره ائثارا : بر گزيد او را و كرامت كرد او را . و نيز ائثار :

عرض ديگران را بر عرض خود مقدم داشتن .

ايثار

(

is r

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برگزيدگى و ترجيح . و بخشش و عطا . و افشاندگى .

ايثاربخش

(

is r - baxc

) ا . پ . از القاب هوشنگ پسر سيامك .

ايثاف

(

is f

) م . ع . اثفت القدر ايثافا : نهادم ديك را بر ديگدان .

اثياق

(

is q

) م . ع . بند كردن و بستن يق اوثقه فيه اثياقا اى شده .

ائثام

(

e's m

) م . ع . آثمه ائثاما :

در گناه افگند آن را .

ايثان

(

is n

) م . ع . اوثن زيدا ايثانا : دهش سترك داد زيد را . و اوثن من المال : افزون گرفت مال را .

ايجا

(

) م ف . پ . اينجا .

ايجاء

(

ij '

) م . ع . چون مهموز باشد دور كردن . و يك سو گردانيدن . و بىنيل مقصود بازگرديدن . و سپرى شدن آب چاه . و چون يائى بود بخشيدن . و نيز زفتى كردن يق اوجى على اذا بخل . و سوده گردانيدن سم ستور را . و بىصيد بازگشتن صياد . و و جاء فروختن . و در زمين درشت رسيدن چاه كن و آب برنياوردن . و اعراض نمودن و بركشيدن يق اوجى عن كذا . و ناكس بىخير يافتن كسى را يق سالناه فاوجيناه .

ايجاب

(

ij b

) م . ع . اوجبه عليه ايجابا : ثابت و لازم گردانيد بر آن . و